Διδάσκω “απεργώντας” ή απεργώ διδάσκοντας ;

Μια πρόσφατη δημοσίευση με τον τίτλο “Δώστε αξία στον ρόλο του δασκάλου”  (http://www.nooz.gr/ ) με έβαλε για μια ακόμη φορά σε σκέψεις και προβληματισμό σε συσχετισμό με την παρούσα οικονομικοκοινωνική συγκυρία.

Ο συντάκτης του κειμένου διαπιστώνει για τους εκπαιδευτικούς: “Συχνά τους αμφισβητούμε και κατακρίνουμε τις συμπεριφορές τους. Άλλες πάλι φορές τους ζηλεύουμε και επιζητούμε να είμαστε στη θέση τους. Το σίγουρο είναι ότι οι δάσκαλοι είναι οι άνθρωποι που εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας για πολλές ώρες και είναι σε θέση να τα βοηθήσουν, να τα καθοδηγήσουν και να τα επιμορφώσουν για ένα καλύτερο αύριο”.

Και εδώ έρχεται ο προβληματισμός αναφορικά με την εντύπωση της κοινής γνώμης για το επάγγελμα του εκπαιδευτικού τώρα ειδικότερα που η οικονομική κρίση έβαλε στο μικροσκόπιο τις αποδοχές των πολλαπλώς πληττόμενων δημοσίων υπαλλήλων. Δεν λείπουν οι φωνές που θεωρούν πως οι αποδοχές των εκπαιδευτικών είναι μεγάλες σχετικά με το χρόνο απασχόλησης, τις σχολικές αργίες και πολλά ακόμη που με σχηματικό και κατάφωτα άδικο και εξισωτικό τρόπο καταλογίζουν στους εκπαιδευτικούς διάφορες κοινωνικές ομάδες, ιδίως εκείνες των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

Πρώτιστη ευθύνη για αυτή την “εικόνα” έχουμε –εκτιμώ-οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί που απαξιώνουμε το επάγγελμα μας μέσα από την αδυναμία να προβάλουμε και να υποστηρίξουμε την ιδιαίτερη φύση της δουλειάς μας, τις δυσκολίες που προκύπτουν από τη βιωματική και διαδραστική σχέση με τους/τις μαθητές/-τριές μας, την ανάγκη να ανταπεξέλθουμε στις διδακτικές, γνωστικές ανάγκες και δεξιότητες της νέας γενιάς, να επικαιροποιούμε τις γνώσεις και τα επαγγελματικά εφόδιά μας, να προσπαθούμε να ανταπεξέλθουμε σε οικονομικές συγκυρίες και καθημερινές δυσκολίες και να νοηματοδοτούμε αυτό που αποτελεί λειτούργημα και όχι απλώς βιοποριστικό άθλο.

Παρασυρόμενοι ενίοτε από τις επιταγές των συνδικαλιστικών φορέων δεν αντιστεκόμαστε στον “επίσημο” λόγο που εκείνοι προφέρουν,  υποδηλώνοντας με τον τρόπο αυτό, άτυπα συναίνεση και αποδοχή. Δεν σεβόμαστε το σχολικό χρόνο ως χρόνο αποκλειστικά διδασκαλίας και μάθησης και παραβιάζουμε τα όρια μεταξύ παράπλευρης επαγγελματικής δραστηριότητας ποικίλης μορφής (επιμόρφωση, ενημέρωση, άσκηση εκλογικού δικαιώματος) και διδακτικού ωραρίου.

Πολλές φορές αυτή η παρέκκλιση μας “προσφέρεται” ως αντίδωρο της συνδικαλιστικής δράσης των αιρετών εκπροσώπων μας και εμείς άσκεπτα συγχέουμε τους πραγματικούς στόχους του  ρόλου των αιρετών αρχόντων μας (οι οποίοι επιπρόσθετα για αυτή τους την ενασχόληση δικαιούνται και μείωση διδακτικού ωραρίου).

Αδράνεια από τη μεριά των εκπαιδευτικών και τήρηση της πεπατημένης συνδικαλιστικής τακτικής οδηγεί εδώ και χρόνια στην επανάληψη των ίδιων δεδομένων στο χώρο της εκπαίδευσης. Κελεύσματα για μαζική δράση σε κοινή συμπόρευση και απεργιακές κινητοποιήσεις με ΑΔΕΔΥ και άλλους φορείς... σαν να είμαστε μονάδες που στόχο έχουν με την αποχή από τα εργασιακά τους καθήκοντα απλώς να αυξήσουν τα ποσοστά που ανακοινώνονται στα δελτία ειδήσεων.

