Δευτέρα 10 Μαΐου 2010

Χρόνια καλά, πολλά και δημιουργικά eTwinning!


To eTwinning ξεκίνησε το 2005 και ήδη, μέσα σε 5 χρόνια, είναι μία εκπαιδευτική κοινότητα, η οποία αποτελείται από 90 000 και πλέον εγγεγραμμένους εκπαιδευτικούς από σχολεία ολόκληρης της Ευρώπης!
Το eTwinning αποτελεί μέρος του Comenius, το πρόγραμμα της ΕΕ για τα σχολεία.
Ασχολούμαι ως πρεσβευτής της δράσης τα τελευταία 3 χρόνια και τα φετινά γενέθλια αποτέλεσαν αφορμή για σκέψη και αποτίμηση.
Φταίει λίγο η εποχή που καθιστά επιτακτική την ανάγκη για κριτική σκέψη, απολογισμό και απόδοση ευθυνών σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο, φταίει η συναισθηματική φόρτιση της σημερινής μέρας που γιορτάζεται η μητρότητα...
…όλα αυτά με έκαναν να δω ως παιδάκι που μεγάλωσε, την ιδέα του eTwinning και να σκεφτώ τι είναι αυτό που με κάνει να το αγαπάω.
Αγαπάω –με την κυριολεκτική -σημασία της λέξης το eTwinning γιατί:
• μου έδωσε τη δυνατότητα να ανοίξω τον κόσμο της κλειστής μου τάξης και του αυστηρά δομημένου αναλυτικού προγράμματος στην ευρωπαϊκή διάσταση της εκπαίδευσης,
• καλλιέργησε στους μαθητές και τις μαθήτριες μου κλίσεις και δεξιότητες,
• κάναμε τη τεχνολογία και τα μέσα της όχημα για να εκφράσουμε τις ιδέες, τις απόψεις, και την κουλτούρα του λαού μας,
• μάθαμε να δουλεύουμε μαζί με ζήλο και μεράκι, συνεργαζόμενοι και μαθαίνοντας ο ένας από τον άλλο,
• γνωρίσαμε την καθημερινότητα των παιδιών σε άλλες χώρες της Ευρώπης και συνειδητοποιήσαμε πως είναι τόσο πολλά αυτά που μας ενώνουν...
......σε αυτή την εκπαιδευτική δράση, όσοι εκπαιδευτικοί βάλαμε ψυχή, ενέργεια και χρόνο, το κάναμε χωρίς υλικά ανταλλάγματα γι’ αυτό και το “πονάμε” αλλά και καμαρώνουμε που συνεχίζει να δημιουργεί ανθρώπινες κοινότητες τόσο δημιουργικές.
Μέσα από αυτές θα προβάλουμε τις ιδέες μας, τη δημιουργική μας σκέψη, τα οράματα μας για την εκπαίδευση των παιδιών και ποιος ξέρει, ίσως καταφέρουμε να επουλώσουμε και την βαθιά τραυματισμένη εθνική μας αξιοπρέπεια, προβάλλοντας όλα αυτά που μας κάνουν υπερήφανους ως λαό.
Και αυτή ίσως η μάχη για την εκπαίδευση που αξίζει στα παιδιά μας, (χωρίς ανταλλάγματα, χωρίς τίτλους, χωρίς αξιώματα, με "έπαθλο" μόνο την αναγνώριση που “διαβάζεται” αβίαστα στα βλέμματα των παιδιών), μπορεί να λειτουργήσει προς αυτή την κατεύθυνση της ανασυγκρότησης στη δύσκολη συγκυρία που διανύουμε.

Σε αυτή την εκπαίδευση που οραματιζόμαστε, το eTwinning έχει πολλά να προσφέρει.
Χρόνια πολλά λοιπόν eTwinning...

