Το «όχι» στα παιδιά κάνει καλό

Γράφει στο Βήμα η ΕΛΙΣΣΑΒΕΤ ΠΑΣΤΡΙΚΟΥ και βάζει όλους εμάς του γονείς σε σκέψεις:


10 τρόποι να αρνηθείτε
Πώς να θέσετε όρια στο παιδί σας χωρίς να κάνετε το σπίτι σας... εμπόλεμη ζώνη!


1. Προτού αρνηθείτε ή απαγορεύσετε κάτι στο παιδί σας,πάρτε λίγο χρόνο για να σκεφθείτε πώς ακριβώς θα χειριστείτε την κατάσταση και προσπαθήστε να μην παρασυρθείτε από τον θυμό ή την κούρασή σας.

2. Ακούτε με υπομονή το αίτημα του παιδιού σας και απαντάτε του πάντοτε με γλυκύτητα,ευγένεια και σεβασμό προς το άτομό του,ανεξαρτήτως της ηλικίας του.Ετσι θα μάθει να σας απαντά αναλόγως.

3. Να εξηγείτε πάντοτε στο παιδί με ξεκάθαρο,κατανοητό και ήρεμο τρόπο γιατί αρνείστε ένα αίτημά του.Γνωρίζοντας ότι δεν το τιμωρείτε θα δεχθεί την άρνηση με μεγαλύτερη ευκολία.

4. Οταν το παιδί σας ρωτάει γιατί δεν μπορεί να έχει ή να κάνει κάτι,η απάντησή σας πρέπει να συνάδει προς τη γενικότερη συμπεριφορά σας και να είναι σταθερή.Διαφορετικά η άρνησή σας θα αυτοαναιρείται.

5. Αν η άρνησή σας είναι θέμα συνθηκών ή ηλικίας του παιδιού και όχι θέμα αρχών,εξηγήστε στο παιδί τι χρειάζεται να κάνει ή πόσων χρονών πρέπει να γίνει για να μετατρέψει το «όχι» σε «ναι».

6. Χρησιμοποιήστε θετικές εκφράσεις για να αντισταθμίσετε την άρνηση.Για παράδειγμα, «δεν μπορείς να πάρεις το μαχαίρι αλλά μπορείς να πάρεις την μπάλα» ή «δεν μπορείς να μείνεις εκτός σπιτιού ως τα μεσάνυχτα αλλά μπορείς να προσκαλέσεις τους φίλους σου να δείτε ταινία ως αργά».

7. πιβραβεύστε τα παιδιά που παρουσιάζουν υπεύθυνη και ώριμη συμπεριφορά.Ετσι θα ξέρουν έμπρακτα ότι ο σεβασμός των ορίων και των κανόνων αποδίδει καρπούς και δεν είναι μια στείρα διαδικασία.

8. Αν και το «όχι» πρέπει να είναι σταθερό, για να απολαμβάνετε πάντοτε την εμπιστοσύνη του παιδιού σας, οφείλετε να φαίνεστε προσηνείς και ευέλικτοι. Αν το παιδί διαπραγματευθεί με βάσιμα επιχειρήματα και ήρεμο τόνο το αίτημά του, σκεφθείτε την πιθανότητα να αναιρέσετε την αρχική σας απόφαση.

9. Θα πρέπει να είστε έτοιμοι όχι μόνο να εκφράσετε μια άρνηση αλλά και να γίνετε αποδέκτης της. Να θυμάστε ότι η άσκηση της γονεϊκής εξουσίας δεν είναι ένα παιχνίδι στο οποίο ο γονιός έχει πάντα δίκιο.

10. Αν, παρά τις φιλότιμες προσπάθειές σας,οι λέξεις «όχι» ή «μη» αποτελούν αιτία «πολέμου» για το παιδί σας,ίσως είναι θεμιτό να επανεξετάσετε τον τρόπο με τον οποίο επικοινωνείτε μαζί του.

Για να διαβάσετε όλο το άρθρο πατήστε εδώ

Βιντεοπαιχνίδια: Ανταμοιβή και «πώρωση»

Είναι τα βιντεοπαιχνίδια μόνο «πληγή» για τους νέους;
Κάποιοι έχουν αντίθετη άποψη.
Ερευνες έχουν δείξει ότι υπάρχουν παιχνίδια που αυξάνουν τις επιδόσεις στα μαθηματικά, άλλα που βελτιώνουν την όραση και άλλα που μπορούν να... σώσουν τον πλανήτη!


