Κέντρο ελληνικών σπουδών στον Καναδά

Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Σταύρος Νιάρχος, με αποκλειστική δωρεά του ομώνυμου Ιδρύματος, ιδρύεται στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser (SFU) του Καναδά.

Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Σταύρος Νιάρχος, με αποκλειστική δωρεά του ομώνυμου Ιδρύματος, ιδρύεται στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser (SFU) του Καναδά.

Κέντρο Ελληνικών Σπουδών Σταύρος Νιάρχος, με αποκλειστική δωρεά του ομώνυμου Ιδρύματος, ιδρύεται στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser (SFU) του Καναδά. Φιλοδοξία είναι το κέντρο αυτό να καταστήσει το SFU ως έναν από τους σημαντικότερους προορισμούς για σπουδές ελληνικής ιστορίας, πολιτισμού και γλώσσας εκτός της Ελλάδας.

Η δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος επιτρέπει στο νέο Κέντρο να προσφέρει ένα προπτυχιακό πρόγραμμα ελληνικών, βαλκανικών και μεσανατολικών σπουδών, προπτυχιακά και μεταπτυχιακά προγράμματα στην ελληνική ιστορία, καθώς και προγράμματα ελληνικής γλώσσας, λογοτεχνίας και πολιτισμού.

Το πρόγραμμα έχει αναγνωριστεί ως πρωτοποριακό στη διδασκαλία της Ελληνικής γλώσσας στο διαδίκτυο. Το νέο Κέντρο θα εστιάσει επίσης στην περαιτέρω ανάπτυξη σχέσεων με Κινεζικά ακαδημαϊκά ιδρύματα και θα υποστηρίξει την ανάπτυξη των Ελληνικών Σπουδών στην Κίνα. Το μεταπτυχιακό πρόγραμμα του Κέντρου θα διδάσκει Ελληνική ιστορία σε Κινέζους μελετητές και θα εκπαιδεύει καθηγητές ώστε να μπορούν να διδάξουν την Ελληνική γλώσσα και άλλα μαθήματα που σχετίζονται με την Ελλάδα σε πανεπιστήμια της Κίνας, τα οποία καθιερώθηκαν με προηγούμενη δωρεά του Ιδρύματος.


Πηγή: http://www.ethnos.gr/

Ζήλεψα, πολύ ζήλεψα…

Επέστρεψα στην πόλη μας μετά από ένα ταξίδι αναψυχής σε χώρα του εξωτερικού…τύχη αγαθή και επένδυση ψυχής προσωπική,  για λόγους που δεν είναι του παρόντος.

Άλλο θέλω να μοιραστώ μαζί σας: την αίσθηση παράπονου για την ζηλευτή καθημερινότητα που βιώνουν οι άνθρωποι σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις. “Συγκρίνεις μεγέθη που δεν μπαίνουν καν σε διαδικασία σύγκρισης”,  θα σπεύσει να σκεφτεί ο αναγνώστης. Διαφορετικές οικονομίες, διαφορετικά μεγέθη, διαφορετική οργάνωση, διαφορετική νοοτροπία. Συμφωνώ αλλά δεν θα μιλήσω για αυτά που απαιτούν κατ’ ανάγκη χρήματα και πόρους αλλά κυρίως γι’αυτά που θέλουν αλλαγή οργάνωσης, μυαλού και θέλησης για να αλλάξουν τα κακώς κείμενα.

Ζήλεψα λοιπόν:

v                 τους δρόμους που δεν έχουν κάδους ξεχειλισμένους με σκουπίδια και που όλοι οι κάτοικοι υποχρεώνονται να «βγάζουν» τα σκουπίδια τους σε συγκεκριμένη σακούλα (χρώματος ανάλογου με το περιεχόμενό τους) που προμηθεύονται από τα σούπερ μάρκετ και σε συγκεκριμένο χρόνο μέσα στην εβδομάδα. Διαφορετικά βρίσκονται αντιμέτωποι με σοβαρά πρόστιμα από τις υπηρεσίες του δήμου

v                 πεζοδρόμια που δεν έχουν σπασμένες πλάκες και λακούβες επικίνδυνες για πεζούς, τακούνια και παιδικά καροτσάκια

v                 την οργάνωση στην παροχή υπηρεσιών σε κάθε είδους δημοτική υπηρεσία από τη μεταφορά στις συγκοινωνίες έως την ενημέρωση για τις εκδηλώσεις στην πόλη και τα αξιοθέατα με τρόπο οργανωμένο και έξυπνο που να οδηγεί τον επισκέπτη σε  κατανάλωση, γνωριμία με τον τόπο εκ των έσω και ευχάριστη διαμονή

