Πανελλαδικές εξετάσεις: Τα παιδιά και τα μάτια μας....

Ενώ η ελληνική κοινωνία σαστισμένη παρακολουθεί αμήχανα τις καταιγιστικές πολιτικές εξελίξεις και το ντόμινο των αντιδράσεων που επισύρουν στην εγχώρια αλλά και τη διεθνή οικονομική κονίστρα, στο μικροεπίπεδο της οικογένειες και του κοινωνικού περιβάλλοντός μας, τα παιδιά της Γ’ Λυκείου ετοιμάζονται για τη μεγαλύτερη έως τώρα γι’αυτά εξεταστική δοκιμασία : τις Πανελλαδικές εξετάσεις που ξεκινούν από τη Δευτέρα 21 Μαΐου. Οι πανελλαδικές εξετάσεις διεξάγονται  αυτή τη χρονιά σε μια αρνητική οικονομική συγκυρία, κοινωνική και πολιτική αστάθεια.

 Για τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία η ανώτατη εκπαίδευση είναι άμεσα συνδεδεμένη με την παράδοσή της και την κουλτούρα της,  αλλά παράλληλα και με τις απαιτήσεις της αγοράς εργασίας. Για τους λόγους αυτούς οι εισαγωγικές εξετάσεις για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα αποκτούν βαρύνουσα σημασία, επηρεάζοντας καταλυτικά τη μορφή και λειτουργία του εκπαιδευτικού μας συστήματος και ασκούν μεγάλη ψυχολογική πίεση στους υποψήφιους αλλά και τις οικογένειές τους.

Το άγχος που βιώνει ο νέος στο προσκήνιο των εξετάσεων είναι λογικό όταν έχει διαπαιδαγωγηθεί και κοινωνικοποιηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να ταυτίζει την προσωπική του καταξίωση, επιτυχία και ευτυχία με τις υψηλές επιδόσεις και την απόκτηση πολλών τίτλων σπουδών και ταυτόχρονα δεν έχει μάθει να αντιμετωπίζει με αισιοδοξία τις αντιξοότητες της ζωής. Και όπως παρατηρεί ο τακτικός καθηγητής Κοινωνικής Ιατρικής κ. Τούντας «η πίεση που ασκούν οι εισαγωγικές εξετάσεις, είτε άμεσα ως μια ιδιαίτερα δύσκολη διαδικασία,  είτε έμμεσα ως αίτημα της οικογένειας ή της κοινωνίας για ανώτατες σπουδές θα συνεχίσει να υποσκάπτει την ψυχολογική τους ευεξία, όσο οι εξετάσεις παραμένουν στην Ελλάδα η μοναδική επιλογή για να εισέλθουν οι νέοι στη ζωή των ενηλίκων».

Το θέμα κάθε χρόνο ενσκήπτει επίκαιρο και προκαλεί ποικίλες αντιδράσεις, θέσεις, απόψεις, συστάσεις. Ενδεικτικά αλιεύοντας από το διαδίκτυο τις δημοσιεύσεις για την έναρξη των Πανελλαδικών εξετάσεων που φέτος έχουν περάσει «στα ψηλά» του έντυπου και διαδικτυακού τύπου, λόγω της πολιτικής επικαιρότητας, θα αναφερθώ στις ειλικρινείς αλλά και αφοριστικά γενικευτικές ρύσεις της Δέσποινα Βανδή που έχοντας η ίδια λύσει το βιοποριστικό της πρόβλημα,  κατακεραυνώνει –ενδεχομένως όχι άδικα-μέσω του twitter της το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα και μιλά για «εξεταστικές χωρίς ουσία» και «άδικο παιδεμό των παιδιών».

Συνειρμικά ανακαλώ τη ρήση του Edward Teller ο οποίος  ισχυρίστηκε ότι “καμιά δοκιμασία που αξίζει τον κόπο δεν φαίνεται απλή όταν βρίσκεται μπροστά σου. Αν, όμως, είναι σωστή, φαίνεται απλή όταν βρίσκεται πίσω σου”. Πράγματι, κάθε εξεταστική δοκιμασία αποτελεί μια νέα πρόκληση, πόσο μάλλον όταν αυτή συνδέεται με τις επαγγελματικές προοπτικές ενός νέου ανθρώπου. Το αντίτιμο, ωστόσο, μιας επιτυχημένης προσπάθειας θα πρέπει να είναι ανάλογο του στόχου.

Από το διαδίκτυο ανέσυρα και την παιδαγωγική οπτική αυτής της γιγάντιας προσπάθειας των παιδιών. Η εκπαιδευτικός και Περιφερειακή Διευθύντρια Εκπαίδευσης Β. Αιγαίου κ. Αδ. Κοντέλλη, συμβουλεύει σωστά τους υποψηφίους να διεκδικήσουν τους στόχους και τα όνειρά τους με γνώμονα την ψυχραιμία, την οργάνωση και τη σωστή προετοιμασία, δίχως πίεση, υπερβολές και άγχος. Θεωρεί εύστοχα, ότι οι εξετάσεις είναι μια εμπειρία ανάμεσα σε ένα πλήθος άλλων προκλήσεων και, ως εκ τούτου, η υπερβολή δεν πρέπει να έχει θέση στην ψυχοσύνθεση και το καθημερινό τους πρόγραμμα.

Σύμφωνα πάλι με τον σύμβουλο εκπαιδευτικών θεμάτων της εφημερίδας "Μακεδονία" Βαγγέλη Παπαλιάγκου, "αυτό το διάστημα οι υποψήφιοι θα πρέπει πρωτίστως να διαχειριστούν το χρόνο τους αλλά και το άγχος τους. Είναι το διάστημα που συχνά οι υποψήφιοι συνειδητοποιούν ότι θα ήθελαν περισσότερο χρόνο στη διάθεσή τους καθώς έρχονται αντιμέτωποι με τον όγκο της ύλης που έχουν να διαβάσουν. Γι' αυτό και ο ρόλος της οικογένειας στην προσπάθεια που γίνεται είναι καθοριστικός. Οι συμβουλές λοιπόν απευθύνονται περισσότερο στους γονείς, οι οποίοι δεν θα πρέπει να έχουν υπέρμετρες απαιτήσεις από τα παιδιά τους, αλλά αντίθετα να τα προτρέπουν να αποδίδουν αυτό που έχουν διαβάσει. Οι γονείς θα πρέπει να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους την ηρεμία , ενώ και οι ίδιοι θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι οι υπέρμετρες προσδοκίες που συχνά καλλιεργούν στα παιδιά τους έχουν συχνά αντίθετα αποτελέσματα".
Προτροπές λοιπόν «προς ναυτιλομένους»:

