«Κουμπί» αποτροπής αυτοκτονιών εισάγει το Facebook

Ένα σύστημα που φιλοδοξεί να συμβάλει στην αποτροπή των αυξημένων κρουσμάτων αυτοκτονιών που ανακοινώνονται μέσω Διαδικτύου λανσάρει το Facebook αναφέρει το tanea.gr (8/3/2011).
Η υπηρεσία, που προς το παρόν θα είναι διαθέσιμη στην Βρετανία, θα επιτρέπει στους χρήστες να ενημερώνουν άμεσα το Facebook όταν αντιλαμβάνονται ότι η ζωή κάποιου «φίλου» τους βρίσκεται σε κίνδυνο – για παράδειγμα, όταν αναρτά στο προφίλ του «περίεργα» μηνύματα, από το περιεχόμενο των οποίων συνάγουν ότι το άτομο αυτό σκοπεύει να βλάψει τον εαυτό του.
Το νέο σύστημα «πρόληψης αυτοκτονιών» λειτουργεί με τη συνεργασία της οργάνωσης «Samaritans» («Σαμαρείτες»), η οποία προσφέρει ψυχολογική στήριξη σε άτομα που αντιμετωπίζουν προβλήματα.
Πώς λειτουργεί
Όπως έγινε γνωστό, οποιοσδήποτε χρήστης του Facebook ανησυχεί για κάποια από τις «επαφές» του, μπορεί στο εξής να κάνει «κλικ» σε ένα «κουμπί» από όπου θα οδηγείται σε μια online φόρμα.
Εκεί θα πρέπει να καταγράψει εν συντομία το περιστατικό, καταχωρίζοντας τα στοιχεία του προσώπου για το οποίο ανησυχεί, και στη συνέχεια θα αποστέλλει την φόρμα στους διαχειριστές του δημοφιλούς ιστότοπου κοινωνικής δικτύωσης.
Θα ειδοποιούν την αστυνομία
Το Facebook θα ειδοποιεί την αστυνομία, αν κρίνει ότι υπάρχει άμεσος κίνδυνος για τη ζωή του εν λόγω ατόμου.
«Όταν ένας χρήστης υποβάλλει μια αναφορά, οι αρμόδιοι υπάλληλοι θα εξετάζουν εάν συντρέχει λόγος να κληθεί αμέσως η αστυνομία ή αν πρέπει να διαβιβάσουν το περιστατικό στην οργάνωσή μας», ανέφερε ο εκπρόσωπος των Σαμαρειτών, Νίκολα Πέκετ, προσθέτοντας ότι το σύστημα λειτουργούσε δοκιμαστικά επί τρεις μήνες, με ενθαρρυντικά αποτελέσματα.
Το Facebook ανακοίνωσε ότι «ήταν πάντα μέρος της πολιτικής του» να ενημερώνει την αστυνομία, όταν ένας χρήστης κινδύνευε να υποστεί σωματικές βλάβες.
Κρούσματα και στην Ελλάδα
Η νέα υπηρεσία είναι αποτέλεσμα του έντονου προβληματισμού που προέκυψε μετά από τα αλλεπάλληλα περιστατικά σε όλο τον κόσμο, κατά τα οποία χρήστες του Facebook ανακοίνωσαν στο προφίλ τους την απόφασή τους να βάλουν τέλος στη ζωή τους – και σε ορισμένες περιπτώσεις το έπραξαν.
Στην Ελλάδα, το Τμήμα Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος απέτρεψε 19 απόπειρες αυτοκτονίας μόνο τον Ιανουάριο και τον Φεβρουάριο.
Συνολικά, από το 2006 μέχρι σήμερα, τα στελέχη του Τμήματος έχουν αποτρέψει 160 απόπειρες αυτοκτονίας, όπως ανακοίνωσε η Ελληνική Αστυνομία.
Τραγικό περιστατικό
Το Facebook πιστεύει ότι το σύστημα θα συμβάλει στην αποτροπή αυτοκτονιών, όπως αυτή της Βρετανίδας Σιμόν Μπακ, η οποία πέθανε την ημέρα των Χριστουγέννων από υπερβολική κατανάλωση χαπιών.
Η 42χρονη εργαζόμενη σε φιλανθρωπική οργάνωση από το Μπράιτον, είχε γράψει στο προφίλ της ότι σκοπεύει να αυτοκτονήσει. Ωστόσο, κανείς από τους 1.048 «φίλους» της δεν την πήρε στα σοβαρά.
«Πήρα όλα τα χάπια που είχα. Σύντομα θα είμαι νεκρή. Αντίο σε όλους», έγραψε η Μπακ στις 10 το βράδυ, ανήμερα των Χριστουγέννων.
Αντί να προσπαθήσουν να την βοηθήσουν, ορισμένοι από τους «φίλους» της ανήρτησαν ειρωνικά μηνύματα στο προφίλ της.
Κάποιος την αποκάλεσε «ψεύτρα», ένας άλλος έγραψε ότι «το κάνει όλη την ώρα», κάποιος τρίτος σημείωσε ότι (η αυτοκτονία) είναι «επιλογή της».
Δεκαεπτά ώρες μετά την ανάρτηση οι αστυνομικοί εισέβαλαν στο διαμέρισμα της Μπακ και την βρήκαν νεκρή.
Εκστρατεία ευαισθητοποίησης
Παράλληλα, η οργάνωση «Σαμαρείτες» ξεκίνησε και μια δεύτερη εκστρατεία ευαισθητοποίησης μέσω του Facebook, δημιουργώντας μια ειδική σελίδα μέσω της οποίας συμβουλεύει τους χρήστες για το πώς να διακρίνουν «σημάδια απελπισίας» και πώς να προσφέρουν βοήθεια στους «ευάλωτους» φίλους τους.
«Οι Σαμαρείτες θα συμβάλουν στο να καταστεί ακόμη πιο αποτελεσματικό το σύστημα αναφοράς κρουσμάτων, καθώς οι ''φίλοι'' καλούνται να προσέχουν ο ένας τον άλλον στο Facebook, όπως κάνουν στον πραγματικό κόσμο», δήλωσε ο διευθυντής του Facebook στην Ευρώπη, Ρίτσαρντ Άλαν.