Αναρωτιέται λοιπόν μεγαλόφωνα κανείς με αφορμή τις κατά καιρούς εξαγγελόμενες απεργίες (από την ΟΛΜΕ και τις κατά τόπους ΕΛΜΕ):

v                 προσδιορίσαμε τα κοινά προβλήματα με τις άλλες διαμαρτυρόμενες επαγγελματικές ομάδες;

v                 προβλήθηκαν με επιχειρήματα, στοιχεία, νούμερα και συγκριτικά δεδομένα τα εργασιακά προβλήματα και οι ιδιαιτερότητες του κλάδου των εκπαιδευτικών;

v                 η στέρηση του δημόσιου αγαθού της μάθησης από τα παιδιά μας συνάδει με την εικόνα του δημόσιου λειτουργού που ευαγγελιζόμαστε;

v                 ο αντίκτυπος της απεργίας άλλων επαγγελματικών ομάδων (καθαριότητα, δήμοι, μέσα μεταφοράς, δημόσιες υπηρεσίες, τελωνεία, εφορίες, ταξί κτλ.) στοχεύει μέσω της δυσφορίας των πολιτών για την αναστάτωση της καθημερινότητάς τους να μεταφέρει το μήνυμα της διαμαρτυρόμενης επαγγελματικής τάξης. Η δυσφορία των οικογενειών των μαθητών/-τριών που στερούνται το δημόσιο αγαθό της μάθησης έχει κανείς την εντύπωση ότι  “μεταφράζεται” σε μήνυμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης από το  κοινωνικό σύνολο;

Τι να απαντήσει άραγε κανείς στα παιδιά που όταν τους ρωτάει κάποιος γιατί απεργούν οι δάσκαλοί τους,  απαντούν ότι ποτέ κανείς δεν μπήκε στον κόπο να τους εξηγήσει το λόγο για τον οποίο, προς μεγάλη τους βέβαια χαρά-άλλη μεγάλη αποτυχία της εκπαίδευσης- χάνουν τα μαθήματά τους.

Η μόρφωση των παιδιών είναι αξία ανεκτίμητη και το δικαίωμα της δίκαιης αντίδρασης έχει πολλούς τρόπους να προβληθεί χωρίς επιζήμιες συνέπειες για το κοινωνικό σύνολο και ιδιαίτερα τη νεολαία.

Η ενημέρωση της κοινής γνώμης θα καταστούσε τον κόσμο βοηθό και συμπαραστάτη στις αληθινές πραγματικά ανησυχίες για το μέλλον της εκπαίδευσης των παιδιών μας. Και αυτό το μέλλον αναμφισβήτητα απαιτεί έναν εκπαιδευτικό που να αμείβεται αξιοπρεπώς, απολαμβάνοντας την κοινωνική αποδοχή μέσα από την αναγνώριση της προσωπικής του αξίας και της επαγγελματικής του επάρκειας. Η αξιολόγηση αυτή πρωτίστως ξεκινά από τον προσωπικό σεβασμό και την αυτοεκτίμηση και συνακόλουθα και όλου του σχολικού περιβάλλοντος που περιλαμβάνει τους/τις μαθητές/-τριες και τις οικογένειές τους.

Προβάλει λοιπόν ουσιαστικό και όχι ρητορικό το ερώτημα: Διδάσκω την κοινή γνώμη απεργώντας ή “απεργώ” με εναλλακτικούς τρόπους και μέσα, διδάσκοντας αυτό που ορκίστηκα ότι θα υπηρετώ;

Υστ. 1. και για να μην θεωρηθεί η παράθεση των σκέψεων εκ του πονηρού “τέχνασμα” αποφυγής της οικονομικής αιμορραγίας λόγω απεργίας (όχι ότι κάτι τέτοιο δεν αποτελεί πια πολυτέλεια για τους περισσότερους εκπαιδευτικούς στις μέρες αυτές των ισχνών αποδοχών), να σπεύσω να προσθέσω ότι για όσους η απώλεια των χρημάτων της απεργίας δεν είναι τόσο σημαντική προτεραιότητα, υπάρχουν τραπεζικοί λογαριασμοί ενίσχυσης παιδιών και οικογενειών που έχουν ανάγκη. Όπως πχ. ο λογαριασμός για τα δύο ορφανά παιδιά στον Έβρο και ο λογαριασμός για τα παιδιά των δύο εκπαιδευτικών που έπεσαν θύματα τροχαίου δυστυχήματος στις Σέρρες,  εξαιτίας κακής συγκυρίας στην αναγκαστική καθημερινή μετακίνησή τους  (στάθηκε αδύνατο να πάρουν απόσπαση τη φετινή χρονιά).