v                 την τουριστική αξιοποίηση και του παραμικρού στοιχείου στην πόλη που θα μπορούσε να συνθέσει και να αναβιώσει την εικόνα του παρελθόντος αλλά να αποτελέσει και πόλο έλξης τουριστών,  με έμφαση στη δημιουργία ειδικού τουριστικού ενδιαφέροντος για την πόλη πχ. τοπικά προϊόντα που τη χαρακτηρίζουν και τη διαφημίζουν προς όφελος των επαγγελματικών

v                 το σεβασμό στα άτομα με ειδικά προβλήματα κίνησης σε όλους τους δημόσιους χώρους

v                 την πρόβλεψη για κάθε μικρό ή μεγάλο πρόβλημα των κατοίκων, γεγονός που καθιστά τη ζωή πιο ήρεμη, χωρίς το άγχος του απρόβλεπτου που αναστατώνει την καθημερινότητα. Με πρόσφατη την εμπειρία από ασθένεια πριν το 15αυγουστο και με το νοσοκομείο Σερρών σε εμφανή έλλειψη ετοιμότητας και απρόσκοπτης παροχής πχ. μιας απλής μικροβιολογικής εξέτασης που αποδείχθηκε καταλυτική για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της ασθένειας που απλώς δεν προέκυψε σε «σωστό» χρόνο, μαθαίνεις να εκτιμάς την αξία των όσων θεωρούνται στην Εσπερία “αυτονόητα”

v                 την ύπαρξη πνευμόνων πράσινου με πάρκα και παρτέρια λουλουδιών στις πλατείες που ξεκουράζουν τη ματιά και σπάζουν τη μονοτονία του μπετόν

v                 την ηλεκτρονική επαρκέστατη και επικαιροποιημένη ενημέρωση σε θέματα της πόλης

v                την απόλυτα  κατατοπιστική, ενδελεχή και συνεπή οδική σήμανση που δημιουργεί την αίσθηση στον περιπατητή ή τον οδηγό ότι δεν έχει χάσει το δρόμου του

v                 την υιοθέτηση του σεβασμού στην πολιπολιτισμική σύνθεση της κοινωνίας και τη διαφοροποίηση στην εθνική και θρησκευτική ταυτότητα που αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα των ανθρώπων όλων των σύγχρονων κοινωνιών

v                 την έλλειψη αδέσποτων ζώων που περιφέρουν την εξαθλιωμένη εικόνα τους στους δρόμους και εμπλέκονται σε επεισόδια λόγω πείνας και απάνθρωπης συμπεριφοράς

v                 το σεβασμό στις ώρες κοινής ησυχίας...το πρόσθεσα τελευταίο με τη σκέψη στο χθεσινό μεταμεσονύχτιο πάρτυ των εφήβων της γειτονιάς μου, που μπορεί να μας έκανε να αναπολήσουμε με νοσταλγία τη ζωντάνια των νεανικών μας χρόνων,  αλλά μας στέρησε το αυτονόητο δικαίωμα της ησυχίας ακόμη και  στις τρεις η ώρα τα ξημερώματα!

Πολλοί συνοδοιπόροι στο ταξίδι διατύπωσαν απόψεις άκρατης απαισιοδοξίας αναφορικά με τη δυνατότητα να καταφέρουμε ως λαός να φτάσουμε σε αυτό το επίπεδο της καθημερινής ζωής. Αναρωτιέμαι πόσο αυτό είναι εφικτό στο μικροεπίπεδο της καθημερινής ζωής στην μικρή μας πόλη.

Τα διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα, οι ξεχειλισμένοι κάδοι, η παραβίαση των φαναριών, η ηχορύπανση, τα κόπρανα των σκυλιών στα πεζοδρόμια, οι καταλυμένες από παρκαρισμένα αυτοκίνητα ράμπες για τα άτομα με προβλήματα κίνησης, η έλλειψη σήμανσης που καθιστά δυσχερή την κίνηση στην πόλη για τους επισκέπτες, σημεία που ξαναείδα με “άλλο μάτι” στην επιστροφή μου, με επανέφεραν με δραματικό τρόπο στη σερραϊκή καθημερινότητα.