Το ότι τα βιντεοπαιχνίδια κρύβουν όχι μόνο συστατικά αρνητικά αλλά και στοιχεία άκρως ελπιδοφόρα το είχε εντοπίσει από χρόνια η διευθύντρια Ερευνας και Ανάπτυξης Παιχνιδιών του αμερικανικού Ινστιτούτου Μελλοντολογίας Ιnstitute for the Future Τζέιν Μακ Γκόνιγκαλ (Jane ΜcGonigal). Είχε αναρωτηθεί τι ήταν αυτό που κάνει τα παιδιά (αλλά και τους μεγάλους) να «πέφτουν με τα μούτρα» στα βιντεοπαιχνίδια, σε βαθμό που «οι απέξω» να θεωρούν ότι έχουν να κάνουν με εθισμό. Οπως διαπίστωσε, ο λόγος ήταν ότι οι κατασκευαστές των παιχνιδιών είχαν ενσωματώσει στα δημιουργήματά τους τα κριτήρια «ευτυχίας του εργαζομένου»:

1) Εργασία που τον ικανοποιεί.

2) Η διαπίστωση ότι είναι καλός σε κάτι.

3) Το να ξοδεύει τον χρόνο του με ανθρώπους που του αρέσουν.

4) Το να του δίνεται η ευκαιρία να παίρνει μέρος σε «κάτι μεγάλο».

Με άλλα λόγια, τα βιντεοπαιχνίδια είναι οι... ιδανικοί εργοδότες! Οι εικονικοί κόσμοι που χτίζουν παρέχουν στους πολλαπλούς χρήστες τους ένα επίσης πολλαπλό αλλά κοινό περιβάλλον, οικονομία και δραστηριότητες όπως στον πραγματικό κόσμο, σύνδεση με δραστηριότητες του πραγματικού κόσμου, επιλογές γνωρισμάτων και δεξιοτήτων «ψηφιακού εκπροσώπου» του παίκτη (avatar), στόχους, μάχες, ανταμοιβές και επιπτώσεις, χωρίς κάτι από αυτά να έχει τα επακόλουθα που υφιστάμεθα στον πραγματικό κόσμο. Οπότε, μας λέει η Μακ Γκόνιγκαλ, συμμετέχοντας σε παιχνίδια εικονικών κόσμων τα παιδιά έρχονται χωρίς αναστολή σε επαφή με τα πάντα, τα εντάσσουν στην εμπειρία τους και μαθαίνουν μέσω δοκιμής.

Για το αν τα βιντεοπαιχνίδια είναι ή όχι η κρυμμένη ευκαιρία διαβάστε στο Βήμα

Aναβαθμίζεται ο ρόλος του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου

Νέα σελίδα ανοίγει για το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο
το οποίο αναβαθμίζεται,συγκεντρώνοντας τις αρμοδιότητες του Κέντρου Εκπαιδευτικής Ερευνας και του Οργανισμού Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών, τα οποία και καταργούνται. Αυτό ανακοίνωσε χθες η υπουργός Παιδείας κ. Αννα Διαμαντοπούλου μετά τη συνάντηση που είχε με τη νέα διοίκηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου.

«Συζητήσαμε την αναδιάρθρωση του συνόλου των φορέων που υποστηρίζουν την εκπαιδευτική πολιτική, του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, του Κέντρου Εκπαιδευτικής Ερευνας και του Οργανισμού Επιμόρφωσης Εκπαιδευτικών, ώστε να δημιουργήσουμε, σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, ένα μεγάλο, νέο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες της εποχής», δήλωσε η υπουργός. Από την πλευρά του, ο νέος πρόεδρος του Π.Ι. κ. Κλήμης Ναυρίδης δήλωσε ότι «το υπουργείο σχεδιάζει μια μεγάλη μεταρρύθμιση και αρχίζει να την υλοποιεί. Το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο με την καινούργια ηγεσία του θα κάνει τα πάντα για να στηρίξει και να προωθήσει αυτή την αλλαγή, γιατί πλέον δεν υπάρχει καιρός για χάσιμο».

Για περισσότερα διαβάστε στο άρθρο της Καθημερινής

Julie & Julia

Με τη δράση να διεξάγεται εναλλακτικά ανάμεσα στο μεταπολεμικό Παρίσι και το σύγχρονο Μανχάταν, η ταινία αυτή θα μπορούσε να κατηγορηθεί ότι ακολουθεί τη γνωστή γλυκανάλατη αμερικάνικη συνταγή, του ονείρου που γίνεται πραγματικότητα.