Υστ. 2. και για να μην νομίσει κανείς ότι επιθυμώ να γίνω “χαλίφης στη θέση του χαλίφη”, το περιεχόμενο των σκέψεων μου δεν καθοδηγείται από κανενός είδους αντιδικία με τους αιρετούς εκπροσώπους μας ούτε αποσκοπεί στη στοχοποίησή τους.

Η δημόσια έκφραση γνώμης συνιστά απλώς για μένα ένα από τους εναλλακτικούς τρόπους που ανέφερα προηγούμενα ....για το άλλο θέμα δηλ. τη δουλειά και την καθημερινή αναγνώριση στην τάξη, ξέρω πως θέλει δουλειά πολύ και κόπο και μεράκι. Αυτό κανένα μεσοπρόθεσμο και καμιά πολιτική ηγεσία δεν μπορεί –αν δεν το επιτρέψουμε-να μας το στερήσει.

Από τις Σέρρες... στο CERN

Διαβάζουμε στο nooz.gr

Την ευκαιρία να δούνε από κοντά το μεγαλύτερο Ερευνητικό Κέντρο της Ευρώπης, το CERN, στη Γενεύη, είχαν σαράντα σερραίοι μαθητές του 4ου Γενικού Λυκείου Σερρών και πέντε εκπαιδευτικοί που τους συνόδευαν.

Το ταξίδι των μαθητών στο CERN στην Ελβετία διήρκεσε από τις 2 έως τις 8 Οκτωβρίου, και έγινε μετά από δική τους πρωτοβουλία να αποστείλουν αίτηση επίσκεψης στο ερευνητικό κέντρο, η οποία έγινε αποδεκτή.

«Ήταν μία συγκλονιστική εμπειρία για τους μαθητές του 4ου Λυκείου Σερρών αλλά και τους καθηγητές που τους συνόδευαν» επισημαίνει μεταξύ άλλων ένας εκ των συνοδών καθηγητών και εμπνευστής της ιδέας της επισκέψεως στο CERN, Μανώλης Αλιπράντης, ο οποίος προσθέτει ότι «οι μαθητές, πολλοί εκ των οποίων δεν είχαν επισκεφθεί ποτέ μία ευρωπαϊκή χώρα, έμειναν έκπληκτοι όταν βρέθηκαν στο μεγαλύτερο πειραματικό κέντρο ερευνών σωματιδιακής φυσικής στον κόσμο»

Μαθητές και συνοδοί καθηγητές, οι οποίοι ταξίδευαν δύο μέρες μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους, είχαν την ευκαιρία όχι μόνο να ξεναγηθούν και να δούνε από κοντά τον μεγαλύτερο επιταχυντή του κόσμου τον πελώριο Super Proton Synchroton (SPS), αλλά και να συμμετέχουν σε πειράματα επιστημόνων.

Κατά την άφιξή τους στο CERN τους περίμεναν έλληνες επιστήμονες, οι οποίοι ιδιαίτερα συγκινημένοι τους ξενάγησαν στο CERN , ενώ παράλληλα στο πειραματικό εργαστήριο, το γνωστό «Μικρόκοσμο» τους έδωσαν την ευκαιρία να συμμετέχουν σε εργαστήρια και διαδραστικά πειράματα.

«Τους λύθηκαν πολλές απορίες για τη δημιουργία του σύμπαντος» λέει ο καθηγητής φυσικής κ. Αλιμπράντης και επισημαίνει «το σημαντικότερο είναι πως οι μαθητές έζησαν για πρώτη φορά τη σημασία της ομαδικότητας και του κοινού στόχου που έχουν οι χιλιάδες επιστήμονες που εργάζονται στο CERN.

«Η δική τους πρωτοβουλία αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση σε όλο τον μαθητικό και εκπαιδευτικό κόσμο» τόνισε ο Διευθυντής της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Σερρών Δρ. Γεώργιος Δ. Μπουλάκης. Τα έξοδα του επιμορφωτικού αυτού ταξιδιού τα οποία ανερχόταν στα 442 ευρώ το άτομο, τα κάλυψαν οι ίδιοι οι μαθητές με τη συμμετοχή του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων του 4ου Λυκείου, χωρίς την οικονομική συμμετοχή οποιοδήποτε εμπλεκόμενου φορέα.