Αναρωτιέμαι πολλές φορές και παρακολουθώντας από κοντά τα δημοτικά δρώμενα,  για το αν  οι δημοτικοί μας άρχοντες έχουν όραμα για αυτή την πόλη, όχι μακροπρόθεσμο και ουτοπικό αλλά βραχυπρόθεσμο και πραγματιστικό, άμεσο, ρεαλιστικό.  Να βρουν δηλ. λύσεις, προτάσεις, μέτρα για να κερδίσουμε το στοίχημα να γίνει η πόλη μας-σε πείσμα όλων των αντιξοοτήτων και των οικονομικών συγκυριών- υπόδειγμα πόλης με σεβασμό στην καθημερινότητα του πολίτη. Καλή και η πανεπιστημιάδα και το δημαρχιακό μέγαρο και οι αδερφοποιήσεις, αλλά δεν νομίζετε ότι επείγει να συμμαζέψουμε και νοικοκυρέψουμε πρώτα το φτωχικό μας με έξυπνους και ευρηματικούς τρόπους και μετά θα έρθουν και τα άλλα...

Μετέωρο στο μυαλό μου το ερώτημα: έχω άδικο που ζήλεψα, ζήλεψα πολύ τα αυτονόητα;

Τέλος στην ανωνυμία των blogs ?

Μαχαίρι στην ανωνυμία των ιστολογίων επιχειρεί να βάλει η κυβέρνηση, σύμφωνα με τα όσα δήλωσε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Μιλτιάδης Παπαϊωάννου. Προετοιμάζεται το νομοθετικό οπλοστάσιο για άρση απορρήτου.

Γράφει ο Στέλιος Μπαμιατζής στο http://news247.gr/

" Ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των εγκλημάτων μέσω του διαδικτύου, ετοιμάζεται να προχωρήσει άμεσα η κυβέρνηση. Η βασική του αιχμή θα είναι η ταυτοποίηση των στοιχείων των δημιουργών διαχειριστών των μπλογκ και η άρση του απορρήτου.

Ειδικά η άρση του απορρήτου των επικοινωνιών, για περισσότερα εγκλήματα από ότι σήμερα, θα είναι το κομβικό σημείο του νέου νόμου, όπως σημείωσε την Τρίτη ο υπουργός Δικαιοσύνης, Μ. Παπαϊωάννου.

Ο υπουργός μάλιστα δήλωσε, μιλώντας στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, ότι "το Διαδίκτυο πρέπει να πάψει να φιλοξενεί κουκουλοφόρους", χωρίς όμως να αμφισβητείται η ελευθερία του λόγου και της γνώμης.

Είπε ότι θα περιμένει τώρα τις προτάσεις της νέας νομοθετικής επιτροπής, που θα συγκροτηθεί υπό την προεδρία του αντιπροέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, κ. Α. Ράντου.

Ο Άρειος Πάγος έχει ταχθεί επανειλημμένα υπέρ της άποψης πως το απόρρητο των επικοινωνιών δεν ισχύει για τις διαδυκτιακές αναρτήσεις. Αντίθετα, οι αρχές και πρέπει και μπορούν να ζητούν τα στοιχεία χρηστών οι οποίοι κατηγορούνται για αξιόποινες πράξεις, χωρίς άδεια από την Αρχή Διασφάλισης Απορρήτου Επικοινωνιών".   

Σερραϊκής έμπνευσης καινοτομία και διάκριση !

Ο Σερραίος Μανασσής Μήτρακας, Επίκ. Καθηγητής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Α.Π.Θ., καινοτομεί και βραβεύεται....

Το Α΄ Βραβείο στον διαγωνισμό "Η Ελλάδα Καινοτομεί!", που διοργάνωσαν από κοινού ο ΣΕΒ σύνδεσμος επιχειρήσεων και βιομηχανιών και η Eurobank EFG, κέρδισε ερευνητική ομάδα του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.  για το "AquAsZero: Ενα κοκκώδες στερεό υλικό, που απομακρύνει το αρσενικό (τρισθενές και πεντασθενές) από το πόσιμο νερό, με χαμηλό κόστος και υψηλή αποτελεσματικότητα".

Η Τελετή Βράβευσης πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 5 Ιουλίου 2011, στο Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού.

Η εργασία αναφέρεται στην ανάπτυξη και παραγωγή σε βιομηχανική κλίμακα ενός κοκκώδους προσροφητικού υλικού χαμηλού κόστους με ακρωνύμιο AquAsZero. Το υλικό αυτό αποτελείται από υδροξυ-οξείδιο σιδήρου-μαγγανίου και μπορεί να συγκρατήσει με επιτυχία το τρισθενές αρσενικό As(III), ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει σημαντικά υψηλότερη απόδοση στην απομάκρυνση πεντασθενούς αρσενικού As(V) από το πόσιμο νερό σε σχέση με τα αντίστοιχα εμπορικά προϊόντα.

Επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του Α.Π.Θ. είναι ο Επίκ. Καθηγητής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Α.Π.Θ., Μανασσής Μήτρακας (Σερραίος στην καταγωγή). Η ομάδα αποτελείται από τη Σοφία Τρεσίντση, τον Κωνσταντίνο Συμεωνίδη, τον Ιωσήφ Γεωργίου, το Γεώργιο Σταύροπουλο, τον Αναστάσιο Ζουμπούλη, τον Ιωάννη Τσιαούση και τη Μαρία Κατσικίνη.

"Συγκεντρώσεις Αρσενικού πάνω από το όριο ποσιμότητος απαντούν στο πόσιμο νερό πολλών περιοχών, τόσο της Ελλάδας όσο και του κόσμου ολόκληρου. Η ανάπτυξη του θεροξύτη τετρασθενούς μαγγανίου προσφέρει μία λύση για την ισοδύναμη απομάκρυνση και των δύο μορφών του αρσενικού που υπάρχουν στο νερό, με ταυτόχρονη μείωση τόσο του παγίου κόστους των εγκαταστάσεων, όσο και του κόστους επεξεργασίας του νερού", δήλωσε ο εκπρόσωπος της ομάδας κ. Μήτρακας.

Η επιστημονική ομάδα συναντήθηκε την περασμένη Τρίτη με τον Πρύτανη του Α.Π.Θ., Καθηγητή Γιάννη Μυλόπουλο, στην πρυτανεία (φωτογραφία).

Στην ανωτέρω φωτογραφία διακρίνονται οι: Συμεωνίδης Κωνσταντίνος Δρ Χημικός Μηχανικός, Μήτρακας Μανασσής Δρ Χημικός Μηχανικός Επικ. Καθηγητής Τμήματος Χημικών Μηχανικών, Γεωργίου Ιωσήφ Χημικός Μηχανικός Επιστημονικός Συνεργάτης Εργ. Αναλυτικής Χημείας, Πρύτανης Α.Π.Θ. Καθηγητής Γιάννης Μυλόπουλος, Τρεσίντση Σοφία Χημικός Μηχανικός Υποψήφια Διδάκτωρ Τμήματος Χημικών Μηχανικών, Σταυρόπουλος Γεώργιος Δρ Χημικός Μηχανικός Επικ. Καθηγητής Τμήματος Χημικών Μηχανικών (από αριστερά προς δεξιά).

Ο επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας του Α.Π.Θ., Επίκ. Καθηγητής του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Α.Π.Θ., Μανασσής Μήτρακας δήλωσε σχετικά: «”Crossing the valley of death” είναι όρος που χρησιμοποιείται διεθνώς για να χαρακτηρίσει την απόσταση και τη δυσκολία που χωρίζει μια πολύ επιτυχημένη ερευνητική προσπάθεια από την εφαρμογή της. Έτσι, έχοντας κατά νου ότι εξίσου σημαντικό με την έρευνα είναι η εφαρμογή της, σχεδιάσαμε και κατασκευάζουμε μια πρωτότυπη πιλοτική μονάδα, η οποία μέχρι το τέλος Αυγούστου θα είναι σε θέση να παράγει έως και 1 τόνο υλικού την ημέρα. Το γεγονός ότι η πρότασή μας, εκτός από την ερευνητική πληρότητα και πρωτοτυπία, πέρασε αν όχι τη κοιλάδα του θανάτου τουλάχιστον το φαράγγι της Σαμαριάς συνετέλεσε στη κατάκτηση του 1ου βραβείου καινοτομίας».