Παρασκευή 7 Μαΐου 2010

4o Πανελλήνιο Συνέδριο Καθηγητών Πληροφορικής




4o Πανελλήνιο Συνέδριο Καθηγητών Πληροφορικής
«Η Πληροφορική στην Εκπαίδευση - Το Ψηφιακό Σχολείο»
Υπό την αιγίδα του Υπουργείου Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων
(Αρ. Πρωτ. 159781/Γ2/23-12-09)
ISSN 1792-1511

Το Συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στις Σέρρες στο Ξενοδοχείο Ελπίδα Resort
Για τις παρουσιάσεις και το πρόγραμμα του συνεδρίου στην ιστοσελίδα

Πέμπτη 6 Μαΐου 2010

Ιστοσελίδα Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου



Μερικοί από τους καλύτερους ιστορικούς δήλωσαν συμμετοχή σε μεγάλο πρόγραμμα στο Διαδίκτυο
Διαβάζουμε στην Καθημερινή που αναμεταδίδει από την The Guardian

Μερικοί από τους καλύτερους ιστορικούς του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου δήλωσαν συμμετοχή σε μεγάλο διαδικτυακό πρόγραμμα, με στόχο να ριχτεί φως πάνω στην κρίσιμη αυτή περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας, συγκεντρώνοντας σημαντικό υλικό ηχητικών, οπτικών και έγγραφων στοιχείων.

Ο Αντριου Ρόμπερτς, ο Αντονι Μπίβορ και ο Ρόμπερτ Σέρβις, όλοι τους συγγραφείς μπεστ-σέλερ για τον Πόλεμο, είναι μεταξύ αυτών που θα εμφανίζονται στην ιστοσελίδα, η οποία θα χρεώνει τους επισκέπτες της για πρόσβαση στα νέα ιστορικά στοιχεία. Αλλοι ιστορικοί που θα μετάσχουν στο φιλόδοξο πρόγραμμα είναι ο καθηγητής σερ Ιαν Κέρσο, ειδικός στην άνοδο του Αδόλφου Χίτλερ στην εξουσία, και ο καθηγητής σερ Ρίτσαρντ Εβανς. Ο δημιουργός της ιστοσελίδας WW2History.com, Λόρενς Ρις, έχει γράψει πολλά βιβλία πάνω στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Κατά τη διάρκεια της μακράς σταδιοδρομίας του στο BBC, ο κ. Ρις υπήρξε παραγωγός ορισμένων σημαντικών ντοκιμαντέρ, όπως τα «Ναζί: Μια προειδοποίηση από την Ιστορία» και «Αουσβιτς: Οι ναζί και η Τελική Λύση». Η ιστοσελίδα, σύμφωνα με την ελπίδα των δημιουργών της, θα βοηθήσει επίσης στην ανασκευή των προσπαθειών που καταβάλλουν οι αρνητές του Ολοκαυτώματος να περάσουν τις θέσεις τους μέσω του Ιντερνετ.

Το σχέδιο του Ρις να χρεώνει τους επισκέπτες για το περιεχόμενο της ιστοσελίδας του, όπως μακροσκελείς συνεντεύξεις με 25 κορυφαίους ιστορικούς της επίμαχης περιόδου, αναγνωρισμένες αυθεντίες στον τομέα τους. Σημείο κεντρικού ενδιαφέροντος της ιστοσελίδας θα είναι λεπτομερές χρονολόγιο που θα είναι προσβάσιμο δωρεάν σε όλους τους χρήστες και θα διαθέτει σύντομα βίντεο δέκα λεπτών. Σε αυτά, οι ιστορικοί συνεργάτες θα απαντούν σε ερωτήσεις του τύπου: «Ποια ήταν τα κίνητρα των καμικάζι;».

Αφού εγκατάλειψε το BBC το 2008, ο Ρις σχεδίαζε αρχικά την παραγωγή λίγων ντοκιμαντέρ μικρού μήκους, με στόχο τη διάψευση των θεωριών που δημοσιεύουν στο Διαδίκτυο οι αρνητές του Ολοκαυτώματος. «Τους καταδιώκω από τότε που γύρισα το ντοκιμαντέρ μου για το Αουσβιτς. Δεν είχα ιδέα πόσο απεχθείς είναι οι τύποι αυτοί», λέει ο κ. Ρις.