To CERN (Organisation Europeenne pour la Recherche Nucleaire (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Πυρηνικών Ερευνών), ιδρύθηκε στη Γενεύη της Ελβετίας το 1954, από 12 ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα και θεωρείται από τους πρώτους οργανισμούς της διευρωπαϊκής ένωσης και συνεργασίας.

Βασικό αντικείμενο ερευνών του CERN είναι τα στοιχειώδη σωματίδια, οι δομικοί λίθοι που απαρτίζουν την ύλη καθώς και οι δυνάμεις που τα διέπουν.

Το έργο του CERN είναι η αποκορύφωση της επιστήμης, η διερεύνηση των πλέον θεμελιωδών ερωτημάτων για τη Φύση: Τι είναι η ύλη; Από πού προέρχεται; Πως συγκρατείται για να σχηματίσει άστρα, πλανήτες και ανθρώπινα όντα;

Η κύρια λειτουργία του αφορά την παροχή επιταχυντών σωματιδίων και άλλων υλικοτεχνικών υποδομών που χρειάζονται για την πειραματική έρευνα στο πεδίο της φυσικής υψηλών ενεργειών.

Στο CERN λειτουργούν πολλοί επιταχυντές, ένας εκ των οποίων είναι ο πελώριος Super Proton Synchroton (SPS), ο οποίος διαθέτει υπόγεια σήραγγα 7 χιλιομέτρων που επιτρέπει στα πρωτόνια να επιταχύνονται στα 400 GeV, δηλαδή σε πολύ υψηλές ενέργειες.

Το ανθρώπινο δυναμικό στο CERN απαρτίζεται από περισσοτέρους από 3.000 μόνιμους εργαζόμενους, καθώς και περίπου 6.500 επιστήμονες και μηχανικούς που εκπροσωπούν 500 πανεπιστήμια και 80 διαφορετικές εθνικότητες.

Βρίσκεται δυτικά της Γενεύης, στα σύνορα Ελβετίας και Γαλλίας. Σήμερα, απαρτίζεται όχι μόνο από τα κράτη-μέλη της ΕΕ που είναι τα βασικά μέλη, αλλά ταυτόχρονα συμμετέχουν ενεργά οι ΗΠΑ, Ινδία, Ισραήλ, Ρωσία, Ιαπωνία, Τουρκία και η UNESCO.

Αξίζουν θερμά συγχαρητήρια σε όλους, εκπαιδευτικούς και μαθητές/-τριες για την εξαιρετική πρωτοβουλία και την τόσο παιδαγωγικά ωφέλιμη εμπειρία για την εκπαιδευτική κοινότητα του 4ου Εν. Λυκείου που έφερε την πόλη των Σερρών στο προσκήνιο της επικαιρότητας με αξιέπαινο τρόπο.

Κέντρο ελληνικών σπουδών στον Καναδά

Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Σταύρος Νιάρχος, με αποκλειστική δωρεά του ομώνυμου Ιδρύματος, ιδρύεται στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser (SFU) του Καναδά.

Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Σταύρος Νιάρχος, με αποκλειστική δωρεά του ομώνυμου Ιδρύματος, ιδρύεται στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser (SFU) του Καναδά.

Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Σταύρος Νιάρχος, με αποκλειστική δωρεά του ομώνυμου Ιδρύματος, ιδρύεται στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser (SFU) του Καναδά. Φιλοδοξία είναι το κέντρο αυτό να καταστήσει το SFU ως έναν από τους σημαντικότερους προορισμούς για σπουδές ελληνικής ιστορίας, πολιτισμού και γλώσσας εκτός της Ελλάδας.

Η δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος επιτρέπει στο νέο Κέντρο να προσφέρει ένα προπτυχιακό πρόγραμμα ελληνικών, βαλκανικών και μεσανατολικών σπουδών, προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα στην ελληνική ιστορία, καθώς και προγράμματα ελληνικής γλώσσας, λογοτεχνίας και πολιτισμού.