Εδώ ο κόσμος χάνεται....οι Real Housewives μας μάραναν!

Παρασκευή βράδυ, με αναστεναγμό ανακούφισης για την εργάσιμη εβδομάδα που έφτασε στο τέλος της, με προσδοκία για ξεκούραση και ηρεμία μέσα στο επικείμενο Σαββατοκύριακο, αποφασίζεις να περάσεις ένα ήσυχο οικογενειακό βράδυ και να αναζητήσεις στην τηλεόραση κάποια ταινία καθώς δεν καραδοκεί την επόμενη μέρα το πιεστικό πρωινό ξύπνημα.

Στην περιήγηση με το τηλεκοντρόλ ανά χείρας, πέφτεις πάνω στην πρεμιέρα του νέου «ριάλιτι» του Antenna, με τίτλο «Real Housewives of Athens». Έξι οι "νοικοκυρές" επώνυμες (?) όλες: Αννίτα Ναθαναήλ  Φώφη Μαστροκώστα , Χριστίνα Παππά , Ιωάννα Σουλιώτη , Τζο (από το Γεωργία όπως μας ενημερώνει η ίδια) Τόγκου και Ορθούλα Παπαδάκου.

Στο πρώτο επεισόδιο οι έξι γυναίκες μάς συστήνονται, μας γνωρίζουν τις οικογένειές τους και μας ταξιδεύουν στη Μύκονο! Οι «REAL HOUSEWIVES OF ATHENS» πηγαίνουν στο πιο κοσμικό νησί της Ελλάδας και καταφέρνουν να συνδυάσουν τους ξέφρενους ρυθμούς της Μυκόνου με τις οικογενειακές διακοπές τους. Επιστρέφοντας στην Αθήνα και στη «ρουτίνα» της λαμπερής καθημερινότητάς τους, μας ανοίγουν τα «νοικοκυριά» τους...Υπερπολυτελή τεράστια σπίτια με πισίνες στα βόρεια προάστεια,  επιμελημένη διακόσμηση εσωτερικού χώρου, ντουλάπες που σφύζουν από ακριβοπληρωμένα συνολάκια, υπερπολυτελή αυτοκίνητα και πανάκριβα εξοχικά.

Η κάμερα παρακολουθεί την καθημερινότητά τους και τις δηλώσεις τους. Από ατάκες του τύπου «δεν μπορώ αγόρι μου να σου μιλήσω αυτή τη στιγμή, κάνω manicure» προς το γιο της η μία, έως «ευτυχώς που ο άνδρας μου έχει κατανόηση και φροντίζει τα παιδιά προκειμένου να ακολουθώ το lifestyle που έχω επιλέξει» η άλλη και η τρίτη «φυσικά και συμφωνώ με τις πλαστικές επεμβάσεις» ενώ παράλληλα πλάνα δείχνουν κάποιο πλαστικό χειρουργό να προβάρει πάνω της  μεγέθη ενθεμάτων σιλικόνης για την αύξηση του στήθους και να «γεμίζει» με σιλικόνη-υποθέτω- τα χείλη της προκειμένου να γίνουν πιο σαρκώδη.

            Βέβαια, οι συντελεστές της σειράς διαβάζω στο Διαδίκτυο ότι μας υπόσχονται ότι καθώς δεν  έχουμε να κάνουμε με νοικοκυρές της διπλανής πόρτας, δεν θα τις δούμε μόνο στα σπίτια τους, αλλά και σε νέες επαγγελματικές δραστηριότητες, σε κοσμικά πάρτι, σε ολιγοήμερες αποδράσεις, αλλά και σε… extreme καταστάσεις!

Θα μου πείτε πρώτη φορά τηλεοπτικό πρόγραμμα προβάλει ένα πρότυπο ζωής και καθημερινότητας που ξεπερνά την καθημερινότητα του μέσου ανθρώπου; Πολλές οι σαπουνόπερες αμερικανοφερμένες αλλά και εγχώριες που επιδίωξαν να ταξιδέψουν το τηλεοπτικό κοινό σε πρότυπα ζωής που ενσαρκώνουν για όλους μας το απατηλό όνειρο μιας ζωής με χλιδή, πολυτέλεια, πλούτο, εμπειρίες, ταξίδια και ανεμελιά. Στα έργα όμως αυτά ο  θεατής είναι εξοικειωμένος με τη θεατρική σύμβαση ότι πρόκειται για κάποιο σενάριο που υπηρετεί το σκηνοθετικό σκοπό να μας μεταφέρει προσωρινά σε ένα ψεύτικο σκηνικό για τις ανάγκες του σεναρίου.

Από την άλλη  σε ένα τηλεοπτικό προϊόν τύπου ριάλιτι ελλοχεύει ο κίνδυνος- για τον μη υποψιασμένο ή λιγότερο προβληματισμένο θεατή -της ασυναίσθητης «ζήλειας» για ένα κόσμο και ένα πλαίσιο ζωής που αυτές οι γυναίκες απολαμβάνουν ζώντας διαρκώς μέσα σε ένα ροζ σύννεφο ματαιοδοξίας, πλούτου, απολαύσεων, υπερκατανάλωσης, ναρκισσισμού. Και η ανησυχία μου είναι τι γίνεται με τις έφηβες που παρακολουθούν αυτό και παρόμοια ριάλιτι (βλ. next top model). Λογικό δεν είναι να πιστέψουν ότι μια τέτοια καθημερινότητα μεταξύ κομμωτηρίου, γυμναστηρίου, περιποίησης προσώπου, shopping, clubbing, πράγματι υπάρχει χωρίς να διερωτώνται για το πώς κατακτήθηκε αλλά και για  τους λόγους που ωθούν τις συγκεκριμένες κυρίες να υπερεκτεθούν οι ίδιες και οι οικογένειές τους στο φιλοθεάμον κοινό. Τα παιδιά μάλιστα των κυριών εκτίθενται επίσης στο φακό ως είδος «αξεσουάρ» των μητέρων τους σε στιγμές οικογενειακής ευτυχίας και αρμονίας, κάτι σαν τις τρισχαριτωμένες οικογένειες του Βιτάμ!.