§                     Γονείς μην ξεχνάτε να πείτε στο παιδί σας  ότι το αγαπάτε όπως είναι. Ότι το αγαπάτε το ίδιο είτε πετύχει είτε δεν πετύχει, απλά γιατί είναι παιδί σας. Οι εξετάσεις είναι μία από τις ευκαιρίες για τη διαμόρφωση μιας δημιουργικής και ισορροπημένης ζωής. Δε σηματοδοτούν τη μοναδική διέξοδο ούτε οδηγούν κατ’ ανάγκη στην ευτυχία. Οφείλουμε να στηρίξουμε τα παιδιά μας και στην απευκταία περίπτωση της αποτυχίας.

Και το κυριότερο: τα παιδιά φέτος βρέθηκαν να μπαίνουν σε αυτή την εξεταστική δοκιμασία μέσα στη χειρότερη οικονομική, κοινωνική και πολιτική δίνη της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας. Ας προσπαθήσουμε να δημιουργήσουμε ένα οικογενειακό περιβάλλον ανεπηρέαστο από το αρνητικό και απαισιόδοξο κλίμα που καθημερινά πλήττει την ψυχική μας ηρεμία, προκαλώντας ανασφάλεια για το μέλλον της χώρας και της κοινωνίας μας. Αυτές οι αγωνίες μπορούν να περιμένουν για τα παιδιά μας....προέχει τώρα η δική τους ψυχική ηρεμία και συναισθηματική ασφάλεια.

§                     Παιδιά μην ξεχνάτε πως οι εξετάσεις αξιολογούν τις γνώσεις που μπορεί να επιδείξετε τη συγκεκριμένη στιγμή και όχι την ποιότητα του χαρακτήρα σας, την αξία σας, την εξυπνάδα σας, τις δεξιότητες που σαφώς έχετε, οι οποίες όμως δεν αξιολογούνται από το συγκεκριμένο εκπαιδευτικό σύστημα. Στη ζωή χρειάζεται αγώνας και μόνο αν παλέψουμε μπορούμε να κερδίσουμε («εάν μη παλαίσματα ουδέ βραβεία», αναφέρει ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος). Αν λοιπόν οι εξετάσεις δε φέρουν για τον υποψήφιο το επιθυμητό αποτέλεσμα, ίσως είναι η ώρα να καλλιεργήσει και τις άλλες δεξιότητες και ικανότητες του και να επιτύχει στο στίβο της ζωής σε ένα διαφορετικό επίπεδο. Άλλωστε η ζωή συνεχίζεται είτε μέσα είτε έξω από τα ανώτατα ιδρύματα!

Τα δικαιώματα των παιδιών

Όταν ο παγκόσμιος ιστός γίνεται αφορμή για σκέψη, προβληματισμό και οδηγεί στην παραγωγή λόγου στη σχολική πρακτική 

• Τα δικαιώματα του παιδιού (Πρόγραμμα αγωγής & υγείας 3ου γυμνασίου Ηρακλείου Κρήτης 2009 - Εργασία μαθητών Γ' γυμνασίου)

• Τηλεοπτικό σποτ για τα δικαιώματα του παιδιού

• Τηλεοπτικό σποτ για τα δικαιώματα του παιδιού

• Το δικαίωμα στην εκπαίδευση

Και επίσης διαβάστε και παρακολουθήστε τι απέγινε το περίφημο "Κορίτσι του Αφγανιστάν" στο άρθρο του Άρη Δημοκίδη στο lifo.gr

Μια μικρή πρόσφυγας που ήταν στο εξώφυλλο του National Geographic το 1985, η αναζήτησή της σε ντοκιμαντέρ και φωτογραφίες της ως μεγάλη.

Μήνυμα Γ. Μπαμπινιώτη προς τους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων

Διαβάζουμε στο esos.gr το μήνυμα του νέου Υπουργού Παιδείας ΔΒΜΘ: Αισθάνομαι την ανάγκη ως πανεπιστημιακός δάσκαλος να επικοινωνήσω με τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς όλων των βαθμίδων τής Εκπαίδευσης  και να σάς  σφίξω νοερά το χέρι, λέγοντας ένα μεγάλο «ευχαριστώ» γι’ αυτά που εν μέσω πρωτόγνωρων δυσμενών συνθηκών προσφέρετε στα αγόρια και τα κορίτσια των σχολείων και των πανεπιστημίων τής  πατρίδας μας.

Η ελληνική οικογένεια  κατανοεί,  εκτιμά και τιμά σιωπηρά αυτή την προσφορά και την ηθική στήριξη που παρέχει στα παιδιά μας ο Έλληνας δάσκαλος  τις δύσκολες αυτές ώρες, όταν μάλιστα έχει  υποστεί μεγάλη μείωση των αποδοχών του, που ούτως ή άλλως δεν υπήρξαν ποτέ ανάλογες τής προσφοράς του.
Είμαστε πολλοί όσοι πιστεύουμε ότι  η παιδεία που δίδεται  στα παιδιά μας,  μέσα από τη γνώση και την καλλιέργεια τής ψυχής τους, είναι ο μόνος σίγουρος δρόμος για μια ουσιαστική ανάκαμψη από τη γενικότερη κρίση που μαστίζει τη χώρα μας, γι’  αυτό και το έργο σας είναι  πραγματικά πολύτιμο και η προσφορά σας ανεκτίμητη.
Είναι μαζί σας  η σκέψη, η εκτίμηση και η ευγνωμοσύνη μας.

Καθηγητής Γ. Μπαμπινιώτης

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ESOS: Το μήνυμα ο κ. Μπαμπινιώτης το υπογράφει ως Καθηγητής και όχι ως υπουργός Παιδείας.