Το πρόγραμμα έχει αναγνωριστεί ως πρωτοποριακό στη διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας στο διαδίκτυο. Το νέο Κέντρο θα εστιάσει επίσης στην περαιτέρω ανάπτυξη σχέσεων με Κινεζικά ακαδημαϊκά ιδρύματα και θα υποστηρίξει την ανάπτυξη των Ελληνικών Σπουδών στην Κίνα. Το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Κέντρου θα διδάσκει Ελληνική ιστορία σε Κινέζους μελετητές και θα εκπαιδεύει καθηγητές ώστε να μπορούν να διδάξουν την Ελληνική γλώσσα και άλλα μαθήματα που σχετίζονται με την Ελλάδα σε πανεπιστήμια της Κίνας, τα οποία καθιερώθηκαν με προηγούμενη δωρεά του Ιδρύματος.


Πηγή: http://www.ethnos.gr/

Ζήλεψα, πολύ ζήλεψα…

Επέστρεψα στην πόλη μας μετά από ένα ταξίδι αναψυχής σε χώρα του εξωτερικού…τύχη αγαθή και επένδυση ψυχής προσωπική,  για λόγους που δεν είναι του παρόντος.

Άλλο θέλω να μοιραστώ μαζί σας: την αίσθηση παράπονου για την ζηλευτή καθημερινότητα που βιώνουν οι άνθρωποι σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. “Συγκρίνεις μεγέθη που δεν μπαίνουν καν σε διαδικασία σύγκρισης”,  θα σπεύσει να σκεφτεί ο αναγνώστης. Διαφορετικές οικονομίες, διαφορετικά μεγέθη, διαφορετική οργάνωση, διαφορετική νοοτροπία. Συμφωνώ αλλά δεν θα μιλήσω για αυτά που απαιτούν κατ’ ανάγκη χρήματα και πόρους αλλά κυρίως γι’αυτά που θέλουν αλλαγή οργάνωσης, μυαλού και θέλησης για να αλλάξουν τα κακώς κείμενα.

Ζήλεψα λοιπόν:

v                 τους δρόμους που δεν έχουν κάδους ξεχειλισμένους με σκουπίδια και που όλοι οι κάτοικοι υποχρεώνονται να «βγάζουν» τα σκουπίδια τους σε συγκεκριμένη σακούλα (χρώματος ανάλογου με το περιεχόμενό τους) που προμηθεύονται από τα σούπερ μάρκετ και σε συγκεκριμένο χρόνο μέσα στην εβδομάδα. Διαφορετικά βρίσκονται αντιμέτωποι με σοβαρά πρόστιμα από τις υπηρεσίες του δήμου

v                 πεζοδρόμια που δεν έχουν σπασμένες πλάκες και λακούβες επικίνδυνες για πεζούς, τακούνια και παιδικά καροτσάκια

v                 την οργάνωση στην παροχή υπηρεσιών σε κάθε είδους δημοτική υπηρεσία από τη μεταφορά στις συγκοινωνίες έως την ενημέρωση για τις εκδηλώσεις στην πόλη και τα αξιοθέατα με τρόπο οργανωμένο και έξυπνο που να οδηγεί τον επισκέπτη σε  κατανάλωση, γνωριμία με τον τόπο εκ των έσω και ευχάριστη διαμονή

v                 την τουριστική αξιοποίηση και του παραμικρού στοιχείου στην πόλη που θα μπορούσε να συνθέσει και να αναβιώσει την εικόνα του παρελθόντος αλλά να αποτελέσει και πόλο έλξης τουριστών,  με έμφαση στη δημιουργία ειδικού τουριστικού ενδιαφέροντος για την πόλη πχ. τοπικά προϊόντα που τη χαρακτηρίζουν και τη διαφημίζουν προς όφελος των επαγγελματικών

v                 το σεβασμό στα άτομα με ειδικά προβλήματα κίνησης σε όλους τους δημόσιους χώρους

v                 την πρόβλεψη για κάθε μικρό ή μεγάλο πρόβλημα των κατοίκων, γεγονός που καθιστά τη ζωή πιο ήρεμη, χωρίς το άγχος του απρόβλεπτου που αναστατώνει την καθημερινότητα. Με πρόσφατη την εμπειρία από ασθένεια πριν το 15αυγουστο και με το νοσοκομείο Σερρών σε εμφανή έλλειψη ετοιμότητας και απρόσκοπτης παροχής πχ. μιας απλής μικροβιολογικής εξέτασης που αποδείχθηκε καταλυτική για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ασθένειας που απλώς δεν προέκυψε σε «σωστό» χρόνο, μαθαίνεις να εκτιμάς την αξία των όσων θεωρούνται στην Εσπερία “αυτονόητα”