Από την πλευρά του, ο πρύτανης του ΑΠΘ συνεχάρη την ομάδα για την επιτυχία της. «Είναι μεγάλη η τιμή για το Α.Π.Θ. να αποσπά μία ερευνητική του ομάδα το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό καινοτομίας», δήλωσε μετά τη συνάντηση και επισήμανε «η διάκριση αυτή έρχεται σε μία εποχή που γίνεται μία συστηματική προσπάθεια από διάφορες πλευρές να καταδειχθεί ότι το ελληνικό πανεπιστήμιο είναι δεύτερης κατηγορίας, υποβαθμισμένο και δεν έχει σχέση με την αγορά εργασίας και την καινοτομία. Η βράβευση αυτή δείχνει τις μεγάλες προοπτικές συνεργασίας που έχουν τα Α.Ε.Ι. με τον κόσμο της επιχειρηματικότητας, της πράξης και της εφαρμογής. Οι προοπτικές αυτές για την ώρα μένουν ανεξερεύνητες. Είναι η κατάλληλη στιγμή, σε αυτή τη δύσκολη οικονομική συγκυρία για να υπάρξει μία καλύτερη αξιοποίηση των θετικών πλευρών τόσο των πανεπιστημίων όσο και της αγοράς. Αυτό μας δείχνει και το δρόμο. Δεν είναι ο δρόμος της απαξίωσης κάθε τι του ελληνικού αλλά, αντίθετα, είναι ο δρόμος της ανάδειξης της καλής πλευράς της πατρίδας μας».
Σημειώνεται ότι η έρευνα χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στα πλαίσια του προγράμματος «AquAsZero» που υποστηρίζεται από το 7ο πλαίσιο στήριξης για ενίσχυση της έρευνας σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις
Το ερευνητικό μέρος που περιλαμβάνει την εργαστηριακή παρασκευή και τεχνολογική αξιολόγηση, το φυσικοχημικό και δομικό χαρακτηρισμό και την αξιολόγηση της προσροφητικής ικανότητας του υλικού, πραγματοποιήθηκε στο Εργαστήριο Αναλυτικής Χημείας του Τμήματος Χημικών Μηχανικών του Α.Π.Θ.

πηγή: Δελτίο Τύπου του Α.Π.Θ. Θεσσαλονίκη, 20/7/2011

This is Greece too !

Δεν σας αρέσει το Facebook; Φτιάξτε τους Κύκλους σας με το Google+ και μοιραστείτε το σωστό περιεχόμενο με τους σωστούς ανθρώπους

Γράφει η Έλενα Κινδύνη, Σύμβουλος Επικοινωνίας στο Educational TV Blog

Όσοι εκπαιδευτικοί έχουν ανοίξει λογαριασμό στο Facebook, έχουν βρεθεί πολλές φορές μπροστά στο δίλημμα: κάνω ‘φίλους’ τους μαθητές μου, τον/την διευθυντή/ντρια και ΟΛΟΥΣ τους συναδέλφους; Το ίδιο δίλημμα φυσικά αντιμετωπίζουν και οι περισσότεροι επαγγελματίες οι οποίοι χρησιμοποιούν- έστω και λίγο -το συγκεκριμένο κοινωνικό δίκτυο, ενώ  προσωπικώς δεν έχω συμπεριλάβει κανένα συνάδελφο στο Facebook (και τους ευχαριστώ θερμά για την κατανόηση), στρατηγική η οποία μπορεί μεν να με προστατεύει από μικρές εργασιακές συγκρούσεις, αλλά αντίκειται στη  θεμελιώδη έννοια κοινωνικότητας και εξωστρέφειας που διέπει  την πλατφόρμα. Από την άλλη πλευρά σας διαβεβαιώνω ότι δεν υπάρχει σχεδόν κανένα θέμα το οποίο να μπορώ ταυτόχρονα να μοιραστώ με ένα κοινό που περιλαμβάνει τον ινδό συμφοιτητή μου, τον κομμωτή μου, τον αγαπημένο μου τραγουδιστή και κάποιον που γνώρισα σε ένα συνέδριο.

Το  Facebook, έχει κατορθώσει να ισοπεδώσει κατά κάποιο τρόπο τις σχέσεις περικλείοντας όλες τις επαφές των χρηστών σε μια κοινή ζώνη φίλων χωρίς να λαμβάνονται  υπόψη οι διαβαθμίσεις στις ανθρώπινες σχέσεις. Την αδυναμία αυτή,  η οποία έχει οδηγήσει  σε προβλήματα σε προσωπικό και επαγγελματικό επίπεδο, εκμεταλλεύτηκε  η Google με την νέα πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης  Goοgle + (Google Plus).