Τα συναισθήματα δε της μέσης Ελληνίδας μάνας, εργαζόμενης πραγματικής νοικοκυράς σύμφωνα με τον ορισμό του λεξικού ως «γυναίκα προκομμένη στις δουλειές του σπιτιού» που ασχολείται non stop και όχι περιστασιακά με το σφουγγάρισμα και όχι του τύπου «καμιά φορά πιάνω και σφουγγαρίστρα» δε σας τα περιγράφω, σας αφήνω να τα μαντέψετε. Όσο για το timing της προβολής μιας τέτοιας σειράς ενώ το ΔΝΤ κρέμεται απειλητικά ως δαμόκλειος σπάθη πάνω από τα κεφάλια μας και η αντιμετώπιση της καθημερινότητας της μέσης Ελληνίδας νοικοκυράς έχει μετατραπεί σε πρόβλημα με πολλές μεταβλητές, με οδήγησε ασυναίσθητα, καθώς χάζευα τα ηλιοκαμένο πρόσωπο της μιας που διαπίστωνε ότι το botox της χρειάζεται επανάληψη, στην ατάκα «εδώ ο κόσμος χάνεται......».

Κανόνες για μικρούς και μεγάλους για προστασία του προφίλ στο facebook

Διαβάζουμε στο  tovima.gr (2/3/2011) :

Ούτε ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί αλλά ούτε και ο ίδιος ο ιδρυτής του Facebook Μαρκ Ζούκερμπεργκ έχουν γλιτώσει από τους πειρατές που εισέβαλαν στον λογαριασμό τους στην ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης. Όμως με λίγη κοινή λογική και ακολουθώντας τις παρακάτω οδηγίες οι χρήστες του Facebook μπορούν να αποφύγουν τους κινδύνους.

1. Ο κωδικός πρόσβασης (password) είναι ο αδύναμος κρίκος της ασφάλειας. Αν είναι μια εύκολη λέξη, μια επίθεση με 'λεξικό' (όπου ο επιτιθέμενος δοκιμάζει εκατομμύρια λέξεις μέσα σε δευτερόλεπτα) έχει πολλές πιθανότητες να επιτύχει. Επιλέξτε έναν περίπλοκο συνδυασμό, για παράδειγμα τα αρχικά των λέξεων του τίτλου μιας ταινίας ή μιας παροιμίας μαζί με αριθμούς.
2. Οι φίλοι των φίλων σας δεν είναι αναγκαστικά και δικοί σας φίλοι. Καλύτερα να γίνεστε 'φίλοι' μόνο με ανθρώπους που γνωρίζετε. Να δυσπιστείτε προς τους άγνωστους / άγνωστες που σας βρίσκουν ξαφνικά καταπληκτικό και θέλουν οπωσδήποτε να σας γνωρίσουν, να κάνουν δουλειές μαζί σας κλπ.
3. Ενας απλούστατος τρόπος για να δείτε αν κάποιος πειρατής μπήκε στη σελίδα σας στο Facebook είναι ο εξής: από την επιλογή 'Account' πηγαίνετε στο 'Account Settings' και από εκεί στο 'Account Security' και τσεκάρετε την επιλογή να λαμβάνετε email κάθε φορά που κάποιος προσπαθεί να μπει στον λογαριασμό σας από υπολογιστή διαφορετικό από εκείνον που χρησιμοποιείτε συνήθως.
4. Σημαντική ρύθμιση είναι να ορίσετε ποιος μπορεί να βλέπει τις πληροφορίες που σας αφορούν. Από το 'Account' πηγαίνετε στο 'Privacy Settings' και καθορίστε ποιος θα έχει πρόσβαση σε καθεμία από τις επιλογές. Προσοχή: η επιλογή 'φίλοι φίλων' σημαίνει ότι άτομα που δεν γνωρίζετε θα μπορούν να δουν προσωπικές σας πληροφορίες. Επιλέξτε το 'μόνο φίλοι' όπου είναι δυνατό.
5. Οι εφαρμογές και τα παιχνίδια στο Facebook είναι πολύ ενοχλητικά: αν κάποιοι από τους 'φίλους' σας παίζουν μανιωδώς ένα παιχνίδι, κινδυνεύετε να βομβαρδιστείτε από σχετικά μηνύματα. Κάντε κλικ στο σταυρό που εμφανίζεται στα δεξιά των μηνυμάτων αυτών και από εκεί στην επιλογή που μπλοκάρει τα μηνύματα αυτά.
6. Αν κάνετε κλικ στην επιλογή 'Μ' αρέσει' στη σελίδα ενός προϊόντος που κυκλοφορεί στο εμπόριο, κινδυνεύετε να δείτε το όνομά σας να εμφανίζεται στις διαφημίσεις του. Για να το αποφύγετε, κάνετε κλικ στο 'Account Settings' και στη συνέχεια στο 'Facebook Ads' και επιλέξετε 'No One' και στις δυο περιπτώσεις που θα εμφανιστούν.
7. Δεν είναι εύκολο να καταργήσετε τον λογαριασμό σας στο Facebook. Πρέπει από το 'Account' να πάτε στο 'Help Center' και από τις 'Top Questions' να διαβάσετε τις οδηγίες για το πώς θα σβήσετε οριστικά τον λογαριασμό σας.

Ιαπωνικό πείραμα «Big Mother»…μικροτσίπ ή εμπιστοσύνη στο παιδί μας;

2007. Στα πλαίσια ενός παγκόσμιου εκπαιδευτικού συνεδρίου στη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ, μου δίνεται η ευκαιρία να συνομιλήσω με συναδέρφους από την Ιαπωνία σχετικά με τη δομή του εκπαιδευτικού τους συστήματος και γενικότερα εντυπωσιάζομαι από την οργάνωση και την εύρυθμη λειτουργία των σχολείων που παρόλο το μεγάλο αριθμό των μαθητών ανά τάξη, καταφέρνουν να επιτυγχάνουν υψηλούς δείκτες σε μαθητικές επιδόσεις και δεξιότητες. Η συζήτηση επεκτείνεται στην καθημερινότητα των μαθητών/-τριών και στη στάση των γονιών σε θέματα επίδοσης και συμπεριφοράς των παιδιών τους. Μένω έκπληκτη όταν με πληροφορούν ότι οι γονείς έχουν ανά πάσα στιγμή ηλεκτρονική πρόσβαση σε στοιχεία επίδοσης και συμπεριφοράς των παιδιών τους στο σχολείο, μέσω της ιστοσελίδας της εκπαιδευτικής μονάδας. Επιπλέον on line κάμερες που είναι τοποθετημένες σε κοινόχρηστους χώρους του σχολείου (όχι τις αίθουσες των μαθημάτων) δίνουν την ευκαιρία σε όποιο γονιό το επιθυμεί να «κατασκοπεύει» το βλαστάρι του «εν δράσει».

