Προς Σερραίους και Σερραίες επιστολής το ανάγνωσμα...

Αγαπητοί συμπολίτες και αγαπητές συμπολίτισσες του νέου διευρυμένου Καλλικρατικού Δήμου Σερρών,
ονομάζομαι Χρυσάνθη (Χρύσα) Παλάζη-Τσοχατζίδη και είμαι καθηγήτρια Φιλόλογος.
Γεννήθηκα στις Σέρρες. Από το 1985 έως και το 1999, διέμενα στη Θεσσαλονίκη όπου σπούδασα και εργάστηκα για 15 περίπου χρόνια.
Η επιστροφή στις Σέρρες ήταν για μένα και τον άνδρα μου, μια συνειδητή επιλογή με γνώμονα την επιθυμία να ζήσουμε και να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας σε ένα πιο ανθρώπινο περιβάλλον, απολαμβάνοντας μια καλύτερη ποιότητα ζωής.
Πολλές φορές μέσα σε αυτό το διάστημα διαπιστώνοντας τα προβλήματα σε διάφορους τομείς της διαχείρισης των δημοτικών θεμάτων, ένιωσα να αγανακτώ με τους δημοτικούς άρχοντες αναφορικά με πράξεις, παραλείψεις και αδυναμία εύρεσης λύσεων για την ανάπτυξη της πόλης προς όφελος των πολιτών. Το χειρότερο όμως ήταν ότι ένιωσα να αγανακτώ απέναντι στη συνεχή υποβάθμιση της ποιότητας ζωής στο Δήμο μας.
Σήμερα λοιπόν, η συμμετοχή στο ψηφοδέλτιο του κ.Στέφανου Φωτιάδη, «ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ», είναι η απάντησή μου σε μια σειρά από ερωτήματα που απασχολούν όχι μόνο εμένα αλλά και το σύνολο των σκεπτόμενων πολιτών :
 γιατί να περιοριζόμαστε στην κριτική εκ του ασφαλούς και να μην δοκιμάζουμε να θέσουμε τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις δυνάμεις μας στην υπηρεσία της πόλης μας;
 για τις επιλογές των προσώπων που χρόνια διοικούν το Δήμο, ουσιαστικά δεν φέρουμε την ευθύνη εμείς οι πολίτες που τους εμπιστευόμαστε, παρασυρμένοι πολλές φορές από κομματικές υποδείξεις χωρίς αντίκρισμα ή συναισθηματικούς λόγους;
 έχουμε την πολυτέλεια του χρόνου να κάνουμε και πάλι δοκιμές, να δίνουμε και πάλι ευκαιρίες;
 στην παρούσα συγκυρία των αδιεξόδων στη διοίκηση του Δήμου, των προκλήσεων αλλά και δυνατοτήτων που προσφέρει η νέα διοικητική δομή του “Καλλικράτη”, δεν οφείλουμε να επιλέξουμε να μας εκπροσωπήσουν άνθρωποι που διαθέτουν γνώση, εμπειρία, διοικητικές ικανότητες;
Αν εκτιμάτε λοιπόν και εσείς, όπως ο κ. Στέφανος Φωτιάδης, ότι θα μπορούσε να συμβάλλει στην πρόοδο του Δήμου μια εκπαιδευτικός με γνώσεις, θέληση, πείσμα και κυρίως συνειδητοποιημένη απόφαση να εμπλακεί στα κοινά με διάθεση προσφοράς και όχι υστεροβουλίας, θα ήταν για μένα τιμή να με εμπιστευθείτε με την ψήφο σας στις εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 2010.

Σέρρες, 27 Σεπτεμβρίου: Πάμε Μπεζεστένι;

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Τουρισμού, η οποία καθορίσθηκε από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τουρισμού το 1970, σήμερα 27 Σεπτεμβρίου 2010, η είσοδος σε όλους τους αρχαιολογικούς χώρους, σε ιστορικούς τόπους, σε μεμονωμέα μνημεία και μουσεία θα είναι δωρεάν για όλο το κοινό.

Πρόταση λοιπόν για όλους τους Σερραίους και τις Σερραίες μια βόλτα στην Πλατεία Ελευθερίας και μια επίσκεψη στο Αρχαιολογικό Μουσείο Σερρών που στεγάζεται στο Μπεζεστένι.
Τι ήταν όμως το Μπεζεστένι;
Αντιγράφω από το εμπεριστατωμένο κείμενο στην ιστοσελίδα της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών (από όπου και η φωτογραφία της ανάρτησης):

"Το Μπεζεστένι των Σερρών ανάγεται στο τέλος του 15ου αιώνα, βρίσκεται στο πιο κεντρικό σημείο της πόλης, στην πλατεία Ελευθερίας και σήμερα χρησιμοποιείται σαν Αρχαιολογικό Μουσείο. Πρόκειται για έργο πιθανώς Έλληνα αρχιτέκτονα.
Κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας η πόλη των Σερρών εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο σπουδαία εμπορικά κέντρα, με πολύ σημαντική κίνηση. Στην αγορά της συνέρρεαν έμποροι διαφόρων εθνικοτήτων για να διακινήσουν μια μεγάλη γκάμα αγαθών με κυρίαρχο το βαμβάκι.