Οι μαθήτριες του Μουσικού Σχολείου Σερρών μοιράζονται την εμπειρία από τη συμμετοχή τους στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα EUROSCOLA

Το  Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο διοργανώνει κάθε χρόνο το εκπαιδευτικό πρόγραμμα EUROSCOLA (http://www.europarl.gr/view/el/Euroscola_prog.html).

Με το πρόγραμμα αυτό προσφέρεται η δυνατότητα σε νέους ευρωπαίους να συναντηθούν, να ανταλλάξουν απόψεις πάνω στις εμπειρίες τους, πάνω στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και να γνωριστούν. Οι συναντήσεις αυτές γίνονται στην αίθουσα συνεδριάσεων του Σώματος, στο Στρασβούργο, και παίρνουν τη μορφή ενός Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Νέων.  Οργανώνονται πολλές φορές τον χρόνο με τη συμμετοχή μαθητών Λυκείου από τα 27 κράτη μέλη της Ένωσης. Ορισμένες φορές και με μαθητές που προέρχονται από υποψήφια για ένταξη κράτη.

Σε κάθε EUROSCOLA, προετοιμασμένοι ήδη στα σχολεία τους, συγκεντρώνονται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Στρασβούργο,  500 περίπου έφηβοι, με στόχο :

• να εξοικειωθούν με τη λειτουργία των ευρωπαϊκών θεσμών,
• να ευαισθητοποιηθούν  για τον ρόλο που θα κληθούν να παίξουν στη μελλοντική οργάνωση της Ευρώπης,
• να συνειδητοποιήσουν την ανάγκη προάσπισης της δημοκρατίας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων,
• να βρουν ένα βήμα που θα τους επιτρέψει να εκφράσουν τις προσωπικές τους απόψεις και να αξιοποιήσουν την επιθυμία τους για προσφορά.

Οι μαθητές/-ες Λυκείου της εκπαιδευτικής περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας “άνοιξαν” τη χρονιά αυτών των εκπαιδευτικών επισκέψεων (γίνονται 13-15 επισκέψεις το χρόνο) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο στις 20 Ιανουαρίου 2012. Οι μαθητές και οι μαθήτριες διαγωνίστηκαν σε γραπτό κείμενο με πανελληνίου τύπου γραπτή εξέταση, σε θέμα αναφορικά με τη συμβολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στη μείωση του Δημοκρατικού Ελλείμματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η διαδικασία επιλογής των μαθητών/-τριών έγινε με βάση 3 κριτήρια:

ü      Επίδοση στη συγγραφή κειμένου (60%)

ü      Επίδοση στα μαθήματα του σχολείου (20%) και

ü      Γλωσσομάθεια (20%).

Η συμμετοχή των παιδιών από τα σχολεία της Κεντρικής Μακεδονίας ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Διαγωνίστηκαν περίπου 500 μαθητές/-τριες και επιλέχθηκαν 24 παιδιά, ανάμεσά τους και δύο μαθήτριες από τη Σέρρες και συγκεκριμένα από το Μουσικό Σχολείο. Πρόκειται για τις μαθήτριες της Γ’ Λυκείου: Ευαγγελία Παντελαίου και Ευαγγελία Συμεωνίδου.

Συμβάλλοντας στο ελάχιστο στην προετοιμασία των μαθητών/-τριών της Β’ και Γ’ Λυκείου του Μουσικού Σχολείου Σερρών για τη συμμετοχή τους στο διαγωνισμό αλλά και για την οργάνωση της θεμάτων συζήτησης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ζήτησα από τις δύο μαθήτριες που κατάφεραν να διακριθούν και να συμμετέχουν στο πρόγραμμα, να μας μεταφέρουν την εμπειρία τους. 

Το κείμενο που ακολουθεί ανήκει στις μαθήτριες:

   “Στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού προγράμματος Euroscola, είχαμε τη μοναδική ευκαιρία να ταξιδέψουμε στο Στρασβούργο για μια ημερίδα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

     Η διαδικασία επιλογής των μαθητών που θα συμμετείχαν στην αποστολή ήταν απλή: αξιολογηθήκαμε σύμφωνα με το επίπεδο γλωσσομάθειάς μας, το βαθμό προαγωγής από την προηγούμενη τάξη και μια γραπτή έκθεση με θέμα: «Πώς μπορεί να μειωθεί το δημοκρατικό έλλειμμα στη Ευρωπαϊκή Ένωση με τη συνδρομή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου». Από αυτήν τη διαδικασία επιλέχθηκαν 24 μαθητές για να εκπροσωπήσουν την περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας στην ημερίδα Euroscola.

    Η αποστολή στο Στρασβούργο ήταν πλήρης από κάθε άποψη. Εκτός από την ημερίδα περιελάμβανε και ξενάγηση σε 5 ευρωπαϊκές πόλεις (Στρασβούργο, Ζυρίχη, Κολμάρ, Μπάντεν Μπάντεν και Φράιμπουργκ).

    Η ημερίδα διήρκεσε από νωρίς το πρωί έως αργά το απόγευμα και ήταν γεμάτη με δραστηριότητες και γνωριμίες με παιδιά από άλλες 10 ευρωπαϊκές χώρες. Αρχικά, το πρόγραμμα περιελάμβανε ομιλία από  τους υπευθύνους του προγράμματος Euroscola, υπαλλήλους του Κοινοβουλίου αλλά και ενός εκ των αντιπροέδρων. Μας μίλησαν για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τον τρόπο που λειτουργεί, το ρόλο του ως θεσμικό όργανο και τις αρμοδιότητές του. Απάντησαν σε ερωτήσεις σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τον τρόπο που θεσπίζονται οι νόμοι, τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα κάθε κράτους-μέλους. Ακολούθησε παιχνίδι γνώσεων για την Ευρώπη, κατά το οποίο έπρεπε να συγκροτήσουμε ομάδες και να συνεργαστούμε με παιδιά από άλλες χώρες για να έχουμε όσο το δυνατόν καλύτερο αποτέλεσμα. Στη συνέχεια οργανώθηκαν committees οι οποίες θα συνέτασσαν μια αναφορά σχετικά με 6 θέματα που αφορούν την Ευρώπη. Η δική μας ομάδα ασχολήθηκε με το θέμα «Ελεύθερη ενημέρωση και αγωγή του πολίτη». Όταν και οι 6 ομάδες ετοίμασαν τις αναφορές τους, συγκεντρωθήκαμε στο ημικύκλιο για να τις παρουσιάσουμε και να αξιολογηθούν από τα υπόλοιπα παιδιά.