Έτσι λοιπόν ήμουν ως ένα βαθμό προετοιμασμένη και δεν με ξάφνιασε η είδηση που διάβασα στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (ρεπορτάζ ΕΥΗ ΣΑΛΤΟΥ), αναφορικά με το πρόγραμμα-πείραμα «Big Mother», το οποίο βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ιαπωνία και επιτρέπει στους «full time» εργαζόμενους γονείς να καταγράφουν κάθε κίνηση του παιδιού τους. Μέσω της συσκευής-τσιπ που βάζουν στα παιδιά τους δίνεται η δυνατότητα να μάθουν όχι μόνο την ακριβή περιοχή στην οποία βρίσκονται αλλά μέσω μιας κάμερας μπορούν να δουν κιόλας όσα αυτά αντικρίζουν. Το τσιπ έχει τη δυνατότητα να μετράει και τους σφυγμούς των παιδιών κι έτσι οι γονείς θα είναι σε θέση να αντιληφθούν αν τα παιδιά διατρέχουν κίνδυνο ή όχι. Κι όλα αυτά, αρκεί να πάρουν ένα κωδικό και να επισκέπτονται ανά πάσα στιγμή μια ιστοσελίδα, στην οποία θα στέλνει τα μηνύματα και τις εικόνες το τσιπ. Μάλιστα, στα άμεσα σχέδια των ερευνητών είναι η ενσωμάτωση στη μικροσυσκευή κι ενός μικροφώνου, προκειμένου οι γονείς να ακούνε τις παιδικές ή εφηβικές συνομιλίες.

Το τσιπ λοιπόν αυτό που κατασκεύασαν επιστήμονες στο Πανεπιστήμιο Τσουκούμπα της Οσάκα  υπόσχεται πως θα είναι το «άγρυπνο µάτι» των εργαζόμενων γονέων. 
      «Θέλω να πηγαίνω μόνος μου στο σχολείο», «Σήμερα, θα βγω με τις φίλες μου βόλτα, χωρίς να με πας εσύ», «Θα πάω στο πάρτι, αλλά σε παρακαλώ μη μου τηλεφωνείς συνέχεια», «Την ώρα που θα είσαι στη δουλειά, θα πάω να παίξω στην πλατεία» είναι μερικές µόνο από τις παιδικές ατάκες που ακούνε καθημερινά οι γονείς. Οι περισσότεροι, όμως, φοβούμενοι τους κινδύνους που ελλοχεύουν, δεν γνωρίζουν πώς να αντιδράσουν στις τάσεις αυτονομίας και ανεξαρτητοποίησης των παιδιών τους. Κι όμως, όπως εξηγούν οι ειδικοί, οι γονείς δεν θα πρέπει να καταφεύγουν σε ακραίες λύσεις, όπως το ιαπωνικό τσιπ. Αντίθετα, η εμπιστοσύνη φαίνεται να είναι τελικά το «κλειδί» για μια ισορροπημένη σχέση ανάμεσα σε μικρούς και μεγάλους.
       Οι ανησυχίες και η αγωνία των γονέων σχετικά με το πώς θα πρέπει να «ελέγχουν» τα παιδιά τους είναι από τα βασικά θέματα που θίγονται στις ομάδες σχολών γονέων.

Η υπερπροστασία κάνει κακό.  

       Αυτό που συμβουλεύουν οι ειδικοί τους γονείς, είναι, μέσω του διαλόγου και των συζητήσεων, να ξέρουν αφενός πού είναι το παιδί, τι δραστηριότητες έχει, με ποιους φίλους κάνει παρέα και αφετέρου να θέτουν ορισμένους κανόνες. «Η υπερπροστασία καθιστά τα παιδιά εξαρτώμενα, εσωστρεφή, χωρίς αυτοσεβασμό, χωρίς τη δυνατότητα να λαμβάνουν μόνα τους αποφάσεις», λέει η σύμβουλος ψυχικής υγείας ∆ήμητρα Θεοφίλη.
      Άλλωστε, τα παιδιά στην πίεση των δικών τους «συνήθως αντιδρούν και συχνά κάνουν πράγματα “κρυφά”, για να ξεφύγουν από τον ασφυκτικό έλεγχο», προσθέτει η Βασιλική Παππά, συμβουλευτική ψυχολόγος, πρόεδρος κι επιστημονικά υπεύθυνη του πανελληνίου Συνδέσμου Σχολών Γονέων.
    Παραθέτω και ορισμένες επιγραμματικές συμβουλές των ειδικών για το θέμα:

·        Γνωρίστε τις δραστηριότητες των παιδιών σας χωρίς να εμπλέκεστε σταθερά σε αυτές

·        Φροντίστε τα παιδιά σας να γνωρίζουν σταθερούς κανόνες της οικογένειας και να είναι ενήμερα για τις συνέπειές τους

·        Δείξτε στο παιδί με λόγια και πράξεις ότι το εμπιστεύεστε. Έτσι θα το βοηθήσετε να γίνει πραγματικά πιο δυνατό

·        Δώστε χώρο στα παιδιά σας και μην τα κάνετε να νιώθουν «μικρότερα» από ό,τι είναι

·        Μην είστε υπερπροστατευτικοί, αν θέλετε το παιδί σας να είναι στο μέλλον ένας ώριμος ενήλικος με εμπιστοσύνη στον εαυτό τους. 