...Οι παραπάνω πληροφορίες είναι πολύ σημαντικές για να καταλάβουμε τη σημασία της ανάπτυξης των Σερρών τον 17ο αιώνα. Πρόκειται για μια πόλη που διέθετε εννιά θολωτά μπεζεστένια, αριθμό ρεκόρ για την εποχή εκείνη. Το μπεζεστένι των Σερρών είναι πανομοιότυπο με το μπεζεστένι της Θεσσαλονίκης αφού έχουν σχεδόν τις ίδιες διαστάσεις, και σκεπάζονται από έξι μολυβδοσκέπαστους θόλους..."

Κολυμβητήριο Σερρών: who cares?

φωτο: Χρυσάνθη Παλάζη

Ενώ η σχολική χρονιά έχει αρχίσει, οι μαθητές και οι μαθήτριες προγραμματίζουν τις εξωσχολικές δραστηριότητές τους, οι αθλητές, οι γονείς και οι προπονητές του Κολυμβητηρίου Σερρών διαπιστώνουν πως το Κολυμβητήριο παραμένει κλειστό ή για να ακριβολογούμε, άνοιξε και ξανάκλεισε!
Η ανακοίνωση στην πόρτα της εισόδου «εκ μέρους του Δήμου» επιγραμματική και σιβυλλική, αναφέρει ότι η καθυστέρηση έναρξης οφείλεται σε έκτακτο πρόβλημα, για αναγκαστική επιλογή «δυστυχώς για όλους μας» και ζητά συγνώμη για την αναστάτωση του προπονητικού προγράμματος.

Ο αποδέκτης του μηνύματος λοιπόν
• δεν ενημερώνει για το είδος του προβλήματος
• τα αίτια που το προκάλεσαν και
• τον τρόπο και το χρονικό ορίζοντα αντιμετώπισής του .......

......και σε κάθε περίπτωση ο γονιός πχ. μπορεί στο εξής καθημερινά να μεταφέρει τα παιδιά του στο κολυμβητήριο (με όλο το σχετικό «εξοπλισμό»), προκειμένου να ενημερωθεί επί τόπου για την πιθανή έναρξη λειτουργίας του.

Σαφώς η αναστάτωση στους προπονητικούς συλλόγους είναι μεγάλη καθώς πολλοί/-ές αθλητές/-τριες είναι σε αγωνιστική ομάδα και φυσικά ο χρόνος που παραμένει ανεκμετάλλευτος εκτός πισίνας, θα έχει αρνητικές συνέπειες στην εν γένει αγωνιστική τους προετοιμασία και ενδεχομένως και στην επίδοσή τους.

Δεν θα εισέλθω σε λεπτομέρειες για τη φύση του προβλήματος (διαρροές νερού, σπασμένα πλακάκια, προτάσεις ειδικών για μακροπρόθεσμη και όχι επιφανειακή και πρόχειρη αντιμετώπιση του προβλήματος, κόστος επίλυσης του προβλήματος).
Γεγονός ωστόσο παραμένει ότι η πλημμελής-κατά τη γνώμη μου- ενημέρωση δημιουργεί την αίσθηση του «who cares ?» , απαξιώνει τις προσπάθειες και τον αγώνα πολλών παιδιών και πλήττει την εικόνα της πόλης μας.

Αδιέξοδη η κατάσταση με τη Δημοτική Βιβλιοθήκη Σερρών (πρώην ΔΕΠΚΑ νυν ΚΕΠΑΣ)

Οι πληροφορίες από προφορικές και διαδικτυακές πηγές (πχ. ενδεικτικά www.serrestv.gr/tv και http://kathrefti.blogspot.com ) καταγράφουν την κατάσταση ως εξής:

 Ο χώρος που στέγαζε τη δημοτική βιβλιοθήκη στον 4ο όροφο του κτιρίου προορίζεται για χρήση από τα τμήματα χορού της ΚΕΠΑΣ μετά από τις αναγκαίες παρεμβάσεις
 Η προσπάθεια να αξιοποιηθεί η κατοικία, γνωστή ως «οικία Μάλλιου» στην οδό ΄Ιωνος Δραγούμη 10, προσκρούει σε πολλά προβλήματα καθώς αφενός ο ιδιώτης συλλέκτης, συντοπίτης μας, βρίσκεται σε δικαστική αντιδικία με το Δήμο, το Λαογραφικό Μουσείο δεν λειτουργεί, τα εκθέματα έχουν μεταφερθεί και από την άλλη είναι αισθητή η φθορά του κτιρίου λόγω εγκατάλειψης
 Η μετεγκατάσταση της συλλογής των παιδικών και εφηβικών βιβλίων της Δημοτικής βιβλιοθήκης στην οικία Μάλλιου, απαιτεί επιπλέον ειδική οργάνωση του χώρου και υποδομές υποστήριξης από βιβλιοθηκονομικής άποψης.