Η ιστοσελίδα http://ww2history.com/ θα ανανεώνεται τακτικά, ενώ τα αρχικά σχέδια για χρηματοδότησή της μέσω διαφημιστικών καταχωρίσεων σε αυτή εγκαταλείφθηκαν. Αντίθετα, οι χρήστες θα πρέπει τώρα να καταβάλλουν 5 στερλίνες για πρόσβαση ενός 24ώρου ή 7 στερλίνες για τον πρώτο μήνα συνδρομής και 4 στερλίνες για κάθε μήνα ύστερα από αυτόν. «Οι ιστορικοί μού προσέφεραν ο καθένας μία ώρα από τον χρόνο του», λέει ο Ρις, που αποκαλύπτει ότι η σελίδα του θα διαθέτει και βιβλιογραφίες των πανεπιστημιακών συνεργατών του.

Δευτέρα 3 Μαΐου 2010

Οι Έλληνες στο ντιβάνι της κρίσης




Διαβάζουμε σήμερα στην Καθημερινή, στο άρθρο της Μαργαρίτας Πουρναρά:

Αγχος, αγωνία, κατάθλιψη: η απειλή χρεοκοπίας αλλάζει δραματικά τον ψυχισμό μας και το συλλογικό φαντασιακό

Η «Κ» απευθύνθηκε σε επτά ψυχίατρους, ψυχαναλυτές και ψυχοθεραπευτές διαφορετικών ηλικιών και σχολών, ζητώντας τους να μας περιγράψουν το ψυχολογικό υπόβαθρο του Νεοέλληνα, τι μας οδήγησε στην παρούσα δύσκολη κατάσταση, τις άμυνες που θα πρέπει να αναπτύξουμε έναντι του επερχόμενου άγχους από την απειλή των κεκτημένων μας. Αν η Ελλάδα της οικονομικής κρίσης ξάπλωνε στο ντιβάνι, τι λογής ασθενής θα ήταν και τι είδους θεραπευτική αγωγή θα χρειαζόταν;

Τα συμπεράσματα είναι ενδιαφέροντα. Η μετάθεση των ευθυνών, μια στάση που μας χαρακτηρίζει ως λαό, η καχυποψία πως τα προβλήματά μας εκπορεύονται από ξένα «κέντρα», οι ψευδαισθήσεις πως όλοι μάς οφείλουν, η έλλειψη γόνιμης αυτοκριτικής είναι η πηγή των δεινών. Η εκθεμελίωση του γνώριμου τρόπου ζωής μπορεί να οδηγήσει στην αγωνία, την κατάθλιψη, το πένθος, τις βίαιες ανατροπές σε προσωπικό και συλλογικό επίπεδο, αλλά ενδεχομένως και σε βαθιές αλλαγές που θα φέρουν ένα καλύτερο αύριο, με τους Ελληνες να ζουν σε επαφή με την πραγματικότητα και όχι στην γκλάμουρ φούσκα του αρχοντοχωριάτη.

Φοβισμένοι, εγκλωβισμένοι στον υλισμό, ανέτοιμοι να αντιμετωπίσουμε την κατάσταση, δεν βλέπουμε με διαύγεια. «Τα τελευταία χρόνια, ο Ελληνας έζησε ψευδαισθητικά. Τώρα που ήρθε η κρίση, αντί να δει με ψυχραιμία τι συμβαίνει, κάνει μια μάχη χαρακωμάτων· λέει στον πολιτικό, στον γείτονα, στον εργοδότη: “Αλλαξε εσύ για να αλλάξω και εγώ”. Κανείς δεν κάνει το πρώτο βήμα», λέει ο ψυχίατρος Τάσος Δημόπουλος. Η ωρίμαση είναι μια χαμένη μάχη; Και βέβαια όχι. «Ολα αυτά δεν εκφράζουν μόνον αδιέξοδα. Μια επιθυμία για ζωή βρίσκεται επίσης σε λειτουργία μέσα στη διαδικασία μετάλλαξης του κοινωνικού δεσμού. Μια επιθυμία ως δύναμη ζωής κόντρα στην απόλαυση ως φορέα καταστροφής», τονίζουν οι ψυχαναλυτές Νασία και Ρεζινάλντ Μπλανσέ, μέλη του New Lacanian School.