Και στην Ελλάδα ωστόσο διαβάζω, κυκλοφορούν συσκευές εντοπισμού. Η αγωνία και το άγχος των γονέων τους οδηγεί συχνά στην... τεχνολογία. Είναι γνωστό για παράδειγμα ότι οι γονείς αγοράζουν κινητά τηλέφωνα για τα παιδιά τους για να τα βρίσκουν όποτε επιθυμούν. Τα τελευταία χρόνια ωστόσο, στην ελληνική αγορά κυκλοφορούν διάφορες συσκευές εντοπισμού παιδιών. Το ενδιαφέρον μάλιστα των γονέων, σύμφωνα µε τους υπευθύνους των εταιρειών που εισάγουν τα συγκεκριμένα προϊόντα, είναι ιδιαίτερα αυξημένο.

      Αντί λοιπόν να κρύβουμε σε τσάντες και μπουφάν συσκευές εντοπισμού, να χάνουμε τον ύπνο μας και να θέτουμε σε δοκιμασία αντοχές και νεύρα, ας προσπαθήσουμε να δώσουμε στα παιδιά μας σωστές βάσεις, ας αναπτύξουμε ως οικογένεια δεσμούς εμπιστοσύνης, ας επενδύσουμε στην επικοινωνιακή προσέγγιση του διαλόγου και στον σεβασμό προς την προσωπικότητα του παιδιού και ας φροντίζουμε να ελέγχουμε διακριτικά φίλους και παρέες.

Διαφορετικά θα καταντήσουμε να μοιάσουμε στους Ιάπωνες αλλά σε λάθος πρότυπα!

Στον απόηχο της επίσκεψης στις Σέρρες του Αρχιεπισκόπου κ. Ιερώνυμου: σπουδή στο μέτρο...

Με λιγότερο από 24 ώρες παραμονή στην πόλη μας ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος Β΄, παρέδωσε στους Σερραίους και τις Σερραίες, μαθήματα ήθους και τρόπου σκέψης στον τρόπο άσκησης της εκκλησιαστικής εξουσίας. Πλούσιο και πυκνό το πρόγραμμα των επισκέψεων του στη διάρκεια της παρουσίας του (Επισκοπείο, Κειμηλιαρχείο της  Ιεράς Μητροπόλης «Ψυχής Άκος»., Παλαιός Μητροπολιτικός Ναός Αγ. Θεοδώρων, Μαξίμειο Πνευματικό Κέντρο, Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου, γεύματα και κατ’ ιδίαν συναντήσεις) και με τους δημοσιογράφους και τα τηλεοπτικά συνεργεία να τον ακολουθούν, σε μία στην κυριολεξία υπεράνθρωπη προσπάθεια να έχουν ζωντανή σύνδεση σε τόσα διαφορετικά μέρη στη διάρκεια αυτών των λίγων ωρών.

Πιστός στην υπόσχεση που είχε δώσει τον Ιανουάριο πως μετά το ταξίδι του στη Συρία θα έρθει στη Σέρρες, παρέδωσε μαθήματα ήθους, ταπεινότητας και μέτρου λόγων και συμπεριφοράς.

Στις επαλειμμένες και καταιγιστικές ερωτήσεις των δημοσιογράφων που τον περίμεναν στις εισόδους και εξόδους των επισκέψεων του, στο ξενοδοχείο όπου κατέλυσε, στο Επισκοπείο, στο Μαξίμειο, στο Μοναστήρι,  όχι μόνο δεν έδειξε να δυσανασχετεί αλλά δε δίστασε να μιλήσει για όλα τα επίκαιρα θέματα με ηρεμία, λόγο καθημερινό, χαμόγελο, πράο βλέμμα που εστιάζει στον συνομιλητή και το κυριότερο όχι με την ξύλινη γλώσσα που μας έχουν συνηθίσει οι κοσμικοί μας άρχοντες.

Δεν αρκεί παρά να συγκρίνει κανείς τις δηλώσεις των πολιτικών αρχόντων μας που παρέστησαν σε κάποιους από τους σταθμούς της περιοδείας του, με την απλότητα της  παραβολής που χρησιμοποίησε ο ίδιος όταν  πχ. αναφερόμενος στην  εκκλησιαστική εξουσία που ανέλαβε 3 χρόνια πριν, την παρομοίασε με ένα «οικόπεδο» που όφειλε ο ίδιος να διερευνήσει την κατάσταση στην οποία βρισκόταν, πριν σπεύσει να αποφασίσει τον τρόπο με τον οποίο θα έπρεπε να «αξιοποιηθεί» και τους άξονες στους οποίους θα έπρεπε να εστιάσει η εκκλησιαστική του δράση.

Μίλησε για ψυχραιμία στην αντιμετώπιση των κρίσεων, για διαχείριση της κρίσης αξιών σε προσωπικό επίπεδο, αφειδώλευτα και ειλικρινά επαίνεσε το έργο τόσο του Μητροπολίτη μας κ. Θεολόγου στο Μαξίμειο Πνευματικό κέντρο όσο και  των μοναχών στην Ιερά Μονή του Τιμίου Προδρόμου, μας θύμισε ότι μοναστήρι αποτελεί ανάμεσα στα άλλα και  κοιτίδα ερευνητικού έργου με την αναφορά στην προσωπική του έρευνα εκεί στη δεκαετία του 1960, προσπάθησε να βάλει στη σωστή διάσταση την προσπάθεια αποκατάστασης των καταστροφών από την πρόσφατη πυρκαγιά, σε βάθος χρόνου και με συστηματικές δράσεις, με την παραβολική αναφορά από το κοσμικό «εδώ και τώρα» στο θεολογικό «νυν και αεί».

Η απάντησή του μία μέρα πριν κατά την τελετή θεμελίωσης του ξενώνα για τους καρκινοπαθείς και τους συνοδούς τους στη Θεσσαλονίκη  στον κ. Ψωμιάδη (όταν ο Περιφερειάρχης υπονόησε ότι «η Εκκλησία δεν έχει φωνή»)  «Το ότι δεν μιλάω σε σημαίνει ότι δεν έχω κάτι να πω. Πολλές φορές όταν δε μιλάς είσαι πιο αποτελεσματικός από όταν λες πολλά….»,  μας είχε προϊδεάσει για την ευθύτητα του χαρακτήρα του και το ήθος του.  