Ωστόσο μεταφέρει τη σπάνια αίσθηση που αναγνωρίζουν οι άνθρωποι που ακολουθούν ένα όνειρο, ασήμαντο για άλλους, αλλά τόσο σημαντικό για τους ίδιους που νοηματοδοτεί ολόκληρη τη δική τους ζωή.
Βγάζει στην επιφάνεια την επιθυμία όλων που μοιράζονται την απλοχεριά του κυβερνοχώρου που μπορεί να χωρέσει κάθε εξομολογητική διάθεση, επιθυμία επικοινωνίας ή απλώς κατάθεση σκέψεων σε ένα προσωπικό ημερολόγιο.
Και τι σπάνια η τύχη να συναντάς έστω και με κινηματογραφική αδεία, τη κοινή συμπόρευση στη ζωή ανθρώπων που τόσο διαφέρουν αλλά και τόσο κατανοούν, υποστηρίζουν και υπομένουν τη διαφορετικότητα του συντρόφου τους.

Τι γιορτάζουμε άραγε την 25η Μαρτίου;

Tην 25η Μαρτίου
«γιορτάζουμε το “Oχι” που είπαμε στους Γερμανούς και μαζί τον Eυαγγελισμό της Θεοτόκου» ή μήπως «γιορτάζουμε την Eλληνική Eπανάσταση του 1821 και μαζί τον Eυαγγελισμό της Θεοτόκου»; Aυτές αποτελούν ορισμένες από τις απαντήσεις που έδωσανμαθητές του Γυμνασίου και της A΄ Λυκείου στο πλαίσιο της έρευνας που έγινε από το τμήμα Iστορίας του Iόνιου Πανεπιστημίου (Kωνσταντίνος Aγγελάκος - Eλένη Σάρρου). Ένα μεγάλο τμήμα των μαθητών μας δεν ήταν σε θέση να διηγηθεί σε γενικές γραμμές το «τι», το «πώς» και το «γιατί» ενός από τους σημαντικότερους σταθμούς της νεοελληνικής ιστορίας. Στις απαντήσεις των μαθητών ξεπρόβαλε μια πραγματική "σαλάτα" και μάλιστα με τα χειρότερα και πιο μπαγιάτικα υλικά που αναδεικνύει τόσο την απουσία της ιστορίας από το ελληνικό σχολείο όσο και τη γενικότερη σύγχυση και ασυνέχεια στις ιστορικές αποσκευές των μαθητών μας.

Παράλληλα είναι ενδεικτικό ότι οι δύο στους δέκα μαθητές δεν απάντησαν καθόλου!!!