v                 την ύπαρξη πνευμόνων πράσινου με πάρκα και παρτέρια λουλουδιών στις πλατείες που ξεκουράζουν τη ματιά και σπάζουν τη μονοτονία του μπετόν

v                 την ηλεκτρονική επαρκέστατη και επικαιροποιημένη ενημέρωση σε θέματα της πόλης

v                την απόλυτα  κατατοπιστική, ενδελεχή και συνεπή οδική σήμανση που δημιουργεί την αίσθηση στον περιπατητή ή τον οδηγό ότι δεν έχει χάσει το δρόμου του

v                 την υιοθέτηση του σεβασμού στην πολιπολιτισμική σύνθεση της κοινωνίας και τη διαφοροποίηση στην εθνική και θρησκευτική ταυτότητα που αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα των ανθρώπων όλων των σύγχρονων κοινωνιών

v                 την έλλειψη αδέσποτων ζώων που περιφέρουν την εξαθλιωμένη εικόνα τους στους δρόμους και εμπλέκονται σε επεισόδια λόγω πείνας και απάνθρωπης συμπεριφοράς

v                 το σεβασμό στις ώρες κοινής ησυχίας...το πρόσθεσα τελευταίο με τη σκέψη στο χθεσινό μεταμεσονύχτιο πάρτυ των εφήβων της γειτονιάς μου, που μπορεί να μας έκανε να αναπολήσουμε με νοσταλγία τη ζωντάνια των νεανικών μας χρόνων,  αλλά μας στέρησε το αυτονόητο δικαίωμα της ησυχίας ακόμη και  στις τρεις η ώρα τα ξημερώματα!

Πολλοί συνοδοιπόροι στο ταξίδι διατύπωσαν απόψεις άκρατης απαισιοδοξίας αναφορικά με τη δυνατότητα να καταφέρουμε ως λαός να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο της καθημερινής ζωής. Αναρωτιέμαι πόσο αυτό είναι εφικτό στο μικροεπίπεδο της καθημερινής ζωής στην μικρή μας πόλη.

Τα διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα, οι ξεχειλισμένοι κάδοι, η παραβίαση των φαναριών, η ηχορύπανση, τα κόπρανα των σκυλιών στα πεζοδρόμια, οι καταλυμένες από παρκαρισμένα αυτοκίνητα ράμπες για τα άτομα με προβλήματα κίνησης, η έλλειψη σήμανσης που καθιστά δυσχερή την κίνηση στην πόλη για τους επισκέπτες, σημεία που ξαναείδα με “άλλο μάτι” στην επιστροφή μου, με επανέφεραν με δραματικό τρόπο στη σερραϊκή καθημερινότητα.

Αναρωτιέμαι πολλές φορές και παρακολουθώντας από κοντά τα δημοτικά δρώμενα,  για το αν  οι δημοτικοί μας άρχοντες έχουν όραμα για αυτή την πόλη, όχι μακροπρόθεσμο και ουτοπικό αλλά βραχυπρόθεσμο και πραγματιστικό, άμεσο, ρεαλιστικό.  Να βρουν δηλ. λύσεις, προτάσεις, μέτρα για να κερδίσουμε το στοίχημα να γίνει η πόλη μας-σε πείσμα όλων των αντιξοοτήτων και των οικονομικών συγκυριών- υπόδειγμα πόλης με σεβασμό στην καθημερινότητα του πολίτη. Καλή και η πανεπιστημιάδα και το δημαρχιακό μέγαρο και οι αδερφοποιήσεις, αλλά δεν νομίζετε ότι επείγει να συμμαζέψουμε και νοικοκυρέψουμε πρώτα το φτωχικό μας με έξυπνους και ευρηματικούς τρόπους και μετά θα έρθουν και τα άλλα...

Μετέωρο στο μυαλό μου το ερώτημα: έχω άδικο που ζήλεψα, ζήλεψα πολύ τα αυτονόητα;

Τέλος στην ανωνυμία των blogs ?

Μαχαίρι στην ανωνυμία των ιστολογίων επιχειρεί να βάλει η κυβέρνηση, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Μιλτιάδης Παπαϊωάννου. Προετοιμάζεται το νομοθετικό οπλοστάσιο για άρση απορρήτου.