Τα Χαρακτηριστικά του Goοgle +

Διαχείριση επαφών: Το βασικότερο πλεονέκτημα του Goοgle + είναι ότι η προστασία της ιδιωτικής ζωής  έχει κεντρική θέση μέσω  της δυνατότητας του χρήστη να τη διαχειριστεί διαδικτυακά όπως ακριβώς κάνει και στην ‘πραγματική’ ζωή του. Οι Κύκλοι, Circles είναι εμπνευσμένοι από τους κύκλους γνωριμιών που έχουμε και στις δια ζώσης επαφές μας. Οι χρήστες οργανώνουν τις επαφές τους σε ομάδες τις οποίες οι ίδιοι ορίζουν (συνάδελφοι , φίλοι , συγγενείς, γνωστοί, διακοπές, χόμπυ κ.λ.π)  και διακινούν το περιεχόμενο που προορίζεται για κάθε ομάδα χωρίς να το βλέπουν τα μέλη της άλλης.

Προσωποποιημένη Αναζήτηση και Bookmarking: Sparks. Πρόκειται για μια ‘sharing engine’ στη λογική του ότι ‘εξαιρετικό περιεχόμενο τροφοδοτεί εξαιρετικές συζητήσεις’. Ο χρήστης καθορίζει τα ενδιαφέροντα του και η Google συγκεντρώνει σχετικά blogs, video, βιβλία

Video Chat: Hangout .Μπορεί να αποτελέσει μεγάλο εφιάλτη για το Skype.Δίνει τη δυνατότητα ομαδικού ‘chatting’ μέσω video μέχρι 10 ατόμων, ενώ οι συμμετέχοντες μπορούν να μοιράζονται και περιεχόμενο, από το YouTube για παράδειγμα.

Για κινητό: Huddles & Instant Upload:  το πρώτο αποτελεί ένα είδος ομαδικού chatting ενώ με το δεύτερο οι φωτογραφίες και τα video μέσω κινητού θα μπορούν να αποθηκεύονται σε ένα ‘κρυφό’ άλμπουμ, ενώ ο χρήστης αποφασίζει πότε και με ποιους θα μοιραστεί το υλικό αυτό

Όσοι το χρησιμοποίησαν αναφέρουν ότι στα βασικότερα  πλεονεκτήματα του   Goοgle + είναι η ενσωμάτωση όλων των προϊόντων της Google σε μια πλατφόρμα και η μέριμνα για την προστασία της ιδιωτικής ζωής δεδομένου ότι  το Facebook, έχει κατηγορηθεί για ‘χαλαρή’ αντιμετώπιση των σχετικών ρυθμίσεων. Η πλατφόρμα είναι αρχικά διαθέσιμη σε μόνο με πρόσκληση και σε δοκιμαστική μορφή, ενώ  στις πρώτες κριτικές υπάρχουν και αρνητικά σχόλια.

Προσωπικώς είμαι πρόθυμη να δοκιμάσω οτιδήποτε προσφέρει μια εναλλακτική προσέγγιση στη δυαδική λογική του Facebook:  ‘φίλος/όχι φίλος’ και παράλληλα εξισορροπεί την ανάγκη μου να μοιράζομαι και να συμμετέχω στα κοινωνικά δίκτυα χωρίς το άγχος της υπερέκθεσης. Επίσης είναι αρκετά ανανεωτική οποιαδήποτε πρόταση δείχνει ότι ο κόσμος των social media ούτε αρχίζει ούτε τελειώνει με το Facebook.

Δείτε Περισσότερα: http://mashable.com/2011/06/28/google-plus-videos/

«Φεύγω ή μένω στην Ελλάδα της κρίσης;»

«Φεύγω ή μένω στην Ελλάδα της κρίσης;» είναι ο τίτλος του debate που διοργάνωσε ο οργανισμός Intelligence Squared Greece την Τετάρτη (6/7) στις 7 το απόγευμα στο Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού, Πειραιώς 254.
Με συντονιστή τον Τάσο Τέλλογλου, τρία ζευγάρια ομιλητών αντιπαρατέθηκαν βάσει επιχειρημάτων για το αν η κρίση στη χώρα μας αποτελεί ευκαιρία για δημιουργία ή αν θα πρέπει κάποιος να στραφεί στο εξωτερικό και την μετανάστευση.
Έχει έρθει πράγματι η στιγμή να αποδημήσουμε αναζητώντας ένα καλύτερο μέλλον ή είναι η κρίση μια μεγάλη ευκαιρία από την οποία θα κερδίσουν όσοι μείνουν εδώ; Είναι «έξω» καλύτερα; Και αν είναι, θα τα καταφέρουμε εμείς καλύτερα;
Είναι μεταξύ, των ερωτημάτων που προσέγγισαν οι έξι ομιλητές και στο τέλος του debate, το κοινό με την ψήφο του αξιολόγησε τις απόψεις για την αρτιότητά τους.