Οι δηλώσεις  του στη διάρκεια της παρουσίας του στην πόλη μας με ηρεμία, νηφαλιότητα, οξύνοια σκέψης και βάθος προβληματισμού,  σε τελετές χωρίς τυμπανοκρουσίες αλλά  με σεμνότητα και απλότητα,  επιβεβαίωσαν πως οι εκκλησιαστικοί άρχοντες είναι σε θέση να υπηρετήσουν το ρόλο που τους έταξε η θέση τους, να αποτελούν δηλ. τους πνευματικούς ταγούς για το ποίμνιό τους και μάλιστα σε ιδιαίτερα κρίσιμες συγκυρίες όπως αυτή που διανύουμε στις μέρες μας. Ας κρατήσουμε την υπόδειξή του «να μην φοβόμαστε μπόρες και καταιγίδες όταν χτίζουμε πάνω στην πέτρα», καθώς και την προτροπή του «να μην γκρινιάζουμε διαρκώς» και να μην ξεχνάμε να  λέμε πού και πού και ένα «Δόξα τω θεώ».

ΔΕΚΑΕΠΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ... ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΑΣ!

Van Gogh Museum / The bedroom, Vincent van Gogh , 1888

Περισσότερα από 1000 από τα διασημότερα έργα τέχνης παγκοσμίως. Δεκαεπτά μουσεία. 385 αίθουσες έκθεσης. 486 καλλιτέχνες. Όλα, έρχονται στο σπίτι σας για να τα απολαύσετε με την άνεσή σας, αφιερώνοντας όσο χρόνο θέλετε κάθε φορά. Και αυτό είναι μόνο η αρχή...

Ο λόγος για το φιλόδοξο εγχείρημα της Google, δηλαδή το :

 http://www.googleartproject.com/

που σας επιτρέπει να "μπείτε" κυριολεκτικά μέσα σε 1061 (για την ώρα) έργα, τα οποία σας προσφέρονται με εντυπωσιακή λεπτομέρεια εστίασης που φτάνουν σε κάθε ξεχωριστή πινελιά του ζωγράφου.

Περιηγηθείτε διαδικτυακά μέσα στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου με την βοήθεια της τεχνολογίας που χρησιμοποιεί η google για την πλοήγηση στο εσωτερικό κλειστών χώρων. Με την τεχνολογία αυτή θα έχετε την αίσθηση ότι περπατάτε στο μουσείο και μελετάτε τα εκθέματα από απόσταση ...αναπνοής.

Προς το παρόν οι online ξεναγήσεις αφορούν συνεργαζόμενα μουσεία από τις ΗΠΑ, την Ιταλία, τη Γερμανία, την Ισπανία, την Τσεχία, την Ολλανδία και τη Ρωσία, αλλά φιλοδοξία του προγράμματος είναι η λίστα αυτή να αυξάνεται όσο περνάει ο καιρός.

Βέβαια, οι φωτογραφίες των έργων που θα μπορείτε να απολαύσετε παραμένουν πνευματική ιδιοκτησία του κάθε μουσείου και ενδέχεται μάλιστα να υπάρχουν σε αυτές -εσκεμμένα- κάποια θολά σημεία, προκειμένου να δυσχεραίνονται οι προσπάθειες αναπαραγωγής τους.

Το εξαιρετικό είναι πως κάθε χρήστης μπορεί να δημιουργήσει την προσωπική του αίθουσα εκθεμάτων, με τα αγαπημένα του από κάθε μουσείο και να μοιραστεί την "γκαλερί" του με φίλους, συγγενείς και γνωστούς. Φανταστείτε δηλαδή την δική σας αίθουσα με τα έργα που λατρεύετε, μια online όαση που θα μπορείτε να επισκέπτεστε όσο συχνά θέλετε και να ανανεώνετε τα εκθέματά της.

Στα συν του προγράμματος συγκαταλέγονται ακόμα η άρτια οργάνωση των εκθεμάτων κάθε μουσείου (μπορείτε να κάνετε αναζήτηση με βάση το έργο, τον καλλιτέχνη ή το μουσείο), ενώ ακόμα μπορείτε να ενημερωθείτε με audio υλικό για στοιχεία που αφορούν το κάθε έργο, αλλά και τον δημιουργό του. Επίσης έχετε την δυνατότητα, εκτός από την οπτικοακουστική ξενάγηση, να δείτε και βίντεο από το YouTube που φτιάχνουν τα ίδια τα μουσεία για τα έργα των συλλογών τους.

Για να δώσουμε ένα σημείο αναφοράς, τα έργα τέχνης που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα εκτείνονται από τη "Γέννηση της Αφροδίτης" του Botticelli, φτάνουν μέχρι το No Woman, No Cry του Chris Ofili, περιλαμβάνουν μεταϊμπρεσιονιστικά έργα βυζαντινής εικονογραφίας του Cezanne, ενώ θα δείτε ακόμα τις οροφές των Βερσαλλιών, χαρακτηριστικούς ναούς της αρχαίας Αιγύπτου, έργα του Rembrandt, του Βαν Γκογκ, και πολλά πολλά ακόμα.

Για αρχή, κάθε ένα από τα συνεργαζόμενα μουσεία διάλεξαν ένα μόνο έργο που φωτογραφήθηκε και προσφέρεται σε εξαιρετική λεπτομέρεια. Με τεχνολογία φωτογραφίας super high resolution (ή αλλιώς «gigapixel»), μπορείτε κυριολεκτικά να "βυθιστείτε" μέσα σε κάθε έργο αφού απαρτίζεται από σχεδόν 7 δισεκατομμύρια pixel! Αυτό ουσιαστικά σημαίνει πως δίνεται η δυνατότητα να μελετήσουμε λεπτομέρειες που ακόμα και αν επισκεπτόμασταν το μουσείο δεν θα μπορούσαμε να δούμε από κοντά.