    Η εμπειρία αυτή μας βοήθησε να καταλάβουμε καλύτερα το ρόλο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που ήταν άλλωστε και ο στόχος της ημερίδας.

    Το υπόλοιπο κομμάτι του ταξιδιού ήταν αμιγώς τουριστικό και διασκεδαστικό. Με τα υπόλοιπα παιδιά και τους συνοδούς καθηγητές (2 γυναίκες εκπαιδευτικούς από την Κατερίνη) περάσαμε υπέροχα. Είχαμε την ευκαιρία να γνωριστούμε με όλους, αφού ολόκληρη τη μέρα την περνούσαμε όλοι μαζί. Περιηγηθήκαμε ανάμεσα στους όμορφους δρόμους των πόλεων, γευθήκαμε την γαλλική κουζίνα και θαυμάσαμε τα αξιοθέατα και την εξαιρετική αρχιτεκτονική τους.

    Συμφωνούμε όλοι ότι ήταν μια αξέχαστη και μοναδική εμπειρία και αν δοθεί στον οποιονδήποτε μαθητή/-τρια μια τέτοια ευκαιρία το μόνο που πρέπει να κάνει είναι να την αξιοποιήσει γιατί δε θα το μετανιώσει”.

Πρόγραμμα για συσσίτια στα σχολεία

Το υπ. Παιδείας μελετά πλέον την καθιέρωση συσσιτίων στα σχολεία, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα» και σχολιάζει:

"Τη δεκαετία του ’60, όπου βασίλευε η φτώχεια στην Ελλάδα, οι μαθητές στο σχολείο έπιναν γάλα σε σκόνη, έτρωγαν ένα κίτρινο τυρί σε κονσέρβα, μία φέτα ψωμί και βούτυρο".

Τα νέα συσσίτια που αναμένεται να μπουν σε εφαρμογή από τη νέα χρονιά, θα δίνονται με τη μορφή κουπονιών για μικρά γεύματα από το κυλικείο, κυρίως σε σχολεία όπου φοιτούν μαθητές από χαμηλά κοινωνικά στρώματα.

Οι μαθητές θα παίρνουν κουπόνια των 2 ή 3 ευρώ για να μπορούν να τρώνε ένα σάντουιτς και να πίνουν ένα χυμό ή γάλα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, τα ολοένα αυξανόμενα κρούσματα ασιτίας ώθησαν το υπουργείο να αναλάβει δράση.

Η υφ. Παιδείας, Εύη Χριστοφιλοπούλου, δήλωσε: «Στόχος µας είναι να διασφαλίσουμε την ισότιμη ένταξη των µμαθητών στο εκπαιδευτικό σύστημα στις περιοχές µε χαμηλούς εκπαιδευτικούς και κοινωνικοοικονομικούς δείκτες. Στην προσπάθεια αυτή το σχολείο αναλαμβάνει ενεργό ρόλο εποικοδομητικής συνεργασίας µε τις οικογένειες και τους φορείς εκπαίδευσης της τοπικής κοινότητας».

Τα πρώτα σχολεία που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα είναι κάποια νηπιαγωγεία και δηµοτικά σε Ταύρο, πλατεία Βάθη, Εξάρχεια, Κάτω Πατήσια, Αχαρνές, Μοσχάτο, Νίκαια, Ασπρόπυργο, Ζεφύρι και Αυλώνα.

Διδάσκω “απεργώντας” ή απεργώ διδάσκοντας ;

Μια πρόσφατη δημοσίευση με τον τίτλο “Δώστε αξία στον ρόλο του δασκάλου”  (http://www.nooz.gr/ ) με έβαλε για μια ακόμη φορά σε σκέψεις και προβληματισμό σε συσχετισμό με την παρούσα οικονομικοκοινωνική συγκυρία.

Ο συντάκτης του κειμένου διαπιστώνει για τους εκπαιδευτικούς: “Συχνά τους αμφισβητούμε και κατακρίνουμε τις συμπεριφορές τους. Άλλες πάλι φορές τους ζηλεύουμε και επιζητούμε να είμαστε στη θέση τους. Το σίγουρο είναι ότι οι δάσκαλοι είναι οι άνθρωποι που εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας για πολλές ώρες και είναι σε θέση να τα βοηθήσουν, να τα καθοδηγήσουν και να τα επιμορφώσουν για ένα καλύτερο αύριο”.

Και εδώ έρχεται ο προβληματισμός αναφορικά με την εντύπωση της κοινής γνώμης για το επάγγελμα του εκπαιδευτικού τώρα ειδικότερα που η οικονομική κρίση έβαλε στο μικροσκόπιο τις αποδοχές των πολλαπλώς πληττόμενων δημοσίων υπαλλήλων. Δεν λείπουν οι φωνές που θεωρούν πως οι αποδοχές των εκπαιδευτικών είναι μεγάλες σχετικά με το χρόνο απασχόλησης, τις σχολικές αργίες και πολλά ακόμη που με σχηματικό και κατάφωτα άδικο και εξισωτικό τρόπο καταλογίζουν στους εκπαιδευτικούς διάφορες κοινωνικές ομάδες, ιδίως εκείνες των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα.

Πρώτιστη ευθύνη για αυτή την “εικόνα” έχουμε –εκτιμώ-οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί που απαξιώνουμε το επάγγελμα μας μέσα από την αδυναμία να προβάλουμε και να υποστηρίξουμε την ιδιαίτερη φύση της δουλειάς μας, τις δυσκολίες που προκύπτουν από τη βιωματική και διαδραστική σχέση με τους/τις μαθητές/-τριές μας, την ανάγκη να ανταπεξέλθουμε στις διδακτικές, γνωστικές ανάγκες και δεξιότητες της νέας γενιάς, να επικαιροποιούμε τις γνώσεις και τα επαγγελματικά εφόδιά μας, να προσπαθούμε να ανταπεξέλθουμε σε οικονομικές συγκυρίες και καθημερινές δυσκολίες και να νοηματοδοτούμε αυτό που αποτελεί λειτούργημα και όχι απλώς βιοποριστικό άθλο.