Ομιλητές:

Παρουσίαση Βιβλίου: «Επενδύοντας Στη Φυγή» (Κριτική, 2011)

Λόης Λαμπριανίδης, Συγγραφέας και Οικονομικός γεωγράφος, καθηγητής στο τμήμα οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, Διευθυντής της Ερευνητικής Μονάδας Περιφερειακής Ανάπτυξης και Πολιτικής (ΕΜΠΑΠ). Το βιβλίο του «Επενδύοντας Στη Φυγή» αναλύει τη διαρροή εγκεφάλων από την Ελλάδα.

Υπέρ της Πρότασης:

§         Χρήστος Παπαδημητρίου, Καθηγητής Πληροφορικής στα Πανεπιστήμια Harvard, Μ.Ι.Τ., Stanford και Berkeley όπου κατέχει την τιμητική έδρα Πληροφορικής C. Lester Hogan.

§         Στάθης Καλύβας, Καθηγητής Πολιτικών Επιστημών και Διευθυντής του Προγράμματος «Order, Conflict and Violence» του Πανεπιστημίου Yale.

§         Γρηγόρης Φαρμάκης, Επιχειρηματίας, Δ/νων Σύμβουλος της εταιρείας στατιστικής έρευνας και πληροφορικής Agilis S.A.

Κατά της Πρότασης:

§         Απόστολος Δοξιάδης, Μαθηματικός, Σκηνοθέτης, και Συγγραφέας. Τα βιβλία του «Ο Θείος Πέτρος και η Εικασία του Γκόλντμπαχ» και το «Logicomix» (σε συνεργασία με τον Χ. Παπαδημητρίου) έφεραν τα Μαθηματικά στη μυθιστορηματική αφήγηση.

§         Κυριάκος Πιερρακάκης, τέως Πρόεδρος του Ινστιτούτου Νεολαίας, υποψήφιος Διδάκτορας στο τμήμα Πολιτικών και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.

§         Αρίστος Δοξιάδης, Επιχειρηματίας, κοινωνικός επιστήμονας και πεπειραμένος επενδυτής. Δ/νων Σύμβουλος της εταιρείας Notos Associates.

Το συγκεκριμένο debate υλοποιήθηκε με χρηματοδότηση της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς- Ινστιτούτο Νεολαίας, μέσω του προγράμματος Νέα Γενιά σε Δράση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και μεταδίδονταν on line από την ιστοσελίδα http://www.skai.gr/
Η Intelligence Squared Greece στόχο είχε να παρουσιάσει  ένα debate μέσα από το οποίο οι νέοι θα διαπραγματευτούν όλοι μαζί αλλά και ο καθένας με τον εαυτό του, αν θα μείνουν στην Ελλάδα και θα επενδύσουν στην ενδεχόμενη αλλαγή της ή αν θα αποδημήσουν σε νέους τόπους αναζητώντας τις εκεί ευκαιρίες.
Σίγουρα πρόκειται για ένα δημοσιογραφικά στημένο αντίγραφο των αγώνων επιχειρηματολογίας των μαθητών/-τριών του Λυκείου που αποσκοπούν στην προώθηση και την καλλιέργεια της κριτικής σκέψης των νέων, δίνοντάς τους την ευκαιρία να διαγωνιστούν μέσα σε ένα αυστηρά καθορισμένο πλαίσιο κανόνων εκφοράς λόγου με λόγο και αντίλογο.
Ωστόσο το debate ανέδειξε ένα φλέγον ζήτημα της κοινωνικής και οικονομικής συγκυρίας που διανύουμε που συνδέεται και με τη διαρροή Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό όπως απέδειξε και η έρευνα του Λόη Λαμπριανίδη, οικονομικού γεωγράφου και καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Στο δημοσίευμα της Κατερίνα Βουτσινά στα nea online στο  διαβάζουμε ότι η διαρροή επιστημονικού δυναμικού - γνωστή ως brain drain - παρατηρείται στη χώρα μας από τη δεκαετία του 1960 και οφείλεται στις απαρχαιωμένες δομές της ελληνικής οικονομίας και την αδυναμία της να τους απορροφήσει. Ο κ. Λαμπριανίδης άρχισε την έρευνά του το 2009. Θέλησε, όπως λέει, να μελετήσει επιστημονικά ένα φαινόμενο που μέχρι τότε μόνο εμπειρικά είχε παρατηρηθεί. Στα ερωτηματολόγια που απέστειλε μέσω Διαδικτύου απάντησαν ανώνυμα 2.734 έλληνες πτυχιούχοι Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης που εργάζονται ή εργάστηκαν σε 74 χώρες και 528 πόλεις στο εξωτερικό, αλλά έζησαν μέχρι τα 18 τους στην Ελλάδα. Σήμερα εκτιμά πως περίπου 114.000 - 139.000 Έλληνες πτυχιούχοι εργάζονται στο εξωτερικό και αποτελούν το 9,5% - 11,% του συνόλου των πτυχιούχων που ζουν στη χώρα μας. Οπως μάλιστα αναφέρει, 3 στους 10 δηλώνουν πως δεν μπορούν πλέον να επιστρέψουν.