Ο κατάλογος με τα έργα που μπορούμε να μελετήσουμε με λεπτομέρεια 7 δισεκατομμύρια pixel:

► Alte Nationalgalerie In the Conservatory, Edouard Manet (1878-1879)

► Freer Gallery of Art, Smithsonian The Princess from the Land of Porcelain, James McNeill Whistler (1863-1865)

► The Frick Collection St Francis in the Desert, Giovanni Bellini (started around 1480)

► Gemäldegalerie The Merchant Georg Gisze, Hans Holbein the Younger (1497 - 1562)

► Museum Kampa The Cathedral, František Kupka (1912-1913)

► The Metropolitan Museum of Art The Harvesters, Pieter Bruegel the Elder (1565)

► MoMA, The Museum of Modern Art The Starry Night, Vincent van Gogh (1889)

► Museo Reina Sofia The Bottle of Anís del Mono, Juan Gris (1914)

► Museo Thyssen - Bornemisza Young Knight in a Landscape, Vittore Capaccio (1510)

► National Gallery The Ambassadors, Hans the Younger Holbein (1533)

► Palace of Versailles Marie-Antoinette de Lorraine-Habsbourg, Queen of France, and her children, Louise Elisabeth Vigée-Lebrun (1787)

► Rijksmuseum Night Watch, Rembrandt Harmensz. van Rijn (1642)

► The State Hermitage Museum Return of the Prodigal Son, Rembrandt Harmensz van Rijn (1663-1665)

► State Tretyakov Gallery The Apparition of Christ to the People (The Apparition of the Messiah), Aleksander Ivanov (1837-1857)

► Tate No Woman, No Cry, Chris Ofili (1998)

► Uffizi Gallery The Birth of Venus, Sandro Botticelli (1483-1485)

► Van Gogh Museum The Bedroom, Vincent van Gogh (1888)

Η λίστα με τα 17 Μουσεία που συμμετέχουν στο Google Art Project

► Alte Nationalgalerie, Βερολίνο, Γερμανία

► Freer Gallery of Art, Smithsonian, Ουάσινγκτον DC, Η.Π.Α

► The Frick Collection, Νέα Υόρκη, Η.Π.Α

► Gemäldegalerie, Βερολίνο, Γερμανία

► The Metropolitan Museum of Art, Νέα Υόρκη, Η.Π.Α

► MoMA, Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης, Νέα Υόρκη, Η.Π.Α

► Μουσείο Reina Sofia, Μαδρίτη, Ισπανία

► Μουσείο Thyssen - Bornemisza, Μαδρίτη, Ισπανία

► Μουσείο Kampa, Πράγα, Τσεχία

► National Gallery, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

► Βερσαλλίες, Γαλλία

► Rijksmuseum, Άμστερνταμ, Ολλανδία

► Μουσείο Ερμιτάζ, Αγ. Πετρούπολη, Ρωσία

► State Tretyakov Gallery, Μόσχα, Ρωσία

► Tate, Λονδίνο, Ηνωμένο Βασίλειο

► Uffizi, Φλωρεντία, Ιταλία

► Μουσείο Van Gogh, Άμστερνταμ, Ολλανδία

Υπαπαντή: γιορτή της ΜΗΤΕΡΑΣ όχι από «μόδα», αλλά από εσωτερική ψυχική ανάγκη

2 Φεβρουαρίου και η Ορθόδοξη Εκκλησία μας τιμά και γιορτάζει την Υπαπαντή του Κυρίου μας, τον Σαραντισμό ή Εκκλησιασμό, όπως αλλιώς λέγεται.
Υπαπαντή θα πει προϋπάντηση, (από το ρήμα υπαπαντώ: υπό + απαντώ) και έχει σχέση με δυο γεγονότα που καταγράφουν οι πηγές της ορθόδοξης πίστης, πού βρίσκουν την εκπλήρωσή τους την μέρα αυτή. Το πρώτο ήταν η νομική υποχρέωση του Ιωσήφ και της θεοτόκου Μαρίας, γονέων του Ιησού Χριστού . Κάθε Εβραίος πατέρας είχε την υποχρέωση από τον Μωσαϊκό Νόμο να προβεί στον εξαγιασμό και την αφιέρωση του πρωτότοκου αρσενικού παιδιού του. Από το βιβλίο τής Εξόδου (13, 1, 12-13) πληροφορούμαστε, ότι ο Θεός, μετά την θανάτωση των πρωτοτόκων παιδιών των Αιγυπτίων, διέταξε τούς Εβραίους να αφιερώνουν σ' Αυτόν, "πάν άρσεν διανοίγον μήτραν".
Ο Εβραϊκός Νόμος ακόμη όριζε, ότι η μητέρα, μετά την τεσσαρακοστή μέρα από τη γέννηση του παιδιού της, έπρεπε να προσέλθει στο Ναό και να  προσφέρει "αμνόν ενιαύσιον άμωμον εις ολοκαύτωμα καί νεοσσόν περιστεράς ή τρυγόνα περί αμαρτίας επί την θύραν τής Σκηνής τού Μαρτυρίου πρός τόν ιερέα" (Λευιτ. 12, 7-8). Ο ιερέας μέσα από αυτή την πράξη τής ιερουργίας προέβαινε σε εξιλεωτική θυσία για τον καθαρισμό της μητέρας και την «αφιέρωση» τού παιδιού της στο Θεό.
Αυτή την νομική υποχρέωση έπρεπε να εκπληρώσει και η Παναγία, η οποία με τη  συνοδεία τού Ιωσήφ, έρχεται στα Ιεροσόλυμα κρατώντας στην αγκαλιά το θείο  Βρέφος και  μαζί τους νεοσσούς για τη θυσία τού καθαρισμού (Ευαγγ. Λουκάς 2, 22-25).
Ο ίδιος ευαγγελιστής παράλληλα διασώζει και ένα άλλο περιστατικό σχετικό με τον δίκαιο Συμεών, πού κατά την στιγμή της εισόδου στον περίβολο τού Ναού "προϋπάντησε" την Παναγία και το  Βρέφος. Στον Συμεών είχε αποκαλυφθεί από το Άγιο Πνεύμα, ότι δεν θα πέθαινε μέχρι να δουν τα μάτια του τον σαρκωθέντα Θεό. Ο Συμεών, αν και άνθρωπος με πολλή ευλάβεια, δυσπίστησε στην προφητεία και πρόβαλλε αντιρρήσεις για το αδύνατο της γεννήσεως ανθρώπου με παρθενογένεση. Ο δίκαιος Συμεών λοιπόν την ημέρα της Υπαπαντής του κυρίου Ιησού Χριστού, αξιώθηκε  και να  δει και να  βαστάξει στην γέρικη αγκαλιά του τον σαρκωθέντα Θεό. Αξιώθηκε μ' ένα τρόπο θαυμαστό να προσεγγίσει το μεγάλο μυστήριο τού Αιωνίου, πού μπήκε στην διαδικασία τού χρόνου.
Η πρώτη μορφή εορτασμού της Μητέρα ήταν στην αρχαία Ελλάδα, μια γιορτή ανοιξιάτικη ήταν αφιερωμένη στη Θεά Γαία (Μητέρα Γη), μητέρα των θεών και των ανθρώπων. Τη γιορτή αυτή διαδέχθηκε η γιορτή που ήταν αφιερωμένη στην κόρη της Γαίας, τη Ρέα. Η Ρέα ήταν η σύζυγος του Κρόνου και η Μητέρα του Δία και όλων των Θεών της αρχαίας Ελλάδας.
Στη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, συναντάμε τη Γιορτή της Μητέρας ως γιορτή αφιερωμένη στη Θεά Κυβέλη, που γινόταν κάθε Μάρτιο. Στη συνέχεια, φτάνουμε στην Αγγλία του 15ου-16ου αι. μ.Χ., όπου γιορταζόταν η "Mothering Sunday", δηλ. η "Κυριακή της Μητέρας", την 4η Κυριακή της Σαρακοστής, και ήταν αφιερωμένη στις μητέρες. Εκείνη τη μέρα όλοι οι υπηρέτες έπαιρναν από τα αφεντικά τους μία μέρα άδεια, για να επισκεφτούν τα σπίτια τους και να περάσουν την μέρα τους μαζί με τις μητέρες τους.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, στις αρχές του 20^ου  αιώνα, η δασκάλα Άννα Τζάρβις (Anna Jarvis) από τη Φιλαδέλφεια, αγωνίστηκε για την καθιέρωση της Γιορτής της Μητέρας, τη 2η Κυριακή του Μαΐου. Ήθελε να τιμήσει τη μητέρα της που αγωνίστηκε για τη συμφιλίωση Νοτίων και Βορείων Αμερικανών μετά τη λήξη του Αμερικανικού Εμφυλίου πολέμου το 1864. Οι αγώνες της Άννας Τζάρβις δικαιώθηκαν το 1914, όταν το Κογκρέσο όρισε την επίσημη εθνική Γιορτή της Μητέρας τη γιορτή αυτή.