Παρασυρόμενοι ενίοτε από τις επιταγές των συνδικαλιστικών φορέων δεν αντιστεκόμαστε στον “επίσημο” λόγο που εκείνοι προφέρουν,  υποδηλώνοντας με τον τρόπο αυτό, άτυπα συναίνεση και αποδοχή. Δεν σεβόμαστε το σχολικό χρόνο ως χρόνο αποκλειστικά διδασκαλίας και μάθησης και παραβιάζουμε τα όρια μεταξύ παράπλευρης επαγγελματικής δραστηριότητας ποικίλης μορφής (επιμόρφωση, ενημέρωση, άσκηση εκλογικού δικαιώματος) και διδακτικού ωραρίου.

Πολλές φορές αυτή η παρέκκλιση μας “προσφέρεται” ως αντίδωρο της συνδικαλιστικής δράσης των αιρετών εκπροσώπων μας και εμείς άσκεπτα συγχέουμε τους πραγματικούς στόχους του  ρόλου των αιρετών αρχόντων μας (οι οποίοι επιπρόσθετα για αυτή τους την ενασχόληση δικαιούνται και μείωση διδακτικού ωραρίου).

Αδράνεια από τη μεριά των εκπαιδευτικών και τήρηση της πεπατημένης συνδικαλιστικής τακτικής οδηγεί εδώ και χρόνια στην επανάληψη των ίδιων δεδομένων στο χώρο της εκπαίδευσης. Κελεύσματα για μαζική δράση σε κοινή συμπόρευση και απεργιακές κινητοποιήσεις με ΑΔΕΔΥ και άλλους φορείς... σαν να είμαστε μονάδες που στόχο έχουν με την αποχή από τα εργασιακά τους καθήκοντα απλώς να αυξήσουν τα ποσοστά που ανακοινώνονται στα δελτία ειδήσεων.

Αναρωτιέται λοιπόν μεγαλόφωνα κανείς με αφορμή τις κατά καιρούς εξαγγελόμενες απεργίες (από την ΟΛΜΕ και τις κατά τόπους ΕΛΜΕ):

v                 προσδιορίσαμε τα κοινά προβλήματα με τις άλλες διαμαρτυρόμενες επαγγελματικές ομάδες;

v                 προβλήθηκαν με επιχειρήματα, στοιχεία, νούμερα και συγκριτικά δεδομένα τα εργασιακά προβλήματα και οι ιδιαιτερότητες του κλάδου των εκπαιδευτικών;

v                 η στέρηση του δημόσιου αγαθού της μάθησης από τα παιδιά μας συνάδει με την εικόνα του δημόσιου λειτουργού που ευαγγελιζόμαστε;

v                 ο αντίκτυπος της απεργίας άλλων επαγγελματικών ομάδων (καθαριότητα, δήμοι, μέσα μεταφοράς, δημόσιες υπηρεσίες, τελωνεία, εφορίες, ταξί κτλ.) στοχεύει μέσω της δυσφορίας των πολιτών για την αναστάτωση της καθημερινότητάς τους να μεταφέρει το μήνυμα της διαμαρτυρόμενης επαγγελματικής τάξης. Η δυσφορία των οικογενειών των μαθητών/-τριών που στερούνται το δημόσιο αγαθό της μάθησης έχει κανείς την εντύπωση ότι  “μεταφράζεται” σε μήνυμα συμπαράστασης και αλληλεγγύης από το  κοινωνικό σύνολο;

Τι να απαντήσει άραγε κανείς στα παιδιά που όταν τους ρωτάει κάποιος γιατί απεργούν οι δάσκαλοί τους,  απαντούν ότι ποτέ κανείς δεν μπήκε στον κόπο να τους εξηγήσει το λόγο για τον οποίο, προς μεγάλη τους βέβαια χαρά-άλλη μεγάλη αποτυχία της εκπαίδευσης- χάνουν τα μαθήματά τους.

Η μόρφωση των παιδιών είναι αξία ανεκτίμητη και το δικαίωμα της δίκαιης αντίδρασης έχει πολλούς τρόπους να προβληθεί χωρίς επιζήμιες συνέπειες για το κοινωνικό σύνολο και ιδιαίτερα τη νεολαία.

Η ενημέρωση της κοινής γνώμης θα καταστούσε τον κόσμο βοηθό και συμπαραστάτη στις αληθινές πραγματικά ανησυχίες για το μέλλον της εκπαίδευσης των παιδιών μας. Και αυτό το μέλλον αναμφισβήτητα απαιτεί έναν εκπαιδευτικό που να αμείβεται αξιοπρεπώς, απολαμβάνοντας την κοινωνική αποδοχή μέσα από την αναγνώριση της προσωπικής του αξίας και της επαγγελματικής του επάρκειας. Η αξιολόγηση αυτή πρωτίστως ξεκινά από τον προσωπικό σεβασμό και την αυτοεκτίμηση και συνακόλουθα και όλου του σχολικού περιβάλλοντος που περιλαμβάνει τους/τις μαθητές/-τριες και τις οικογένειές τους.

Προβάλει λοιπόν ουσιαστικό και όχι ρητορικό το ερώτημα: Διδάσκω την κοινή γνώμη απεργώντας ή “απεργώ” με εναλλακτικούς τρόπους και μέσα, διδάσκοντας αυτό που ορκίστηκα ότι θα υπηρετώ;

Υστ. 1. και για να μην θεωρηθεί η παράθεση των σκέψεων εκ του πονηρού “τέχνασμα” αποφυγής της οικονομικής αιμορραγίας λόγω απεργίας (όχι ότι κάτι τέτοιο δεν αποτελεί πια πολυτέλεια για τους περισσότερους εκπαιδευτικούς στις μέρες αυτές των ισχνών αποδοχών), να σπεύσω να προσθέσω ότι για όσους η απώλεια των χρημάτων της απεργίας δεν είναι τόσο σημαντική προτεραιότητα, υπάρχουν τραπεζικοί λογαριασμοί ενίσχυσης παιδιών και οικογενειών που έχουν ανάγκη. Όπως πχ. ο λογαριασμός για τα δύο ορφανά παιδιά στον Έβρο και ο λογαριασμός για τα παιδιά των δύο εκπαιδευτικών που έπεσαν θύματα τροχαίου δυστυχήματος στις Σέρρες,  εξαιτίας κακής συγκυρίας στην αναγκαστική καθημερινή μετακίνησή τους  (στάθηκε αδύνατο να πάρουν απόσπαση τη φετινή χρονιά).