Το πρόβλημα ωστόσο για την ώρα παραμένει άλυτο και τα βιβλία της συλλογής αναξιοποίητα.
Προσωπική μου άποψη είναι ότι μία λύση που θα μπορούσε να αποδειχθεί εφαρμόσιμη αλλά και εκπαιδευτικά αξιοποιήσιμη, θα ήταν η μετεγκατάσταση της συλλογής της Δημοτικής Βιβλιοθήκης στο χώρο της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης.
Ασφαλώς θα πρέπει να διερευνηθεί το θεσμικό πλαίσιο που θα επιτρέψει μια τέτοια προσπάθεια, αλλά από την άλλη η Δημόσια Κεντρική βιβλιοθήκη διαθέτει χώρο, έμπειρο προσωπικό που σε συνεργασία με το εξίσου ικανό προσωπικό της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, θα αξιοποιήσουν το λογισμικό τις υποστηρικτικές δομές και επί της ουσίας θα δημιουργηθεί από τη συνένωση μια πλούσια συλλογή βιβλίων.
Η λύση αυτή θα αξιοποιήσει τη συλλογή του παιδικού και εφηβικού βιβλίου της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και θα εμπλουτίσει τη συλλογή της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης Σερρών προς όφελος του αναγνωστικού κοινού της πόλης και του νομού μας.

Ας ελπίσουμε η σκέψη αυτή να γίνει αντικείμενο προβληματισμού και πρωτοβουλιών από τους αρμόδιους φορείς δηλ. το Δήμο Σερρών και το Διοικητικό Συμβούλιο της Δημόσιας Κεντρικής Βιβλιοθήκης της πόλης μας.

"Πήραν τα παιδιά τους υπολογιστές στο σπίτι και έπαιζαν!"

Διαβάζουμε στην Καθημερινή στο άρθρο της Μαρίας Κατσαουνάκη:

Πριν από ένα χρόνο ο τότε υπουργός Παιδείας Αρης Σπηλιωτόπουλος είχε ανακοινώσει ότι θα δοθούν 126.000 φορητοί υπολογιστές στους μαθητές της Α΄ Γυμνασίου «στην προσπάθεια για τη μετάβαση στην κοινωνία της πληροφορίας». Η εξαγγελία υλοποιήθηκε. Ενα χρόνο μετά η Ευρωπαϊκή Ενωση ζητάει από την Ελλάδα να επιστρέψει τα κονδύλια «διότι οι υπολογιστές δόθηκαν χωρίς να υπάρχει ψηφιακό περιεχόμενο, χωρίς να υπάρχει μάθημα και εκπαίδευση των καθηγητών. "Πήραν τα παιδιά τους υπολογιστές στο σπίτι και έπαιζαν!", είπε χθες η νυν υπουργός Αννα Διαμαντοπούλου.

Διαβάστε τη συνέχεια του άρθρου για τον προβληματισμό αναφορικά με την εισαγωγή των διαδραστκών πινάκων στη Β' Γυμνασίου και θα επανέλθουμε...

Μια αμερικανίδα που αγαπά τη Σέρρες

Στο στιγμιότυπο η ανταπόδοση του Προέδρου της Βιβιοθήκης , Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτη Σερρών & Νιγρίτης κ. Θεολόγου,με την επίδοση Τιμής Ένεκεν αναμνηστικής πλακέτας προς την κ. Yvonne Hunt για την προσφορά της.


Διαβάζουμε στην ιστοσελίδα της ERT online:

"Μια σημαντική δωρεά απέκτησε η Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη Σερρών. Η αμερικανίδα υπήκοος κυρία Yvonne Hunt παραχώρησε στη Βιβλιοθήκη το αρχείο που συγκέντρωσε ύστερα από συστηματική έρευνα 25 χρόνων στην περιοχή μας.
Το αρχείο περιλαμβάνει πλούσιο υλικό σχετικό με τη μουσική και λαογραφική παράδοση του νομού Σερρών και ιδιαίτερα: ηχογραφημένες συνεντεύξεις από κατοίκους του νομού, πολλοί από τους οποίους δεν βρίσκονται εν ζωή,, πλήθος φωτογραφιών και βιντεοκασετών από παραδοσιακά έθιμα και γλέντια, δίσκους cd, dvd, αλλά και πολλά βιβλία.
Το υλικό και ό,τι περιλαμβάνεται σ’ αυτό έχει, κατά την εκτίμηση των ειδικών, μεγάλο αρχειακό και μουσικοπολιτισμικό ενδιαφέρον για τις Σέρρες και ειδικά για την ευρύτερη περιοχή του νομού Σερρών, αφού θα αποτελέσει πηγή για την άντληση σημαντικών πληροφοριών και θα συμβάλει στην προαγωγή της τοπικής μας ιστορίας".