διαβάστε για την έρευνα στα Νέα

ΑΡΙΣΤΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Πολλά ακούστηκαν και πολλά γράφτηκαν αυτές τις μέρες για την εκδήλωση που διοργάνωσε το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης & Θρησκευμάτων στις 13 Μαρτίου 2010 με τίτλο «Αριστεία και Καινοτομία στην εκπαίδευση» στο Κέντρο Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» στον Ταύρο.
Όσοι δεν παρευρίσκονταν εκεί σχημάτισαν άποψη από τα ρεπορτάζ και τα βίντεο στα δελτία ειδήσεων και στον έντυπο και ψηφιακό τύπο που αποσπασματικά παρουσίαζαν κάποιες δηλώσεις της υπουργού Παιδείας κ. Διαμαντοπούλου. Φυσικά σε αυτά δεν αναφερόταν ούτε τι είδους εκδήλωση ήταν, ούτε ποιοι ήταν αυτοί στους οποίους αναφερόταν η υπουργός, ούτε το σημαντικότερο και αυτονόητο για τους παρευρισκόμενους, το κλίμα δηλ. και τις συνθήκες που νοηματοδοτούσαν εκείνη τη στιγμή το περιεχόμενο των λεγομένων της.
Αυτοί λοιπόν που παρευρίσκονταν στην εκδήλωση, ήταν εκπαιδευτικοί που είχαν βραβευθεί για το έργο τους σε διεθνείς και ελληνικούς διαγωνισμούς την τελευταία 5ετία (συνολικά 85 εκπαιδευτικοί από τους 313 που υπέβαλαν συμμετοχή).
Σύμφωνα λοιπόν με μια άλλη οπτική, με μια άλλη ερμηνεία, αυτών των ανθρώπων τη βράβευση, διέκοψαν βίαια και χωρίς να τους δοθεί ο λόγος, οι διαμαρτυρόμενοι συνάδερφοι. Απαίτησαν την προσοχή, στην έναρξη της εκδήλωσης με τις ντουντούκες και τα πανό, διέκοψαν στη συνέχεια τη ροή, ανέβηκαν στο βήμα και μίλησαν για τα δίκαια κατά τα άλλα αιτήματά τους από τα μικρόφωνα, ενεπλάκησαν σε λεκτική αντιδικία με τους συναδέρφους τους. Οι τελευταίοι τους προέτρεπαν να σεβαστούν τη βράβευσή τους και να περιοριστούν στο ό,τι τους δόθηκε η δυνατότητα να ακουστεί η φωνή τους και να επιτρέψουν να συνεχιστεί η εκδήλωση, μετά τη διατύπωση των αιτημάτων τους.
Σε αυτό λοιπόν το έκρυθμο κλίμα, με τις φωνές και τα συνθήματα των διαμαρτυρομένων να καλύπτουν κάθε άλλη προσπάθεια εκφοράς λόγου, η κ. Διαμαντοπούλου που επέμενε να συνεχίσει την παρουσίαση της εκδήλωσης, αντιπαρέβαλε ως καλά «πρότυπα» αυτούς τους εκπαιδευτικούς που χωρίς ανταλλάγματα και κάτω από πολλαπλά δύσκολες συνθήκες, παράγουν καινοτομία στα σχολεία, μέσω της οποίας προβάλουν το εκπαιδευτικό έργο σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, με τους εκπαιδευτικούς που θεώρησαν πως η διαμαρτυρία τους και το δίκαιο που τους πνίγει, δικαιολογεί την ακύρωση της εκδήλωσης αναγνώρισης του μόχθου των συναδέρφων τους στον ίδιο στίβο, αυτόν της εκπαίδευσης των παιδιών.
Τελικά τα ΜΜΕ και οι δημοσιογράφοι, απομόνωσαν τις δηλώσεις, τις διαμαρτυρίες των αδικουμένων και παρέλειψαν να αναφέρουν το λόγο διοργάνωσης αυτής της εκδήλωσης στην διάρκεια της οποίας η παρουσία των τηλεοπτικών συνεργείων, βοήθησε τους γνώστες των διαδικασιών προβολής της είδησης, να επιτύχουν το στόχο τους, την ανάδειξη του προβλήματός τους, ας είναι και σε βάρος της δουλειάς των συναδέρφων τους...
Δεν πρόβαλαν τα ΜΜΕ ούτε στο ελάχιστο κάτι από τα σχολικά project γιατί κάτι τέτοιο σαφώς δε συμβάλλει στην αύξηση της τηλεθέασης .....ασχέτως πάντως με τα κίνητρα διοργάνωσης της εκδήλωσης, η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας επανήλθε μετά τη διακοπή, για τη βράβευση των εκπαιδευτικών και παρέμεινε στην παρουσίαση των εισηγήσεων ως το τέλος της εκδήλωσης, αργά το απόγευμα. Οι δίκαια διαμαρτυρόμενοι εκπαιδευτικοί αποχώρησαν ταυτόχρονα με την αποχώρηση των τηλεοπτικών συνεργείων και δεν μπήκαν στο κόπο να παρακολουθήσουν κάποια από τις παρουσιαζόμενες εργασίες των συναδέρφων τους (στο κάτω κάτω είτε ως ωρομίσθιος είτε ως μόνιμος εκπαιδευτικός, οι μαθητές/-τριες δεν είναι οι αποδέκτες του έργου σου και αυτοί τους οποίους προάγει η παιδαγωγική καινοτομία;).

Η εκ των 85 βραβευθέντων Χρυσάνθη και η μάχη της Καινοτομίας

Για όποιον ενδιαφέρεται να δει την παρουσίαση του έργου των μαθητών/-τριών του 3ου Γυμνασίου Σερρών: Οι 300 του Λεωνίδα και η μάχη των Θερμοπυλών, πατήστε εδώ.

Βλ. και παλαιότερη ανάρτηση.

Γιορτή της γυναίκας

Τη Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010 στην αίθουσα του Ορφέα (Π.Κωστοπούλου 12) στην πόλη των Σερρών, πραγματοποιήθηκε εκδήλωση για τον εορτασμό της Γιορτής της Γυναίκας από τους γυναικείους συλλόγους της πόλης: Λύκειο των Ελληνίδων, Λέσχη Λάϊονς "Στρυμονιάς" και το Σώμα Ελληνικού Οδηγισμού. Στα πλαίσια της εκδήλωσης πραγματοποιήθηκε ομιλία από τη φιλόλογο
κ. Χρυσάνθη Παλάζη με θέμα:
"Γυναίκα και Εργασία-Εκπαίδευση, από την αφάνεια στην αναγνώριση".
Η ομιλία συνοδευόταν από προβολή φωτογραφικού υλικού από ψηφιοποιημένες συλλογές λαογραφικών αρχείων, συλλογών και διαδικτυακών πηγών.

Για να διαβάσετε την ομιλία πατήστε εδώ και για να δείτε το φωτογραφικό υλικό εδώ.

στη φωτογραφία η Κλάρα Τσέτκιν και η Ρόζα Λούξεμπουρκ