Υστ. 2. και για να μην νομίσει κανείς ότι επιθυμώ να γίνω “χαλίφης στη θέση του χαλίφη”, το περιεχόμενο των σκέψεων μου δεν καθοδηγείται από κανενός είδους αντιδικία με τους αιρετούς εκπροσώπους μας ούτε αποσκοπεί στη στοχοποίησή τους.

Η δημόσια έκφραση γνώμης συνιστά απλώς για μένα ένα από τους εναλλακτικούς τρόπους που ανέφερα προηγούμενα ....για το άλλο θέμα δηλ. τη δουλειά και την καθημερινή αναγνώριση στην τάξη, ξέρω πως θέλει δουλειά πολύ και κόπο και μεράκι. Αυτό κανένα μεσοπρόθεσμο και καμιά πολιτική ηγεσία δεν μπορεί –αν δεν το επιτρέψουμε-να μας το στερήσει.

«Φεύγω ή μένω στην Ελλάδα της κρίσης;»

«Φεύγω ή μένω στην Ελλάδα της κρίσης;» είναι ο τίτλος του debate που διοργάνωσε ο οργανισμός Intelligence Squared Greece την Τετάρτη (6/7) στις 7 το απόγευμα στο Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού, Πειραιώς 254.
Με συντονιστή τον Τάσο Τέλλογλου, τρία ζευγάρια ομιλητών αντιπαρατέθηκαν βάσει επιχειρημάτων για το αν η κρίση στη χώρα μας αποτελεί ευκαιρία για δημιουργία ή αν θα πρέπει κάποιος να στραφεί στο εξωτερικό και την μετανάστευση.
Έχει έρθει πράγματι η στιγμή να αποδημήσουμε αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον ή είναι η κρίση μια μεγάλη ευκαιρία από την οποία θα κερδίσουν όσοι μείνουν εδώ; Είναι «έξω» καλύτερα; Και αν είναι, θα τα καταφέρουμε εμείς καλύτερα;
Είναι μεταξύ, των ερωτημάτων που προσέγγισαν οι έξι ομιλητές και στο τέλος του debate, το κοινό με την ψήφο του αξιολόγησε τις απόψεις για την αρτιότητά τους.

Ομιλητές:

Παρουσίαση Βιβλίου: «Επενδύοντας Στη Φυγή» (Κριτική, 2011)

Λόης Λαμπριανίδης, Συγγραφέας και Οικονομικός γεωγράφος, καθηγητής στο τμήμα οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Διευθυντής της Ερευνητικής Μονάδας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Πολιτικής (ΕΜΠΑΠ). Το βιβλίο του «Επενδύοντας Στη Φυγή» αναλύει τη διαρροή εγκεφάλων από την Ελλάδα.

Υπέρ της Πρότασης:

§         Χρήστος Παπαδημητρίου, Καθηγητής Πληροφορικής στα Πανεπιστήμια Harvard, Μ.Ι.Τ., Stanford και Berkeley όπου κατέχει την τιμητική έδρα Πληροφορικής C. Lester Hogan.

§         Στάθης Καλύβας, Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών και Διευθυντής του Προγράμματος «Order, Conflict and Violence» του Πανεπιστημίου Yale.

§         Γρηγόρης Φαρμάκης, Επιχειρηματίας, Δ/νων Σύμβουλος της εταιρείας στατιστικής έρευνας και πληροφορικής Agilis S.A.

Κατά της Πρότασης:

§         Απόστολος Δοξιάδης, Μαθηματικός, Σκηνοθέτης, και Συγγραφέας. Τα βιβλία του «Ο Θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ» και το «Logicomix» (σε συνεργασία με τον Χ. Παπαδημητρίου) έφεραν τα Μαθηματικά στη μυθιστορηματική αφήγηση.

§         Κυριάκος Πιερρακάκης, τέως Πρόεδρος του Ινστιτούτου Νεολαίας, υποψήφιος Διδάκτορας στο τμήμα Πολιτικών και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

§         Αρίστος Δοξιάδης, Επιχειρηματίας, κοινωνικός επιστήμονας και πεπειραμένος επενδυτής. Δ/νων Σύμβουλος της εταιρείας Notos Associates.

Το συγκεκριμένο debate υλοποιήθηκε με χρηματοδότηση της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς- Ινστιτούτο Νεολαίας, μέσω του προγράμματος Νέα Γενιά σε Δράση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και μεταδίδονταν on line από την ιστοσελίδα http://www.skai.gr/
Η Intelligence Squared Greece στόχο είχε να παρουσιάσει  ένα debate μέσα από το οποίο οι νέοι θα διαπραγματευτούν όλοι μαζί αλλά και ο καθένας με τον εαυτό του, αν θα μείνουν στην Ελλάδα και θα επενδύσουν στην ενδεχόμενη αλλαγή της ή αν θα αποδημήσουν σε νέους τόπους αναζητώντας τις εκεί ευκαιρίες.
Σίγουρα πρόκειται για ένα δημοσιογραφικά στημένο αντίγραφο των αγώνων επιχειρηματολογίας των μαθητών/-τριών του Λυκείου που αποσκοπούν στην προώθηση και την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης των νέων, δίνοντάς τους την ευκαιρία να διαγωνιστούν μέσα σε ένα αυστηρά καθορισμένο πλαίσιο κανόνων εκφοράς λόγου με λόγο και αντίλογο.
Ωστόσο το debate ανέδειξε ένα φλέγον ζήτημα της κοινωνικής και οικονομικής συγκυρίας που διανύουμε που συνδέεται και με τη διαρροή Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό όπως απέδειξε και η έρευνα του Λόη Λαμπριανίδη, οικονομικού γεωγράφου και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Στο δημοσίευμα της Κατερίνα Βουτσινά στα nea online στο  διαβάζουμε ότι η διαρροή επιστημονικού δυναμικού - γνωστή ως brain drain - παρατηρείται στη χώρα μας από τη δεκαετία του 1960 και οφείλεται στις απαρχαιωμένες δομές της ελληνικής οικονομίας και την αδυναμία της να τους απορροφήσει. Ο κ. Λαμπριανίδης άρχισε την έρευνά του το 2009. Θέλησε, όπως λέει, να μελετήσει επιστημονικά ένα φαινόμενο που μέχρι τότε μόνο εμπειρικά είχε παρατηρηθεί. Στα ερωτηματολόγια που απέστειλε μέσω Διαδικτύου απάντησαν ανώνυμα 2.734 έλληνες πτυχιούχοι Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης που εργάζονται ή εργάστηκαν σε 74 χώρες και 528 πόλεις στο εξωτερικό, αλλά έζησαν μέχρι τα 18 τους στην Ελλάδα. Σήμερα εκτιμά πως περίπου 114.000 - 139.000 Έλληνες πτυχιούχοι εργάζονται στο εξωτερικό και αποτελούν το 9,5% - 11,% του συνόλου των πτυχιούχων που ζουν στη χώρα μας. Οπως μάλιστα αναφέρει, 3 στους 10 δηλώνουν πως δεν μπορούν πλέον να επιστρέψουν.