για την ενδιαφέρουσα συνέχεια

Τρίτη 27 Απριλίου 2010

2o Πανελλήνιο Εκπαιδευτικό Συνέδριο Ημαθίας



Ολοκληρώθηκαν την Κυριακή οι εργασίες του 2ου Πανελλήνιου Εκπαιδευτικού Συνεδρίου Ημαθίας.
Στην ιστοσελίδα του συνεδρίου, μπορείτε να δείτε τις εισηγήσεις που παρουσιάστηκαν το feedback όπως λέμε στα ελληνικά, σχόλια δηλ.,φωτογραφικό υλικό κ.ά...
Όσο για τη δική μου εν πολλοίς παρορμητική και βιωματική προσέγγιση:

...Είναι δύσκολο πραγματικά να αναμένεις κάτι με ενθουσιασμό και ανυπομονησία, να το ζεις, να μην σε απογοητεύει και να ανανεώνεις με τον εαυτό σου την υπόσχεση, αν είσαι γερός/-ή, να προσπαθήσεις να είσαι και πάλι εκεί.

Λέτε να ζητήσουμε από τον καθηγητή Χριστάκη να μελετήσει την περίπτωσή μας, λέτε τα δίκτυα των ένθερμων υποστηρικτικών των ΤΠΕ-Ε να μεταδίδουν ζήλο, άμιλλα, ενθουσιασμό, εκπαιδευτικό μεράκι…

υστ. γνωρίζοντας ότι η επιλογή των δύο πόλεων ήταν αναγκαστική και επιβεβλημένη -λόγω πολλών παραγόντων- συνθήκη, να ευχηθώ την επόμενη φορά να είμαστε όλοι μαζί γιατί τα ανθρωποδίκτυα για να δυναμώνουν πρέπει -παραφράζοντας τον Νιόνιο- όχι μόνο «να ανταμώνουν αλλά και να ξεφαντώνουν».

Εύγε στην οργανωτική πολυάριθμη επιτροπή με τους ανθρώπους που αποτελούν την ψυχή της, που όλοι μαζί πάσχισαν να μην μας απογοητεύσουν.

Δευτέρα 19 Απριλίου 2010

η διά-δραση του διαδραστικού προκαλεί αντί-δραση


Εφαρμόζουμε στη τάξη διδακτικές παρεμβάσεις και χρησιμοποιούμε συνεχώς τις δυνατότητες του διαδραστικού πίνακα.
Τα παιδιά εκφράζουν την άποψη (σε κάποιου είδους εσωτερική-διαμορφωτική αξιολόγηση της προσπάθειας) ότι η διδακτική παρέμβαση με αξιοποίηση του διαδραστικού πίνακα, συνιστά ένα ενδιάμεσο στάδιο ανάμεσα στην παραδοσιακή διδασκαλία και στην διδασκαλία στο εργαστήριο Πληροφορικής.
Εκεί οι μαθητές/-τριες δουλεύουν σε ομάδες, χρησιμοποιούν τον υπολογιστή ως αποκλειστικό μέσο μάθησης και απαιτείται μεγάλος βαθμός αυτενέργειας από μέρους τους.
Τα παιδιά, επίσης, αποτιμούν ότι ο διαδραστικός πίνακας τους επιτρέπει να έχουν πληρέστερη εικόνα για τα γεγονότα, περισσότερες και ποικίλου περιεχομένου πληροφορίες (εικόνες, βίντεο, φωτογραφίες, χάρτες) και ότι με τον τρόπο αυτό εμπεδώνουν αποτελεσματικότερα τα διδασκόμενα γεγονότα του γνωστικού αντικειμένου. Προτιμούν, δηλαδή, τη διδασκαλία από τον καθηγητή, με εμπλουτισμό όμως του μαθήματος με πολυτροπικά μέσα και χρήση του διαδραστικού πίνακα.