Στην Ελλάδα, γιορτάστηκε για πρώτη φορά η Γιορτή της Μητέρας στις 2 Φεβρουαρίου του 1929, για να συνδυαστεί η Γιορτή αυτή με τη χριστιανική γιορτή της Υπαπαντής. Τελικά, κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1960, η γιορτή μεταφέρθηκε από τις 2 Φεβρουαρίου στη 2η Κυριακή του Μαΐου.
Υπάρχει μεγάλος προβληματισμός και συζήτηση για την αξία της καθιέρωσης επίσημων «Ημερών». Για ένα μάλιστα πρόσωπο τόσο σημαντικό στη ζωή κάθε ανθρώπου, όπως η μάνα, δε χρειάζεται ο φορμαλισμός του εορτασμού σε παγκόσμιο επίπεδο για να της εκφράσουμε την αγάπη και την ευγνωμοσύνη μας.
Ωστόσο οι καταβολές μας ως λαός και η θρησκευτική πίστη σε όποιο βαθμό διακατέχει τον καθένα από μας, εκτιμώ ότι μας συνδέουν συναισθηματικά περισσότερο με το συμβολικό χαρακτήρα της ημέρας της Υπαπαντής, όπου η νεαρή μητέρα Παναγία πραγματοποιεί την πρώτη συμβολικής αξίας πράξη αποδοχής του νέου της ρόλου.
Όσες γυναίκες ευτύχησαν να γίνουν μάνες, συνειδητοποιούν το βάθος της ανθρώπινης συγκίνησης που διακατέχει το ζευγάρι των γονιών και ακόμη περισσότερο την ίδια την μητέρα, όταν κρατώντας στην αγκαλιά το σπλάχνο της «βγαίνει» από την εσωτερική κατάσταση της συγκλονιστικής εμπειρίας της γέννας, των  διαρκώς μεταβαλλόμενων συναισθημάτων της προσαρμογής (ορμονικής, σωματικής, ψυχολογικής) στη νέα οικογενειακή πραγματικότητα και «προσέρχεται» στην Εκκλησία για να ζητήσει φώτιση για το παιδί της, κουράγιο για την ίδια και τον άνδρα της ενώ παράλληλα με τον τρόπο αυτό μυείται στην κοινωνία Θεού και ανθρώπων το νέο μέλος.
Με τις λίγες αυτές σκέψεις, χαιρετίζω θετικά την σύνδεση του χριστιανικού αυτού γεγονότος της Υπαπαντής με τον εορτασμό της γιορτής της ΜΗΤΕΡΑΣ από το Λύκειο Ελληνίδων Σερρών.
Τη φετινή χρονιά με την ευκαιρία της γιορτής της Υπαπαντής του Χριστού θα πραγματοποιηθεί κοινή εκδήλωση που διοργανώνεται από την Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης, το Σύλλογο Πολυτέκνων Νομού Σερρών και το Λύκειο Ελληνίδων Σερρών, την Τρίτη 1 Φεβρουαρίου 2011 και ώρα 7:30 μ,μ. στο αμφιθέατρο της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης  «Γεώργιος Καφταντζής» (Ν. Νικολάου 20).
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ομιλία από τη φιλόλογο καθηγήτρια κ. Τζιντζή –Βουτσά Θεοδώρα με θέμα: «Να χωράει η ζωή σε μία λέξη;» καθώς επίσης και βράβευση των νέων πολύτεκνων μητέρων. Την εκδήλωση θα πλαισιώσει η παιδική χορωδία του Μα­ξιμείου Πνευματικού Κέντρου της Ιεράς Μητρόπολης Σερρών και Νιγρίτης.