Ως πιθανή λύση ο κ. Λαμπριανίδης προτείνει στροφή της χώρας μας στη δημιουργία σύνθετων ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών, την ενίσχυση της έρευνας και την κινητοποίηση επιστημόνων της διασποράς να συνεισφέρουν σε πανεπιστήμια και επιχειρήσεις στην Ελλάδα. «Η ελληνική κοινωνία πρέπει να αναγνωρίσει πως οι πτυχιούχοι αποτελούν τεράστιο κεφάλαιο για την οικονομία. Έχουν πολυετείς και καλές σπουδές και εργασιακή εμπειρία στο εξωτερικό. Αν κάποιοι από αυτούς επέλεγαν να επιστρέψουν, θα μπόλιαζαν την κοινωνία και θα μετέφεραν άλλες εργασιακές αντιλήψεις», συμπεραίνει ο καθηγητής.

Από τη μελέτη του κ. Λαμπριανίδη - «Επενδύοντας στη φυγή: Η διαρροή επιστημόνων από την Ελλάδα την εποχή της παγκοσμιοποίησης» (Εκδόσεις Κριτική) - προκύπτει πως ο μέσος Έλληνας επιστήμονας που εργάζεται στο εξωτερικό είναι άνδρας, ηλικίας μικρότερης των 40 ετών, έχει πτυχίο θετικών επιστημών και ζει σε μεγάλη πόλη της Ευρώπης ή των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, 16,9% ζει στο Λονδίνο, 3,9% στη Νέα Υόρκη και τις Βρυξέλλες, 3,7% στη Βοστώνη και 2,8% στο Παρίσι. Σχεδόν 7 στους 10 συμμετέχοντες στην έρευνα είχαν μεταπτυχιακό ή διδακτορικό όταν βρήκαν την πρώτη τους δουλειά και 1 στους 2 έχει σύντροφο άλλης εθνικότητας.

Επιπλέον, ο καθηγητής παρατήρησε χάσμα στις απολαβές των επιστημόνων που παρέμειναν στο εξωτερικό και όσων επέλεξαν να επιστρέψουν. «Το 46,4% των Ελλήνων που εργάζονται στο εξωτερικό αμείβεται με μισθό μεγαλύτερο των 60.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ οι περισσότεροι από όσους επιστρέφουν στην Ελλάδα (39,4%) κερδίζουν λιγότερα από 25.000 ευρώ ετησίως», αναφέρει. Όπως συμπληρώνει, οι Έλληνες επιστρέφουν για συναισθηματικούς και οικογενειακούς λόγους και συχνά συμβιβάζονται με πολύ λιγότερα χρήματα.

Η συζήτηση αυτή σε μια εποχή που βρίσκονται σε εξέλιξη οι αλλαγές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση καθιστούν πιο επιτακτική την ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε όλοι πως το ελληνικό πανεπιστήμιο οφείλει να γίνει πιο ανταγωνιστικό, πιο καινοτόμο και να διεκδικήσει επιτέλους μια θέση στις περιβόητες λίστες των καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου. Εκτίμησή μας είναι ότι δεν υστερεί σε ανθρώπινο δυναμικό αλλά στη δυναμική εκείνη που θα το βγάλει από το τέλμα. Διαφορετικά η Ελλάδα θα παραμείνει η Ψωροκώσταινα που διώχνει τα παιδιά της μόνο που αυτή τη φορά δεν είναι οι αμόρφωτοι αγρότες της δεκαετίας του ’60 και ’70 αλλά η αφρόκρεμα των μορφωμένων νέων που επένδυσαν στη γνώση η οποία αποδεικνύεται ελλιπές προσόν για αξιοπρεπή διαβίωση.

Τα ολοήμερα της μισής ημέρας: ας ακουστεί και η άλλη πλευρά!

Αφορμή για τη συγγραφή του κειμένου που ακολουθεί,  αποτέλεσε η ανάγνωση του άρθρου της κ. ΟΛΥΜΠΙΑΣ ΛΙΑΤΣΟΥ στην ηλεκτρονική έκδοση της Ελευθεροτυπίας (http://www.enet.gr 19/01/2011)

Με τον τίτλο:

«Τα ολοήμερα της μισής ημέρας: Απογοητευτικός ο απολογισμός του τετραμήνου.

ΠΙΛΟΤΟΣ 800 ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΣΧΟΛΕΙΑ * ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΤΙΚΟΣ Ο ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 4ΜΗΝΟΥ» το οποίο μεταδημοσιεύτηκε σε εκπαιδευτικές πύλες και προσωπικά ιστολόγια.