Γράφει ο Στέλιος Μπαμιατζής στο http://news247.gr/

" Ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των εγκλημάτων μέσω του διαδικτύου, ετοιμάζεται να προχωρήσει άμεσα η κυβέρνηση. Η βασική του αιχμή θα είναι η ταυτοποίηση των στοιχείων των δημιουργών διαχειριστών των μπλογκ και η άρση του απορρήτου.

Ειδικά η άρση του απορρήτου των επικοινωνιών, για περισσότερα εγκλήματα από ότι σήμερα, θα είναι το κομβικό σημείο του νέου νόμου, όπως σημείωσε την Τρίτη ο υπουργός Δικαιοσύνης, Μ. Παπαϊωάννου.

Ο υπουργός μάλιστα δήλωσε, μιλώντας στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, ότι "το Διαδίκτυο πρέπει να πάψει να φιλοξενεί κουκουλοφόρους", χωρίς όμως να αμφισβητείται η ελευθερία του λόγου και της γνώμης.

Είπε ότι θα περιμένει τώρα τις προτάσεις της νέας νομοθετικής επιτροπής, που θα συγκροτηθεί υπό την προεδρία του αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, κ. Α. Ράντου.

Ο Άρειος Πάγος έχει ταχθεί επανειλημμένα υπέρ της άποψης πως το απόρρητο των επικοινωνιών δεν ισχύει για τις διαδυκτιακές αναρτήσεις. Αντίθετα, οι αρχές και πρέπει και μπορούν να ζητούν τα στοιχεία χρηστών οι οποίοι κατηγορούνται για αξιόποινες πράξεις, χωρίς άδεια από την Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών".   

Σερραϊκής έμπνευσης καινοτομία και διάκριση !

Ο Σερραίος Μανασσής Μήτρακας, Επίκ. Καθηγητής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Α.Π.Θ., καινοτομεί και βραβεύεται....

Το Α΄ Βραβείο στον διαγωνισμό "Η Ελλάδα Καινοτομεί!", που διοργάνωσαν από κοινού ο ΣΕΒ σύνδεσμος επιχειρήσεων και βιομηχανιών και η Eurobank EFG, κέρδισε ερευνητική ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.  για το "AquAsZero: Ενα κοκκώδες στερεό υλικό, που απομακρύνει το αρσενικό (τρισθενές και πεντασθενές) από το πόσιμο νερό, με χαμηλό κόστος και υψηλή αποτελεσματικότητα".

Η Τελετή Βράβευσης πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 5 Ιουλίου 2011, στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού.

Η εργασία αναφέρεται στην ανάπτυξη και παραγωγή σε βιομηχανική κλίμακα ενός κοκκώδους προσροφητικού υλικού χαμηλού κόστους με ακρωνύμιο AquAsZero. Το υλικό αυτό αποτελείται από υδροξυ-οξείδιο σιδήρου-μαγγανίου και μπορεί να συγκρατήσει με επιτυχία το τρισθενές αρσενικό As(III), ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει σημαντικά υψηλότερη απόδοση στην απομάκρυνση πεντασθενούς αρσενικού As(V) από το πόσιμο νερό σε σχέση με τα αντίστοιχα εμπορικά προϊόντα.

Επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του Α.Π.Θ. είναι ο Επίκ. Καθηγητής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Α.Π.Θ., Μανασσής Μήτρακας (Σερραίος στην καταγωγή). Η ομάδα αποτελείται από τη Σοφία Τρεσίντση, τον Κωνσταντίνο Συμεωνίδη, τον Ιωσήφ Γεωργίου, το Γεώργιο Σταύροπουλο, τον Αναστάσιο Ζουμπούλη, τον Ιωάννη Τσιαούση και τη Μαρία Κατσικίνη.

"Συγκεντρώσεις Αρσενικού πάνω από το όριο ποσιμότητος απαντούν στο πόσιμο νερό πολλών περιοχών, τόσο της Ελλάδας όσο και του κόσμου ολόκληρου. Η ανάπτυξη του θεροξύτη τετρασθενούς μαγγανίου προσφέρει μία λύση για την ισοδύναμη απομάκρυνση και των δύο μορφών του αρσενικού που υπάρχουν στο νερό, με ταυτόχρονη μείωση τόσο του παγίου κόστους των εγκαταστάσεων, όσο και του κόστους επεξεργασίας του νερού", δήλωσε ο εκπρόσωπος της ομάδας κ. Μήτρακας.