Βιώνουμε την έσχατη πλέον ανάγκη ανόρθωσης της παιδείας... δια στόματος Εμ. Κριαρά


Ρωτήθηκε τον Ιούλιο του 2009 ο ομότιμος καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ, Εμμανουήλ Κριαράς, από τη Βίκυ Χαρισοπούλου αν

"η οικονομική κρίση συνάδει με την κοινωνική- αυτή που λέμε αξιών; Είναι προϊόν η μία της άλλης ή απλώς συνυπάρχουν με κοινή προέλευση, παράλληλη έκφραση και αδιέξοδο αποτέλεσμα;"
και απάντησε:
"Η κατάσταση είναι άσχημη από κάθε άποψη. Είναι πολύ πιο εντυπωσιακή βέβαια αυτή που λέμε οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της είναι τραγικές, αλλά- επιτρέψτε μου- είναι τραγικότερες οι επιπτώσεις της άλλης κρίσης, αυτής της λεγόμενης κοινωνικής. Αυτοκαταδιωκόμεθα άπαντες. Υπάρχει γενικώς μια ανισορροπία. Διάγει κρίση η πολιτική ζωή, διάγει κρίση η Παιδεία, η Δικαιοσύνη- έννοιες πρωταρχικές... Όσον αφορά το αμιγώς οικονομικό φαινόμενο, δεν είμαι ίσως αρμόδιος να δώσω λύσεις. Έζησα και το κραχ του ΄29 αλλά ήταν αλλιώς τότε... Τώρα είναι διαφορετικά. Συνδυάζεται με την παγκοσμιοποίηση. Το κοινωνικό λοιπόν πρόβλημα είναι προϊόν της ευημερίας. Προϋπάρχει λοιπόν της οικονομικής κρίσης. Αυτό που ζούμε τώρα θα προτιμούσα να μην το είχα προλάβει, να μην το είχα ζήσει".

και αναφορικά με την κρίση και την έλλειψη παιδείας:
"Παλαιότερα υποστηρίζατε ότι το μέλλον της ανθρωπότητας είναι ο σοσιαλισμός. Εξακολουθεί να παραμένει όραμα και στόχος σας;"

"Εξακολουθώ να το πιστεύω. Η λύση θα έρθει- εγώ δεν θα το προλάβω, ούτε την ανόρθωση της παιδείας που θα πρέπει να προηγηθεί, θα προλάβω. Δεν μ΄ ενδιαφέρει πλέον η πολιτική με τον τρόπο που ασκείται. Η πολιτική μας ζωή οδηγείται σε συντηρητισμό κι αμφιβάλλω αν θα μπορέσει σύντομα να ανακάμψει. Είναι η κρίση σε συνδυασμό με την έλλειψη παιδείας. Δεν τιμώνται πλέον οι αξίες. Βιώνουμε την έσχατη πλέον ανάγκη ανόρθωσης της παιδείας. Είναι όμως η υλιστική κατεύθυνση της παιδείας. Με την τεχνολογία τα ανθρωπιστικά γράμματα υποτιμούνται κι έτσι δημιουργείται μια ανισορροπία... Η αρχή είναι η ΠΑΙΔΕΙΑ. Ένας λαός προάγεται όταν έχει προηγμένη παιδεία. Αν όμως οι ανάξιοι επιπλέουν σ΄ όλους τους τομείς και κυρίως σ΄ αυτούς της πολιτικής... Πρέπει να υπερνικήσουμε την τάση αυτή. Το αποτέλεσμα είναι η δυσπιστία όλων...

Ο υλισμός είναι που σκότωσε το όραμα. Κι ο υλισμός είναι που διδάσκεται από γονείς και δασκάλους. Όλα γίνονται με στόχο την εξασφάλιση παχυλού κέρδους".

διαβάστε όλο το άρθρο καθώς και τις απόψεις του καθηγητή Κριαρά "για τον έρωτα ως αντίδοτο του θανάτου" στα Νέα