Η συντάκτρια του άρθρου σαφώς παρέχει πληροφορίες για το θεσμό που εφαρμόστηκε τη φετινή σχολική χρονιά για τα 800 Ολοήμερα Δημοτικά Σχολεία με Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα και όχι «Ολοήμερα της μισής μέρας» σύμφωνα με τον τίτλο της δημοσίευσης. Από την άλλη πλευρά ενδιαφέρον αποτελεί η έλλειψη στοιχείων ποσοτικής και ποιοτικής ανάλυσης κάποιας έρευνας,  σύμφωνα με τα οποία να δικαιολογείται ο χαρακτηρισμός «απογοητευτικός» για τον απολογισμό, σε σχέση πάντοτε με τους στόχους του Υπουργείου Παιδείας ΔΒΜΘ, από την πιλοτική εφαρμογή αυτού του θεσμού στη χώρα μας.

Θα αναρωτηθεί κανείς για ποιο λόγο δυσανασχετώ με τη γενικόλογη, αστήριχτη δημοσιογραφικά-τουλάχιστον στα όρια της συγκεκριμένης δημοσίευσης-γενικευμένη εξαγωγή συμπερασμάτων και την «αφοριστική» διατύπωση τίτλων σε δημοσιεύματα.

Έχω 2 παιδιά, μαθητές δημοτικού σχολείου και φοιτούν σε ένα από τα 800 αυτά σχολεία που εφαρμόζουν το Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα. Δηλ. το σχολικό ωρολόγιο πρόγραμμα στο σχολείο τους έχει επεκταθεί έως τις 2 η ώρα το μεσημέρι,  με ενισχυμένη τη διδασκαλία σε βασικά μαθήματα και επιπλέον ένταξη νέων γνωστικών αντικειμένων για όλες τις τάξεις, όπως θεατρική αγωγή, νέες τεχνολογίες, παραδοσιακοί χοροί και ενίσχυση της πολυγλωσσίας. Αναλυτικά μπορεί να ενημερωθεί κανείς και από μία πρόσφατη παρουσίαση από το Υπουργείο Παιδείας για αυτά τα 800 σχολεία που περιλαμβάνει και ένα «πρότυπο» παράδειγμα εφαρμογής  από το 4^ο  δημοτικό σχολείο Θέρμης (http://www.alfavita.gr/eap_800_200111.pps ).

Ωστόσο δεν αποτελεί το μοναδικό παράδειγμα το Δημοτικό Σχολείο Θέρμης. Σε σποτίμηση-απόπειρα αξιολόγησης που επιχειρήθηκε στο 3^ο δημοτικό σχολείο Σερρών (παρουσία του Διευθυντή και Υποδιευθυντή, των εκπαιδευτικών της σχολικής μονάδας, όλων των μελών του ΔΣ του συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων με πρωτοβουλία της σχολικής συμβούλου και άτυπη παρουσία του Διευθυντή Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης), έγινε κατά το πρότυπο της ομαδικής συζήτησης-εστίασης, αποτίμηση της προστιθέμενης εκπαιδευτικής αξίας από την εφαρμογή για το πρώτο τετράμηνο του νέου θεσμού.

Άξιο θετικής αποτίμησης  είναι ότι για πρώτη φορά εφαρμόζεται ένα εκπαιδευτικό μέτρο και παράλληλα γίνεται απόπειρα να καταγραφούν σφαιρικά οι απόψεις των εμπλεκομένων (διεύθυνση σχολικής μονάδας, εκπαιδευτικοί, γονείς). Το σημαντικό στοιχείο που καταγράφηκε ως εμπειρία είναι ότι τα παιδιά χαίρονται με τα νέα διδακτικά αντικείμενα που εντάχθηκαν στο πρόγραμμά τους και... δεν βλέπουν την ώρα να κάνουν μάθημα!

Υπάρχουν σαφώς ελλείψεις σε προσωπικό, υποδομές, τεχνική υποστήριξη, ελλιπή επιμόρφωση για το νέο μοντέλο διδασκαλίας (βλ. άλλο δημοσίευμα «Γονείς για τα ολοήμερα σχολεία» στην ηλεκτρονική Ελευθεροτυπία, στις 19/1/2011, όπου παραθέτει τις απόψεις του κάποιος γονιός, εκπρόσωπος του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων ενός σχολείου στο Κερατσίνι).

Σαφώς επίσης υπάρχουν προβλήματα στη σχολική μονάδα να προσαρμοστεί στη νέα λειτουργία, πόσο μάλλον που η διδασκαλία των νέων μαθημάτων φέρνει στο σχολείο ένα μοντέλο διδασκαλίας που ενσωματώνει στοιχεία συνεργατικής μάθησης και εκπόνησης σχεδίου εργασίας (project), προκαλεί στις τάξεις περισσότερο «εκπαιδευτικό θόρυβο» που απαιτεί δεξιότητες διαχείρισης από όλο το σύλλογο των διδασκόντων.

Αξίζει όμως μαζί με την γκρίνια -και αυτός είναι ο λόγος της διατύπωσης από μέρους μου αυτής της παρέμβασης- να τονιστεί το στοιχείο που καταγράφηκε από γονείς και εκπαιδευτικούς ως γενική διαπίστωση: με όλα τα προβλήματα της πρώτης πιλοτικής εφαρμογής το νέο- διευρυμένου ωραρίου- Ενιαίο Αναμορφωμένο Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα, έρχεται να ικανοποιήσει μια κοινωνική ανάγκη και το σημαντικότερο δημιουργεί στους μαθητές αισθήματα δημιουργικότητας, παιγνιώδους προσέγγισης της γνώσης και χαρούμενης συμμετοχής σε δραστηριότητες.

...και αυτό για μια μαμά -σαν εμένα- δεν είναι λίγο.

Παρουσίαση του ψηφιακού "Νέου Σχολείου"

Διαβάζουμε στο www.nooz.gr:


Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων παρουσία του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου θα κάνει την Παρασκευή την επίσημη παρουσίαση της ψηφιακής διάστασης του Νέου Σχολείου.

Η παρουσίαση θα γίνει στις εγκαταστάσεις των ΓΕΛ - ΕΠΑΛ Μούδρου στη Λήμνο και θα μεταδοθεί ζωντανά από το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο www.sch.gr.

Όπως έγινε γνωστό, οι προτάσεις του Υπουργείου Παιδείας για το Νέο Λύκειο είναι υπό διαμόρφωση και θα δοθούν προς διαβούλευση μέσα στον Οκτώβριο.

Για να δούμε λοιπόν τι θα δούμε...