Η επιστημονική ομάδα συναντήθηκε την περασμένη Τρίτη με τον Πρύτανη του Α.Π.Θ., Καθηγητή Γιάννη Μυλόπουλο, στην πρυτανεία (φωτογραφία).

Στην ανωτέρω φωτογραφία διακρίνονται οι: Συμεωνίδης Κωνσταντίνος Δρ Χημικός Μηχανικός, Μήτρακας Μανασσής Δρ Χημικός Μηχανικός Επικ. Καθηγητής Τμήματος Χημικών Μηχανικών, Γεωργίου Ιωσήφ Χημικός Μηχανικός Επιστημονικός Συνεργάτης Εργ. Αναλυτικής Χημείας, Πρύτανης Α.Π.Θ. Καθηγητής Γιάννης Μυλόπουλος, Τρεσίντση Σοφία Χημικός Μηχανικός Υποψήφια Διδάκτωρ Τμήματος Χημικών Μηχανικών, Σταυρόπουλος Γεώργιος Δρ Χημικός Μηχανικός Επικ. Καθηγητής Τμήματος Χημικών Μηχανικών (από αριστερά προς δεξιά).

Ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του Α.Π.Θ., Επίκ. Καθηγητής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Α.Π.Θ., Μανασσής Μήτρακας δήλωσε σχετικά: «”Crossing the valley of death” είναι όρος που χρησιμοποιείται διεθνώς για να χαρακτηρίσει την απόσταση και τη δυσκολία που χωρίζει μια πολύ επιτυχημένη ερευνητική προσπάθεια από την εφαρμογή της. Έτσι, έχοντας κατά νου ότι εξίσου σημαντικό με την έρευνα είναι η εφαρμογή της, σχεδιάσαμε και κατασκευάζουμε μια πρωτότυπη πιλοτική μονάδα, η οποία μέχρι το τέλος Αυγούστου θα είναι σε θέση να παράγει έως και 1 τόνο υλικού την ημέρα. Το γεγονός ότι η πρότασή μας, εκτός από την ερευνητική πληρότητα και πρωτοτυπία, πέρασε αν όχι τη κοιλάδα του θανάτου τουλάχιστον το φαράγγι της Σαμαριάς συνετέλεσε στη κατάκτηση του 1ου βραβείου καινοτομίας».

Από την πλευρά του, ο πρύτανης του ΑΠΘ συνεχάρη την ομάδα για την επιτυχία της. «Είναι μεγάλη η τιμή για το Α.Π.Θ. να αποσπά μία ερευνητική του ομάδα το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό καινοτομίας», δήλωσε μετά τη συνάντηση και επισήμανε «η διάκριση αυτή έρχεται σε μία εποχή που γίνεται μία συστηματική προσπάθεια από διάφορες πλευρές να καταδειχθεί ότι το ελληνικό πανεπιστήμιο είναι δεύτερης κατηγορίας, υποβαθμισμένο και δεν έχει σχέση με την αγορά εργασίας και την καινοτομία. Η βράβευση αυτή δείχνει τις μεγάλες προοπτικές συνεργασίας που έχουν τα Α.Ε.Ι. με τον κόσμο της επιχειρηματικότητας, της πράξης και της εφαρμογής. Οι προοπτικές αυτές για την ώρα μένουν ανεξερεύνητες. Είναι η κατάλληλη στιγμή, σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία για να υπάρξει μία καλύτερη αξιοποίηση των θετικών πλευρών τόσο των πανεπιστημίων όσο και της αγοράς. Αυτό μας δείχνει και το δρόμο. Δεν είναι ο δρόμος της απαξίωσης κάθε τι του ελληνικού αλλά, αντίθετα, είναι ο δρόμος της ανάδειξης της καλής πλευράς της πατρίδας μας».
Σημειώνεται ότι η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στα πλαίσια του προγράμματος «AquAsZero» που υποστηρίζεται από το 7ο πλαίσιο στήριξης για ενίσχυση της έρευνας σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις
Το ερευνητικό μέρος που περιλαμβάνει την εργαστηριακή παρασκευή και τεχνολογική αξιολόγηση, το φυσικοχημικό και δομικό χαρακτηρισμό και την αξιολόγηση της προσροφητικής ικανότητας του υλικού, πραγματοποιήθηκε στο Εργαστήριο Αναλυτικής Χημείας του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Α.Π.Θ.

πηγή: Δελτίο Τύπου του Α.Π.Θ. Θεσσαλονίκη, 20/7/2011

This is Greece too !