Η δωρεά αυτή δίνει στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη τη δυνατότητα να εμπλουτίσει το αρχειακό υλικό της και σε μελλοντικούς ερευνητές τη δυνατότητα να το αξιοποιήσουν στην έρευνα και τη συγγραφή ειδικών μελετών για την περιοχή των Σερρών. Τα ψηφιακά μέσα μπορούν επίσης να συνδράμουν στην αξιοποίηση αυτή στο μέγιστο δυνατό βαθμό.
Θερμές ευχαριστίες στην κ. Yvonne Hunt, γιατί η πράξη της αποτελεί λαμπρό παράδειγμα της αξίας διαμοιρασμού της γνώσης προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

"Ηλεκτρονικά παιχνίδια. Πυροβολήστε και... σκοτώστε τον αναποφάσιστο ευατό σας"

Διαβάζουμε στο Βήμα on line:

Για κάποιους γονείς είναι εξοργιστικό να βλέπουν τα παιδιά τους κλειδωμένα στο δωμάτιό τους να παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια για ατελείωτες ώρες, αρκετές φορές χωρίς φαγητό και νερό.
Όμως τώρα μια νέα έρευνα αποκάλυψε ότι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια, τα οποία εξελίσσονται σε γρήγορους ρυθμούς, μας κάνουν να παίρνουμε σωστές και γρηγορότερα τις όποιες αποφάσεις μας.
Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Ρότσεστερ στη Νέα Υόρκη διεξήγαγαν μία σειρά πειραμάτων για να αξιολογήσουν κατά πόσο κανονικές «δόσεις» παιχνιδιών γρήγορης δράσης θα μπορούσαν να μας βοηθήσουν να βελτιώσουμε τις γνωστικές μας ικανότητες.
Οι ερευνητές εξέτασαν δεκάδες νέους ηλικίας 18-25 ετών οι οποίοι δεν ήταν τακτικοί παίκτες ηλεκτρονικών παιχνιδιών, χωρίζοντάς τους σε 2 γκρουπ.
Το πρώτο γκρουπ έπαιζε με παιχνίδια «υψηλής αδρεναλίνης» («Call of Duty 2», «Unreal Tournament») στα οποία οι συμμετέχοντες σκοτώνονται μεταξύ τους.
Στο δεύτερο γκρουπ δόθηκε το «Sims 2», ένα ήπιο παιχνίδι στρατηγικής το οποίο μιμείται τους ρυθμούς της καθημερινής ζωής.
Μετά από 50 ώρες συνεχούς παιξίματος και τα 2 γκρουπ έπρεπε να περάσουν από μια σειρά τεστ προκειμένου να διαπιστώσουν οι ερευνητές αν θα έπαιρναν γρηγορότερα τις όποιες αποφάσεις.
Οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι όσοι «εκπαιδεύτηκαν» με παιχνίδια δράσης, έπαιρναν τις αποφάσεις τους 25% γρηγορότερα από τους συμμετέχοντες στο δεύτερο γκρουπ ενώ απάντησαν σωστά και στον ίδιο αριθμό ερωτήσεων
«Οι παίκτες παιχνιδιών δράσης, είναι ακριβείς και ταχείς, όσο και οι υπόλοιποι» δηλώνει η καθηγήτρια νοητικής ανάπτυξης του Ρότσεστερ, Ντάφνι Μπαβελιέ η οποία τα τελευταία 10 χρόνια ερευνά πώς τα παιχνίδια δράσης επηρεάζουν το μυαλό και τα μάτια.
Τα ευρήματα είναι σημαντικά επειδή δείχνουν πώς κάποια ηλεκτρονικά παιχνίδια - τα οποία κατά καιρούς έχουν κατηγορηθεί ότι κάνουν τους ανθρώπους νωθρούς - βοηθούν τους παίκτες να αποκτήσουν οξυμένη ευαισθησία για τα όσα συμβαίνουν γύρω τους.
Τώρα οι ερευνητές λένε ότι τα παιχνίδια δράσης έχουν επππτώσεις και στον αληθινό κόσμο όπως βελτίωση των ικανοτήτων μας να κάνουμε πολλά πράγματα ταυτόχρονα, να οδηγούμε, να διαβάζουμε ακόμη και τα ψιλά γράμματα και να ξεχωρίζουμε τους φίλους μας μέσα σε ένα πολύβουο πλήθος.