Ως πιθανή λύση ο κ. Λαμπριανίδης προτείνει στροφή της χώρας μας στη δημιουργία σύνθετων ελληνικών προϊόντων και υπηρεσιών, την ενίσχυση της έρευνας και την κινητοποίηση επιστημόνων της διασποράς να συνεισφέρουν σε πανεπιστήμια και επιχειρήσεις στην Ελλάδα. «Η ελληνική κοινωνία πρέπει να αναγνωρίσει πως οι πτυχιούχοι αποτελούν τεράστιο κεφάλαιο για την οικονομία. Έχουν πολυετείς και καλές σπουδές και εργασιακή εμπειρία στο εξωτερικό. Αν κάποιοι από αυτούς επέλεγαν να επιστρέψουν, θα μπόλιαζαν την κοινωνία και θα μετέφεραν άλλες εργασιακές αντιλήψεις», συμπεραίνει ο καθηγητής.

Από τη μελέτη του κ. Λαμπριανίδη - «Επενδύοντας στη φυγή: Η διαρροή επιστημόνων από την Ελλάδα την εποχή της παγκοσμιοποίησης» (Εκδόσεις Κριτική) - προκύπτει πως ο μέσος Έλληνας επιστήμονας που εργάζεται στο εξωτερικό είναι άνδρας, ηλικίας μικρότερης των 40 ετών, έχει πτυχίο θετικών επιστημών και ζει σε μεγάλη πόλη της Ευρώπης ή των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, 16,9% ζει στο Λονδίνο, 3,9% στη Νέα Υόρκη και τις Βρυξέλλες, 3,7% στη Βοστώνη και 2,8% στο Παρίσι. Σχεδόν 7 στους 10 συμμετέχοντες στην έρευνα είχαν μεταπτυχιακό ή διδακτορικό όταν βρήκαν την πρώτη τους δουλειά και 1 στους 2 έχει σύντροφο άλλης εθνικότητας.

Επιπλέον, ο καθηγητής παρατήρησε χάσμα στις απολαβές των επιστημόνων που παρέμειναν στο εξωτερικό και όσων επέλεξαν να επιστρέψουν. «Το 46,4% των Ελλήνων που εργάζονται στο εξωτερικό αμείβεται με μισθό μεγαλύτερο των 60.000 ευρώ τον χρόνο, ενώ οι περισσότεροι από όσους επιστρέφουν στην Ελλάδα (39,4%) κερδίζουν λιγότερα από 25.000 ευρώ ετησίως», αναφέρει. Όπως συμπληρώνει, οι Έλληνες επιστρέφουν για συναισθηματικούς και οικογενειακούς λόγους και συχνά συμβιβάζονται με πολύ λιγότερα χρήματα.

Η συζήτηση αυτή σε μια εποχή που βρίσκονται σε εξέλιξη οι αλλαγές στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση καθιστούν πιο επιτακτική την ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε όλοι πως το ελληνικό πανεπιστήμιο οφείλει να γίνει πιο ανταγωνιστικό, πιο καινοτόμο και να διεκδικήσει επιτέλους μια θέση στις περιβόητες λίστες των καλύτερων πανεπιστημίων του κόσμου. Εκτίμησή μας είναι ότι δεν υστερεί σε ανθρώπινο δυναμικό αλλά στη δυναμική εκείνη που θα το βγάλει από το τέλμα. Διαφορετικά η Ελλάδα θα παραμείνει η Ψωροκώσταινα που διώχνει τα παιδιά της μόνο που αυτή τη φορά δεν είναι οι αμόρφωτοι αγρότες της δεκαετίας του ’60 και ’70 αλλά η αφρόκρεμα των μορφωμένων νέων που επένδυσαν στη γνώση η οποία αποδεικνύεται ελλιπές προσόν για αξιοπρεπή διαβίωση.